Langs veldwegels en dijken in het groene gedeelte van Hamme

Geschreven door op 17-06-2017

Langs veldwegels en dijken in het groene gedeelte van Hamme

Hamme is voor mij onbekend wandelgebied, daarom ging hert vandaag die richting uit. Wandelclub ’t Hoeksken Hamme had zaal De Zouaaf uitgekozen om haar Zomerwandeling te laten plaatsvinden. Ik zou op ontdekking gaan in de groene kant van deze gemeente. De zon was nog niet meteen van de partij maar dat het weer warm zou worden was een feit, daarom opteerde ik voor de 15 km (16,5 km), de op één na grootste afstand.

Hamme is een gemeente  40,21 km² groot en telt 24.673 (2016) inwoners. Hamme bevindt zich aan de monding van de Durme in de Beneden-Schelde en heeft een Polderlandschap. De naam Hamme zou verwijzen naar ‘ham’ in de betekenis van een gebied dat steeds op het water werd herwonnen. Het dorp ontstond in de 7e eeuw als een Frankische nederzetting.

      

Als we zaal De Zouaaf verlaten zien we naar wat de naam verwijst: een monument ter nagedachtenis van gesneuvelde Frans-Afrikaanse infanteristen, er zijn ook enkele graven bij. Het gaat al spoedig de groene kant uit met rustige wegen tussen de bomen en kleine weggetjes met klinkende namen zoals Neerenweg en Kaalwegel. Voorts gaat het richting Oude Durme, een afgesneden meander van de Durme. Door de rechttrekking staat de meander niet meer onder invloed van eb en vloed. Sedert dan is de Oude Durme een stukje waardevolle natuur geworden dat Europees beschermd wordt als richtlijngebied. De Durme is een vissersparadijs, er komen immers 15 vissoorten voor. De Durme zelf is een bevaarbare waterloop. Zo gaat het richting rustpost gevestigd in het P.T.I. , het is de enige rustpost voor alle afstanden, behoudens de kleinste afstand. De zaal is ruim genoeg maar uiteraard hebben velen buiten plaats genomen. We hebben inmiddels 5,7 km afgelegd en tijd voor een verfrissend drankje. Straks kom ik hier nog terug na een lus van 5,9 km.

      

We naderen het centrum van Hamme waar er zaterdagmarkt gehouden wordt. Veel krijgen we er niet van te zien want we gaan meteen naar links. Via infoborden worden wij eraan herinnerd dat Filip De Pillecyn (1891-1962) in Hamme geboren werd en er leefde. Korte uittreksels uit zijn werken sieren een paar gebouwen. Hij was actief in de Vlaamse Beweging en medeoprichter van de IJzerbedevaart maar ook omstreden wegens zijn binding met het VNV en De Vlag. Hij werd trouwens na de Tweede Wereldoorlog veroordeeld wegens collaboratie. Hij kreeg een monument aan de samenvloeiing van Schelde en Durme. Dan was het weer tijd voor enkele heerlijke weggetjes zoals de Eikwegel, Buntwegel en Binnenbunt. De Bunt bevindt zich ten westen van de monding van de Durme in de Schelde. De Bunt wordt omgevormd tot gecontroleerd overstromingsgebied met gereduceerd getij. De ringdijk die er gebouwd wordt voorkomt dat de gebieden onder water lopen. De Bunt is ook een uitstekend wandel- en natuurgebied met een merkwaardige flora.

         

De Durme kwam steeds nadrukkelijker in beeld vanop de dijken. Opvallend is de Mirabrug die de stroom overspant. De brug bevindt zich op de grens met Waasmunster. Ze werd gebouwd in de periode 1896-1900. De naam komt van de gelijknamige film Mira (1971) naar het boek De Teleurgang van de Waterhoek van Stijn Streuvels. De brug kreeg te lijden onder het oorlogsgeweld, ze werd beschermd in 1991 als monument. In 2002 werd de brug gerestaureerd. Thans mag de Mirabrug enkel gebruikt worden door fietsers en voetgangers. De historische brug behoort tot de toeristische troeven van Hamme. Het ging opnieuw rustpunt in het P.T.I. 11,6 km waren er afgelegd, op naar de resterende 4,9 km.

      

Het werd een korte verkenning doorheen de winkelstraten en het centrum waar de mensen de terrasjes goed vulden. Het standbeeld van pater Vertenten in de Jagerstraat werd gemaakt uit zandsteen. Het stelt de priester voor in soutane. De sokkel vermeldt volgende tekst: ‘De redder der Kaja-Kaya’s’ (bevolking van Nieuw-Guinea). Er was net een huwelijksplechtigheid afgelopen in de kerk maar ik kon meteen naar binnen. De classicistische kerk van Sint-Pieters-Banden werd in 1740 volledig herbouwd, enkel de 12e eeuwse westertoren met laat-romeinse galmgaten bleef bewaard. Ik aanschouw enkele mooie glasramen en het Royerorgel van 1682 dat thans gerestaureerd wordt. Het gemeentehuis naast de kerk waarnaar de genodigden van de huwelijksplechtigheid zich verplaatst hebben, werd in 1833 gebouwd en is sinds 1976 beschermd. We trekken nog door het park Kerkwijck en wandelen langs de Oude Spoorwegbedding. Met de Rode Lieve Vrouwweg komt het einde stilaan naderbij. De voormalige hulpkerk Heilig Hart gelegen aan de Zouavenstraat is thans in gebruik als kleuterschool. Ze werd opgericht in 1969 als voorlopige wijkkerk voor de vzw Parochiale Werken Hamme voor deze jonge woonwijk. Pas op 31 oktober 1971 werd de Heilig Hartkerk als zelfstandige parochiekerk erkend.

      

Hiermee kwam een einde aan een mooie natuurtocht langs dijken, natuurgebied en wegeltjes doorheen het groene Hamme. Dank aan wandelclub ’t Hoeksken Hamme voor een puik parcours, alles netjes uitgetekend en aangeduid. De vele medewerkers stonden paraat voor een vlotte en vriendelijke bediening. Tot nog eens.

Verslag: Frans D’Haeyere

Fotoreportage (Frans D’Haeyere)

 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate