Schitterende Baljuwtocht vanuit Galmaarden

Geschreven door op 30-08-2015

Schitterende Baljuwtocht vanuit Galmaarden

Galmaarden, parel van het Pajottenland vormde zondag ll. onze weekendse wandeluitstap. Galmaarden kwam voor het eerst voor in de stichtingsoorkonde van Geraardsbergen in 1068 en vormt thans met de aangrenzende gemeenten Tollembeek en Vollezele één fusiegemeente.

Het Baljuwhuis, trouwens startlocatie van de wandeling, getuigt van een lange geschiedenis. Reeds in de Karolingische tijd behoorde Galmaarden toe aan de Brabantgouw. Waarna de Graaf van Henegouwen het gebied veroverde en de heerlijkheid Galmaarden onder de bevoegdheid van de Heren van Braine kwam te staan. In de 15de en 16de eeuw speelde de familie Hennin-Liétard er een belangrijke rol. En nog later maakte Galmaarden deel uit van het kanton Herne. Een lang geschiedkundig verhaal dus …  Ook het Baljuwhuis zelf kreeg doorheen de jaren diverse namen. Het vroegere gravenhuis “ kasteelheerenhuys “ dateert vermoedelijk uit de eerste helft van de 17de eeuw. Waarna het gebouw in handen kwam van de brouwersfamilie Clermans tot 1973. Tegenwoordig neemt de provincie Vlaams-Brabant de honneurs waar. De naam baljuwhuis is echter vrij recent. Het is een teruggrijpen naar het verleden toen de Baljuw als ambtenaar tijdens het Ancien Régime de heer in de stad of platteland vertegenwoordigde.

 

Genoeg geschiedenis, we gaan van start voor de 21km. Verlaten het statige gebouw al over de binnenkoer, waarna we het keurige centrum doorlopen. Eenmaal de behuizing uit, namen landelijke glooiende en typische Pajottenlandwegen de bovenhand. Komen voorbij een monumentje, welke herinnert aan een neergestorte Boeing B17 op 6 februari 1945. Typisch voor de regio zijn de talrijke watermolen veelal gekoppeld aan de Molenbeek . En dus volgen we heel toepasselijk het Watermolenwandelpad. Een traject welke ons brengt langs smalle paden uitkijkend op zomerse akkers , stoppelvelden en langs serene bedehuisjes. Zoals de Leonarduskapel , ze staat weliswaar een beetje onopvallend geflankeerd langs een huis. Heilige Leonardus zou patroon zijn van alle lamme, blinde en zwakke mensen. Zelfs patroonheilige van de boeren, de stalknechten , de veevoeders en vele andere. Naar verluidt werd hij ook aangeroepen voor vrouwen in barensnood. Een man van de goede daad dus als we het zo allemaal lezen.

 

 

Een watermolenwandelpad zonder molen zou maar flauw zijn. En dus doemt tussen het golvende landschap en de meanderende Mark opeens de Heetveldemolen of in de volksmond Munckmolen ten tonele. Deze graanwatermolen met onderslagrad bestond reeds van voor 1440. De molen had toen zijn naam gegeven (“cour du moulin”) aan wat later het kasteel Heetvelde zou worden. Ieder jaar komen de landbouwers er nog hun rogge malen voor de traditionele Pauwelbroodjes. Er volgt een prachtig natuurstukje langs de slingerende Mark. Tot we totaal onverwachts tussen de huizen uitkomen en wat verder het Baljuwhuis bereiken. Tijd om wat te rusten, waarna we het tweede gedeelte aanvatten. Via de binnenkoer volgen we een tijdje hetzelfde parcours als daarnet. Tot slingerende wegen ons doorheen een bosrijke omgeving leiden. Dienen het hierna wat te stellen met huisjes kijken, monden uit aan het station. Het verouderde spoorwegstation van Galmaarden op de in 1867 aangelegde lijn 123 werd in 1999 afgebroken en in 2000 vervangen door een modern station. De architectuur verwijst naar het mijnverleden van de regio door nabootsing van twee lifttorens van mijnschachten en opstelling van een kolenwagentje. Op het stationsplein staat “ de mijnwerker “ een beeld van kunstenaar Luc Van Ruysevelt. Het brengt vooral een hommage aan de duizenden arbeiders, die hun brood wonnen in Henegouwen door noeste en ongezonde arbeid in de steengroeven , koolmijnen en in de glas-en metaalnijverheid. Een asfalt wegje brengt ons langs een voetbalveld, waarna een smal pad langs de maïs ons andermaal laat uitkijken op het schitterende Pajottenland. Volgen al geruime tijd het Andries DHoeve pad. Andries Dhoeve (pseudoniem van Joannes Vercammen) was een Vlaamse dichter, prozaschrijver, literair en kunstcriticus en journalist. Geboren in Dendermonde werkte hij als journalist bij de Courant, waarvan hij directeur werd. Ook hier stoten we op een bedehuisje, de Heilige Kruiskapel. Er is weinig geweten over de kapel , maar met zekerheid kan gesteld worden dat ze onderdeel uitmaakte van de aloude Ommegang van het Heilig Kruis van Galmaarden. Langsheen een privédomein komen we tot de Driscart watermolen of Gemelingenmolen. Een watermolen ingericht als koren en oliemolen. Landelijk vervolgen we tot Viane, alwaar we een volgende rust treffen.

 

 

Stappen best avontuurlijk verder. Langs een weide door waar de koeien ons aangapen volgen we de Mark. Het lange gras en een aantal stekelige distels maken het geheel alleen maar pittiger. De Mark gaat wat verder over in de Oude Mark. Op de grens tussen Galmaarden en Geraardsbergen is de Oude Mark opnieuw bevaarbaar. Trouwens het is hier zalig wandelen in de Markvallei , een mikmak van smalle paden , eenmanswegels en brokkenpaden geprangd tussen weiderand. In café Sint-Paulus mogen we nog eens gaan rusten, het Pauwel wandelpad brengt ons hierna gestaag langs de flanken van de Morenamsberg. Onze beloning is een heerlijk zicht over de parel van het Pajottenland en de befaamde radartoren welke het landschap flankeert. Duiken kort hierna het bos in, omgevallen boomstammen maken het stappen er niet evident op, maar we trekken er zonder kleurscheuren doorheen. Voetweg 45 vormt de prelude van een nieuwe stukje natuurschoon, onder meer langs een fruitplantage en een tractortreffen. Ze staan allemaal keurig opgesteld op een stoppelveld , alle merken en bovenal enkele oude knoestige exemplaren staan er te bekijks. Wat verder wenkt opnieuw reeds Galmaarden. Stappen de gemeente binnen langs de kapel van Onze Lieve Vrouw van Bijstand. Waarna een typisch steegje en een doorsteek van het marktplein ons definitief afzet aan het Baljuwhuis na een beklijvende wandeling door de groene omgeving van het Parelende pajottenland.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

De wandeltocht

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate