Verrassend aangename Brandweertocht

Geschreven door op 26-11-2017

Verrassend aangename Brandweertocht

Na hun maidentocht Brothers in arms half oktober hield de nieuwe wandelclub De Drevestappers uit Zonnebeke op de laatste zondag van november hun allereerste Brandweertocht. Daarvoor werkten ze samen met jeugdhuis De Moane en de plaatselijke brandweer. Start en aankomst vonden plaats in OC ‘t Zonnerad. De wandelaars hadden de keuze uit 4, 7, 12, 16 en 24 kilometer. Er waren twee rustposten voorzien in de kantine van het nieuwe brandweerarsenaal langs de Passendalestraat en jeugdhuis De Moane in de Langemarkstraat.

Sinds eind juli 2011 zit de brandweer van Zonnebeke en de bijpost van Passendale samen in de prachtige en ruime kazerne langs de Passendalestraat. Net zoals alle brandweerposten in België is ook de brandweer van Zonnebeke op 1 januari 2015 overgegaan in een hulpverleningszone. Voortaan maakt Zonnebeke deel uit van de "Hulpverleningszone Westhoek”.

        

Na het nemen van een groepsfoto van een dynamische groep medewerkers gaan wij op pad voor 24 km doorheen een streek die bezaaid ligt met talrijke kerkhoven waar tienduizenden soldaten, bekend en onbekend, liggen begraven. In de periode 2014-2018 is het reeds 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog plaatsvond. Deze historisch belangrijke en nog steeds aangrijpende gebeurtenis werd al vele malen herdacht aan de hand van verschillende projecten, waaronder wandelen langs het front, zoals we ook vandaag zullen doen tijdens deze Brandweertocht. Al na de eerste kilometers hadden we het al door dat deze nieuwe wandelclub ander horizonten wil gaan opzoeken. Er werd gewandeld langs stroken die we tijdens de vele wandeltochten van hun voorgangers nog nooit hadden aangedaan.

          

Alle afstanden trekken in de beginfase richting het Kasteelpark. Het historische kasteeldomein van Zonnebeke huisvest het Memorial Museum Passchendaele 1917 en de Toeristische Dienst van Zonnebeke. We flaneren langs de mooie vijver en nemen eventjes de tijd nemen om stil te staan bij de geschiedenis van WOI in de Poppy gardens, de thematische tuinen die gewijd zijn aan de verscheidene naties die meestreden in de Slag bij Passendale. Wandelroutes genoeg in en rond Zonnebeke. Zo gaan we vandaag kennismaken met de Tyne Cot Legacy, Polygon Wood Legacy en de Pionier wandelroutes. Van de opkomende zon in dit prachtig park maak ik gebruik om enkele knappe kiekjes te nemen. Het is in de beginfase behoorlijk frisjes en wanneer we langs de kleine wegen stappen was het uitkijken voor gladheid door rijm- en ijsplekken. We trekken richting de wijk De Katrol langs de Passendalestraat, tijdens de jaren 70 vooral gekend van Pierren de Rekker van herberg Nooit Gedacht. Jean-Pierre Malfait, stond onder het pseudoniem Pierren De Rekker als DJ en grapjas garant voor ambiance en plezier. Hij nam zelfs ooit een single op die vooral in de juke box in zijn eigen café kapot werd gedraaid.

        

We genieten van een tas koffie in het brandweerarsenaal. Ook hier neem ik een groepsfoto van een groep enthousiaste medewerkers. Ook de aanwezige brandweermannen poseren maar al te graag voor de foto. In tegenstelling tot de andere afstanden maken wij hier een lus die ons naar Moorslede en de Keiberg leidde. Het was een aangename lus van ongeveer 8 km met hier en daar onverharde dreven en passages doorheen privédomeinen. Op één van de boerderijen maakte ik een kort praatje met de eigenaar van een landbouwbedrijf. Toen ik me voorstelde als verslagever van de wandelgazette vroeg ik hem of ik eventueel zijn naam mocht publiceren als bedanking voor de doortocht op zijn privédomein. Oei…. Dat was nu precies niet nodig, einde gesprek. De landelijke wijk De Keiberg ligt 52 meter boven de zeespiegel. In de avond van 20 oktober 2014 aan het begin van de Eerste Slag om Ieper, gaat de houten Keibergmolen door het oorlogsgeweld in de vlammen op. Vele molens zullen volgen….

            

Tijdens deze lus komen enkele donkere wolken met schitterende regenboog opzetten. Gelukkig bleef het droog. Ideaal om opnieuw enkele leuke foto’s te maken. We wandelen nog voorbij een monument van de 7e Britse divisie, een zuil met kerncijfer 7, vooraleer we een tweede maal mogen rusten in de brandweerkazerne. Het is er behoorlijk druk maar vinden nog net een plaatsje vrij om te proeven van een heerlijk pompoensoepje met een boterham gehakt.

            

Hierna gaat de tocht richting Tyne Cot Cemetry in "Passchendaele" of de futiliteit van de totale oorlog. "Passchendaele" is niet alleen een passage uit de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog, het is een begrip geworden, een internationaal symbool voor zinloos oorlogsgeweld. In 1917 worden hier in 103 dagen bijna een half miljoen militairen buiten gevecht gesteld voor een terreinwinst van slechts enkele kilometers. De Derde Slag bij Ieper, ook wel de Slag bij Passendale genoemd, was aanvankelijk slechts een onderdeel van het Britse ‘Flanders Offensive’. De Derde Slag om Ieper is ongetwijfeld de zwaarste strijd die ooit op Belgisch grondgebied werd gevoerd. “Passchendaele” is de op twee na bloedigste veldslag van de Grote Oorlog, meteen na de Somme en Verdun, slagen die beide een stuk langer duurden. Tyne Cot Cemetery is een indrukwekkend én ingetogen baken van rust dat zich uitstrekt in het voormalige oorlogslandschap. Met zijn 11.956 graven is dit de grootste Commonwealth-begraafplaats ter wereld, de stille getuige van de bloedige Slag bij Passendale.

        

We volgen nu een stuk van de Stroroute. Halverwege de 19de eeuw kwam er een spoorlijnverbinding tussen Ieper en Roeselare 'Spoorlijn 64'. Er waren onder meer haltes in Zonnebeke en tussen Moorslede en Passendale. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd deze gebruikt voor het aanvoeren van troepen en materiaal. Voor de Australiërs was het hun 'Road to Passchendaele', het was de enige weg die een beetje toegankelijk was in het modderige landschap. Na de oorlog was de spoorweg de beste en snelste manier om de verwoeste regio te bereiken.

        

Zo naderen we de laatste rustpost in de Moane. Dit jeugdhuis bevindt zich sinds eind 2012 in het voormalige stationsgebouw van Zonnebeke, dat jarenlang dienstdeed als brandweerkazerne. Maar toen de brandweer verhuisde naar een nieuwe stek, kwam dat gebouw leeg te staan en besliste het gemeentebestuur om het om te bouwen tot jeugdhuis.
Het was er veel te druk en we beslisten om een koffie te gaan drinken bij mijn schoonzus die hier vlakbij woont, om hierna meteen onze weg verder te zetten. Ter hoogte van het plaatselijk voetbalplein werden de 16 en 24 km stappers gesplitst van de overige afstanden. We trekken een tweede maal langs een ander stukje van het Kasteelpark en een nieuw stukje parcours richting het Polygonebos. We stappen langs het Buttes New British Cemetry, een begraafplaats ontworpen door Charles Holden. Deze begraafplaats heeft een gedenkteken voor de 5th Australian Division en een New Zealand Memorial. Het Memorial bestaat uit 2 gebouwtjes verbonden door een kolonade en herdenkt de vermiste Nieuw-Zeelanders. We wandelen kriskras doorheen Het Polygoonbos, ook wel Doelbos genaamd tot aan de Dreve, of Home of the underground war. Wanneer je binnenkomt in deze taverne word je onmiddellijk ondergedompeld in een sfeer die doet denken aan de Eerste Wereldoorlog, dit door middel van een permanente expositie ’14-’18.

        

Langs de Lotegatstraat eindigt deze prachtige wandeltocht. De Drevestappers zijn goed op weg om een bloeiende wandelclub te worden, als ze dat al niet is. Alles was tot in de puntjes verzorgd, chapeau! Ondanks de mindere weersvoorspellingen waren maar liefst 1430 wandelaars afgezakt naar “Zunnebeke”, een puik resultaat!
Vanaf 2018 starten de Drevestappers dan hun nieuwe strategie met startplaatsen in de verschillende deelgemeenten van Groot Zonnebeke en dit met als enig motto: vernieuwing. Tot een volgende!

TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden:

Fotoreportage (Mario Carton)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate