Het Pajottenland op zijn mooist

Geschreven door op 08-02-2015

Het Pajottenland op zijn mooist

Wandelclub Halfoogstvrienden Bellingen begroet de wandelaars in het kleinste Pepingse deel-gemeente,  het landelijke Elingen voor hun 7e Het pajottenland op zijn mooist tochten! die ook de 2de manche is van 'Sportief Wandelen' editie 2015. Met het project ‘Sportief wandelen’ wordt elke wandelaar aangemoedigd om zijn grenzen te verleggen en de strijd met zichzelf aan te gaan. Een bepaalde afstand afleggen binnen een vooropgestelde tijdslimiet, daar gaat het om. U bepaalt zelf of er aan 5km/u, 6km/u of 7km/u gewandeld wordt. De keuze van de afstand en snelheid bepalen uiteindelijk de opgelegde tijdslimiet. De tijdslimiet omvat ook rusttijden: 10 minuten per rustpost, 1x 30 minuten voor een langere pauze (vrij op te nemen). Voor meer info surf naar www.sportiefwandelen.be.

Ik ben niet de enige vertegenwoordiger van mijn club want net binnen in de startzaal kom ik enkele clubleden tegen die de kust hebben geruild om te wandelen in deze streek. Eens gestart doet de naam van de club alle eer aan daar we wandelen op een oogstveld waar akkervogels naar hun zin hebben. We gaan de privé grashelling op richting het dorp Sint- Pieters- Leeuw. Het is hier dat de kleine afstanden terugkeren en wij na één jaar afwezigheid wandelen door de weide Miavit.

              

Daar waar dagelijks vee grazen kunnen wij daar moeilijkheden van vinden want je moet oppassen dat je niet in een diep spoor in wandelt en daar bovenop is het grotendeels bedekt met dooiwater van afgelopen sneeuwperiode. Even verder zien we een tent staan naast een waterloop in de volle natuur waar de 1ste ruspost van de dag in elkaar is uitgezet. nadat we gepauzeerd hebben wandelen we rustig verder kenmerkend aan deze streek op en neer richting Gooik. We merken onderweg op de restant van een brug die ooit ondersteuning gaf aan de spoorlijn Leerbeek- Halle. Het is weer rust geblazen in de kleuterschool van Pepingen waar we deze keer onze kaart in- en direct weer uitscannen want door het parcours ben ik een beetje tijd achter op schema. We wandelen door de weide Alsoegt waar even na de splitsing een beetje vloeken want er is bijna geen ander mogelijkheid om tot in onze enkels de modder de trotseren.

          

In de verte zien we een zendmast die we later merken dat deze voor de rest van de wandeling kunnen opmerken. We verwelkomen weer de kleine afstanden waar we naast de kerk van Auderzeele(hier schrijft het men nog met een A i.p.v. een O), het kerkwegel volgend naar St.- Laureins- Berchem waar in de parochiezaal gerust kan worden. Van hieruit stuurt de parcoursbouwers ons een plaatselijke lus in waar het geklim beloond word met prachtige vergezichten over het Pajottenland. We bewandelen een graspaadje naast een beekje van de Markvallei om weer via de kerk onze kleine(4km)lusje te voldaan. Mijn persoonlijke mooiste stukje van de natuur is alleen bestemd voor de 3 grootste afstanden daar wij door domein Gaasbeek wandelen met de trappenklim naar het kasteel. Het is jammer dat we het domein al snel weer verlaten, misschien een suggestie aan de club om op een volgende jaargang een langer stukje door dit domein te doen. We moeten uitkijken of we bij de splitsing het juiste traject kiezen of we zijn weer aan het begin van de wandelingkilometers. We nemen met zen allen het laatste stukje onverhard waar we de kerk voor ons zien en eerst uitscannen voordat we kunnen uitrusten van deze wandeling. Na de terugreis wacht er ons nog namelijk een grote poetspartij voor onze wandelschoenen weer proper te krijgen tegen de volgende wandelingen.

          

Verslag: Birger Coulier 

Enkele sfeerbeelden:

Fotoreportage (Willy Palmkoeck) 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate
/nieuws/bericht/5735