Kleine Meertocht onder een grijs wolkendek

Geschreven door op 21-11-2017

Kleine Meertocht onder een grijs wolkendek

Op dinsdag 21 november 2017, trok ik naar de Ledegemse deelgemeente Sint-Eloois-Winkel, om er deel te nemen aan de Kleine Meertocht. Wandelclub De Winkelse Stappers organiseerde al voor de 28e maal deze succesvolle wandeltocht vanuit Het Kleine Meer, gelegen langs de Zuidhoekstraat. Het zou een landelijke tocht worden in en rond de Ryspoepkesgemeente, de grootste afstanden trokken richting Ledegem en Rollegem-Kapelle.

Van bij de start valt mij van ver een reus van een watertoren op. Gebouwd in 1950, dertig meter hoog en met een reservoir dat goed was voor 850.000 liter water. Weinig wandelaars die deze iconische reus niet kennen. Deze opvallende watertoren torent hoog uit boven het Gullegemse herfstlandschap. Iets verderop wandel ik richting Steenbeekbos, (vroeger het Kuipebos genoemd) een klein residentieel bosje, dat we echter links laten liggen. Rustige, landelijke wegen tussen de kale akkers, serres en weiden, brengen mij langs de Honoré Lagae wegel naar Sint-Eloois-Winkel. Op het kerkplein nabij de parochiekerk Sint-Eligius staat het alomgekende Rijstpoepke , het frivool manneke met ontblote poep en lepel in de hand. Ryspoepen is tevens de bijnaam van de Winkelnaars.

        

Na een 6-tal km mag ik in zaal De Link een eerste maal pauzeren. Waar nu De Link staat werd in 1785 de eerste pastorie gebouwd. De zaal was op dit uur al goed volgelopen. Het koffietje liet me smaken.
Na deze eerste stop ging de tocht verder tot Ledegem en Rollegem-Kapelle, volgens de beschrijving van het parcours over een afstand van 4,8 km, die uiteindelijk meer dan 6 km bleek te zijn.
Ik kom voorbij enkele mooie historische vierkanthoeves. De Waterpachthoeve die we verder tegenkomen is de oudste boerderij van Rollegem-Kapelle en tevens een van de oudste van de streek, de oudste gebouwen dateren van 1672. Opvallend zijn de twee ronde baksteentorens met schietgaten en de inrijpoort. Ze geven het Waterpachtgoed een middeleeuws uitzicht. Een van de torens heeft een Mariakapelletje. Blijkbaar zijn de torentjes aan een opknapbeurt toe. Een boerin op een heftruck is volop bezig met het voegen van de torentjes.

            

In de Sint-Eloois-Winkelstraat, nabij de Wulfsdambeek, wandel ik voorbij nog een hoeve, Oosthove, ook nog 't Goed te Wulfsdamme genaamd. Het landelijke karakter tussen de hoeve en de straat bleef bewaard. Deze hoeve van de gemeente dateert uit 1778. De hoeve omvat een 18de-eeuws poortgebouw met aansluitend een koeienstal, een grote schuur, een boerenhuis (1793), een paardenstal en een 19de-eeuws wagenhuis. Stilaan komt de rustpost in De Kobbe in Rollegem-Kapelle er aan, tijd om wat te eten.

            

In 1213 schonk Hendrik van Moorslede een stuk grond aan Willem van Rollegem, om er een kapel, een kerkhof, en een woning voor de kapelaan op te richten. Doorheen de eeuwen werd deze kapel meermaals vergroot, tot ze in 1909 werd afgebroken en de huidige kerk wordt gebouwd.
Na de pauze volgt opnieuw een langere lus dan aangegeven. De parcoursbouwer stuurt ons langs o.a een weide waar ik, onder, of boven een prikkeldraad doorheen moet. Ik wandel op de brug boven de drukke E403 richting 2e pauze in De Link.

        

Ik had hier al bijna evenveel kilometers gewandeld die ik normaal bij de finish zou moeten hebben. Volgens de parcoursmeester had hij in laatste instantie een wijziging aangebracht omdat er op een bepaald stuk van het oorspronkelijk parcours teveel water zou gestaan hebben.
Er volgde nog een 3-tal kilometer tot de finish. Tijdens dit laatste stukje merkte ik nog een opvallend roestijzeren beeld op. Het ging hier om het “Hoefijzerboom”, welke de samenhorigheid symboliseert van de Terschurenwijk waar ik doorheen stapte.

        

Het gespreksonderwerp van de dag was wellicht, niet de bepijling op zichzelf, maar wel het aangeven van de splitsingen na de rustpost in de Link. Zo werd er o.a. voor de langste afstanden aangegeven dat ze er 3 maal voorbij kwamen, terwijl dit in werkelijkheid maar 2 maal was. Ook voor de 12 en 18 km stappers was er ergens een misverstand. Het was duidelijk dat er hier ergens iets verkeerd gelopen was, zeer eigenaardig….
Enfin, niet getreurd, dankzij de inspanningen van alle medewerkers van de Winkelse Stappers, hadden de 858 wandelaars er een rustige, landelijke wandeling opzitten.
Inmiddels was het al na het middag, voor velen het moment om te proeven van de “Kleine Meer” dagschotel.

TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden:

Fotoreportage (Mario Carton)

De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate