Mooie natuurwandeling rond de Poelberg te Tielt

Geschreven door op 18-06-2017

Mooie natuurwandeling rond de Poelberg te Tielt

Ik zou het vandaag niet te ver gaan zoeken en zoals de meesten wou ik er heel vroeg bij zijn om de grootste hitte wat te vermijden want het zou weer een dag worden van bakken en braden. De medewerkers van Watewystappers Tielt waren er klaar voor, ze stonden de wandelaars in het Koninklijk Atheneum aan de Stationsstraat in Tielt op te wachten. Na de groepsfoto en het gebruikelijke babbeltje trok ik de weg op voor mijn 12 km-tocht.

Het ging meteen de rustige kant op langs verkeersluwe, kronkelende verharde wegen. Je kreeg een mooi zicht op een lint van wandelaars die het licht golvend parcours afstapten. Het duurde niet lang vooraleer infoborden naar de Poelberg verwezen. Je wandelde tussen de bomen met zicht op het landschap rondom je. Hoe meer we de Poelberg naderden hoe meer uitzicht op de omgeving maar de vergezichten zijn verstoord door de aanwezigheid van industrie en drukke bewoning. 

      

De Poelberg is 45 meter hoog, een berg kan je dit niet noemen maar gezien het vlakke landschap eromheen zorgt hij toch voor een opvallend punt. Verrassend misschien toch wel dat de klim naar de Poelberg (300 m lang) een gemiddeld stijgpercentage van 7,3 heeft en een steil stuk van 10%. Op de top bevindt zich een voormalig klooster van de Zusters van het Geloof met aangrenzend schooltje en een Lourdesgrot met ommegang uit 1938. Na de restauratie in 2011 werd hier een bezoekerscentrum met cafétaria en toeristisch infopunt geopend. 

      

Op de Poelberg staat de Poelbergmolen maar bij de wegsplitsing moest ik rechtdoor en bleef te ver uit de buurt om de molen op de gevoelige plaat vast te leggen. De omgeving is beschermd landschap. Van hieruit tot aan de rustpost was het genieten van het landschap, het wandelen tussen de bomen langs rustige, lichtgolvende wegen. De rustplaats was goed gevuld, 7,4 km waren afgelegd, toch even wat uitrusten vooraleer de resterende 5,1 km aan te vatten.

      

De tocht kabbelde voort op het stramien van de eerste lus. Het ging over stukken tussen de velden door waar de witte bloesems van aardappelvelden voor een mooi tapijt zorgden. Hier in de velden werd je de hitte heel goed gewaar, ik zag er al naar uit om het einde te halen. Eens het bordje Laatste km in het vizier wist je dat het daadwerkelijk bijna zover was. Het silhouet van de Onze-Lieve-Vrouwekerk kwam steeds dichter. De Onze-Lieve-Vrouweparochie ontstond er pas in 1913, de kerk werd voltooid in 1937. Spitsboog en klassieke materialen zoals breuk- en baksteen zorgen voor de vormgeving.

       

Hiermee kwam een einde aan een verrassend mooie natuurwandeling doorheen de meest landelijke kant van Tielt. Meikenbos en Vijverbos heb ik spijtig genoeg moeten missen, dit was voorbehouden aan de grootste afstanden. Het was puffen en blazen van de warmte maar dit nemen we er bij. De Watewystappers Tielt zorgden voor een mooi parcours en vlekkeloos verloop. De wandelaars waren dik tevreden en zo hoort het.

 

Verslag: Frans D'Haeyere

Fotoreportage (Frans D'Haeyere)
Fotoreportage (Patrick Olivier)

 

De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate