Landelijk wandelen in Grand-Hallet

Geschreven door op 15-07-2017

Landelijk wandelen in Grand-Hallet

We trekken naar Grand-Hallet, een onbekend wandelterrein voor ons. Nemen er deel aan een organisatie van wandelclub les Amis du Henry Fontaine.

Grand-Hallet is een dorpje in de provincie Luik.  Een landbouwdorp in Haspengouw met nog veel akkerbouw en veeteelt. Vanaf de 9e eeuw maakte het dorp deel uit van het graafschap Avernas . Na de opheffing ervan ging Grand-Hallet deel uitmaken van het baljuwschap Hannuit in het hertogdom Brabant. Het dorp was deels in het bezit van het kapittel van Sint-Lambertus te Luik en deels van de abdij Maagdendaal Oplinter. Bij het ontstaan van de gemeenten in 1795 werd Grand-Hallet een zelfstandige gemeente. In 1965 werden de voormalige gemeente Petit-Hallet en Wansin aangehecht maar in 1977 werden de drie dorpen allen deelgemeenten van Hannuit.

 

We starten vanuit zaal "le foyer" en worden onmiddellijk een smal pad ingestuurd. Vervolgen door wat bebouwing naar langs een kronkelend beekje. Een oplopend kasseitje brengt ons het dorpje uit. Waarna we de landelijke wegen gaan opzoeken tussen de akkers we volgen de wandeling van de bronnen. Plots merken we stoplichten op midden de velden we trekken daar heen. Blijkt een landingsbaan te zijn voor de particuliere vliegclub hier gevestigd midden de velden. Lopen over de landingsbaan langs de loodsen verder dat ons naar het dorpje  Anernas-le-Bauduin stuurt. Door het centrum stappen we langs de Maria-Hemelvaartkerk. De oudste bekende akte waarin de kerk werd vernoemd dateert uit 1124. Wat later bereiken we de eerste controle in het plaatselijke schooltje. Hier maken we een lus. Nog wat tussen de bebouwing, een smal pad zet ons af aan een drukke baan die we dwarsen. Een slingerend baantje langs een beekje neemt ons verder mee naar het volgend kleine dorpje Bertreé met zijn vier honderd inwoners. Lopen door het dorpje naar landelijke wegen tussen de velden en fruitkwekerijen die geruime tijd onze medegezel worden  en ons afzetten op de fietspad lijn 127 dat ons in de richting van Hannuit steurt.

 

De spoorlijn 127 werd na een bouw van 11 jaar geopend op 22 november1875 geopend door de spoorwegmaatschappij “ Hesbaye – Condrez “. In 1900 werd de spoorlijn overgenomen door de Belgische staats spoorwegen. . De lijn was enkelsporig, 33,6 kilometer lang en verbod landen met Statte bij Hoei. Op 29 september 1963 werd het reigers verkeer opgeheven en buiten dienst gesteld. Op 18 oktober 1982 reed nog een laatste trein om in Hannuit afgestelde goederen wagons af te halen. De rails bleven liggen tot 1992  omwille van het strategische belang. Tussen 2002-2003 werden de bedingen omgevormd tot een fietspad het Waalse fietsnetwerk. Het fietspad brengt ons door een bedrijven terrein naar een tunnel onder de  R62. Waarna we de bebouwing gaan opzoeken, lopen door het dorpje Hannuit langs het gemeentehuis en sportterreinen. Een aardeweg achter een bedrijvencomplex meent ons verder mee tussen de tarwe en de bonenvelden. Landelijke verharde wegen sturen ons terug in de richting van Avernas. Een smal pad langs een beekje ,nog een beetje bebouwing en we staan terug op de controle. Door wat bebouwing verlaten we het dorpje, waarna we terug de landelijke toer opgaan. Maken een bocht rond het dorpje en worden er terug eventjes ingestuurd. Waarna een brokkenpad  ons opsleeptouw neemt overgaande naar een smal slingerend pad langs een golf terrein. In het hartje Hapengouw ligt een 9 holes baan midden de velden. Waar vroeger suikerbieten en tarwe de natuur domineerden , legden Jean-Noël Capart en een Engelse toparchitect  Martin Hawtree in 1989 net naast Hannuit een 9 Holebaan aan. Op de zeer vruchtbare leembodem creëerden het gereputeerde duo een open baan die excelleert door de uitstekende drainage en dito greens. Lopen geruime tijd langs het 2790 meter golf terrein op een smal pad. Dwarsen een drukke baan waarna we slingerende smalle paden gaan opzoeken ,we volgen het molen wandelpad dat ons tenslotte op de laatste rust afzet aan de molen van Henry Fontaine. Het natuur stenen molengebouw dateert uit de 13e eeuw. Pas in het begin van de 14 e eeuw werd het een graanwatermolen, dit op beslissing van Hendrik van Limburg , Hertog van Brabant (vandaar de molennaam Hendrik –Fontaine). In 1467 werd de molen vernield. De heroprichting gebeurde pas in 1640. De molen maakt deel uit vaneen gebouwencomplex met drie verdiepingen , in L-vormig geschikt rond een binnenplaats. In de molen is het Musée  de la Boïte en Fer Blance Lithographiée gevestigd. Waarna we het laatste gedeelte beginnen Rustige wegeltjes nemen ons verder mee  tussen de mais en tarwe velden. Een groen doorsteekje zet ons af tussen de bebouwing langs de Sint-Blasiuskerk terug naar de startzaal .Het was een mooie wandeling door een ons onbekende streek.

Tekst Ides Codde

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate