14de Sint-Pieterstochten in Schorisse

Geschreven door op 25-11-2017

14de Sint-Pieterstochten in Schorisse

De Vlaamse Ardennen oefenen een grote aantrekkingskracht uit op de wandelaar. Vandaag gaat het dan ook richting Schorisse, een langgerekt straatdorp. Schorisse is ook een landbouwdorp en een deelgemeente van de gemeente Maarkedal. Het is behoorlijk druk in de inschrijvingszaal, parochiezaal “De Wante”. Na het voltooien van de administratieve taken en een heerlijke kop koffie wordt de wandeling aangevat. De wandeling volgt deels de Omer Wattez wandelroute. 

Na een stuk hoofdstraat gaat het linksaf en worden we geconfronteerd met het prachtige, glooiende landschap. Rustige verharde wegen doen ons klimmen en dalen en laten ons genieten van de vergezichten en de nog steeds aanwezige, mooie herfstkleuren. Er hangt een lichte nevel die soms doet lijken alsof er een laag was op het landschap ligt. Wolken en opklaringen wisselen elkaar af waardoor het uitzicht telkens ander is. Rustige, verharde wegen, een zeer modderige dreef en een kasseiweg brengen ons naar de rustpost, in de Omer Wattez school.

         

Omer Wattez, schrijver uit Schorisse werd, eerst in zijn geboortestreek en daarna in gans Vlaanderen, bekend als de grondlegger van het toerisme in Zuid-Oost-Vlaanderen. Volgens velen bedacht hij de naam Vlaamse Ardennen voor zijn geboortestreek. Een naam die honderd jaar later klinkt als een klok. In 1975 werd er een Milieuvereniging opgericht die naar hem werd genoemd en die zich als doel de volledige bescherming van de Vlaamse Ardennen stelt.

Tijd om de boterhammen te nuttigen met een lekkere kop soep. Na het fotograferen van de medewerkers wordt de terugweg aangevat. Opnieuw gaat het langs rustige, landelijke wegen met klimmen en dalen. Ondertussen pakken steeds donkere wolken zich samen. Er komt een regenboog tevoorschijn en plots worden we getrakteerd op een hagelbui die gepaard gaat met enkele donderslagen.

               

Samen met de hagelbui begint het hard te waaien en het is een heksentoer om de regenjas aan te doen en het fototoestel veilig op te bergen. Gelukkig is het niet zo ver meer van het eindpunt en kunnen we ons laten drogen in de warme zaal. We waren nog van plan een plaatselijke lus te wandelen maar hebben dit, gezien de opeenvolgende hagelbuien, uiteindelijk maar niet gedaan.

Het was weer eens een prachtige wandeling en prima organisatie van Wsc Klavertje Vier en dat zullen de 1015 wandelaars zeker beamen.

Verslag: Josiane Questroy
Fotoreportage (Josiane Questory)
Fotoreportage (Frans D'Haeyere)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate