Eindejaarstocht Diksmuide: langs ijzer en ijzertoren

Geschreven door op 27-12-2017

Eindejaarstocht Diksmuide: langs ijzer en ijzertoren

De laatste wandeling om hun wandeljaar af te sluiten van wandelclub Diksmuide is hun eindejaartocht. Dus gaat het woensdag l.l. daar heen. We starten vanuit het clublokaal TTC Smashing  Smude gelegen aan de Kasteelstraat. Na de inscanning van mijn lidkaart en het bekijken van het parkoers komen we tot de vaststelling dat het een lussenparkoers is.

De Boter- en kaasstad Diksmuide  situeert zich midden in de Vlaamse Westhoek. De eerste vermelding van Diksmuide vinden we terug in 1089. Deze nederzetting ontwikkelt zich als ‘zeehaven van Diksmuide ‘ met markt en stadsrechten. Diksmuide dankt vele eeuwen velvaart aan haar kaas-en boterhandel. Ook de lakennijverheid bloeide er tot de 15e eeuw.

      

We beginnen aan de oranjelus de “ sport en spel”. Zaal uit naar links, we dwarsen een drukke baan, gaan naar links en lopen tussen de bebouwing, het is nog vrij donker. Een fietspad langs de spoorweg neemt ons verder mee. Langs een drukke baan naar een KMO-zone die we doorlopen en ons langs de sporthal “de pluimen” brengt, een groen doorsteekje langs de voetbalvelden en de tennisvelden wordt nu ons ding. Waarna we een woonkern gaan opzoeken die we doorlopen en enkele rustige wegen sturen ons naar de spoorweg die we dwarsen. We lopen langs de spoorweg waarna we de stadskern gaan opzoeken. Het gaat verder langs historische gebouwen en enkele monumenten van de bevrijding van Diksmuide. Het is draaien en keren door de bebouwing die ons terugbrengt naar de startplaats.

      

We beginnen onmiddellijk aan de rode lus “oorlog”. Zaal uit terug naar links naar de drukke baan maar deze maal naar rechts over de brug langs de ijzertoren, het symbool van vrede in Vlaanderen. In 1930 wordt de eerste ijzertoren ingewijd. In 1936 dynamiteren onbekenden de toren. Een nieuwe ijzertoren verrijst in 1965. De leuze AVV-VVK (Alles Voor Vlaanderen, Vlaanderen Voor Kristus) is een historisch relict dat uit respect en piëteit voor de Vlaamse frontsoldaten behouden blijft. Zij getuigden toen van hun Vlaamse en christelijke overtuiging. Waarna we de oude spoorwegbedding Frontzate gaan opzoeken die enkele  kilometers onze bondgenoot wordt door  de kale velden en de uitvening. Veen bestaat uit hal verrotte resten van berken- en elzenbossen die hier tussen 5000 en 3000 jaar geleden  groeiden.

      

Wij lopen verder over het tracée van de oude spoorlijn van Diksmuide naar Nieuwpoort. Deze spoorlijn lag mee aan de basis van de snelle ontwikkeling van Nieuwpoort tot toeristische badplaats. We verlaten de oude spoorwegbedding en nemen de Dodengaanstraat die ons naar de Dodengang brengt. Op deze uitzonderlijke site wordt nu het laatste deel van de Belgische loopgraven uit de eerste wereldoorlog bewaard. Duizenden soldaten hebben er gedurende vier lange jaren een vreselijke uitputtingsslag geleverd, vaak als ultiem offer om onze vrijheid te verdedigen. De Dodengang ligt naast de bocht aan de IJzer. We lopen verder langs deze stroom. De IJzer is de enige stroom op het Belgisch grondgebied met monding rechtstreeks in de Noordzee en heeft een totale lengte van 75 kilometer. Langs de jachthaven keren we terug naar de startplaats.

      

Na het nuttigen van een lekkere koffie beginnen we aan de groene lus “Stad’. Zaal uit, deze maal naar rechts langs de IJzer, brugje dwarsen en verder langs de stroom waarna we de stadskern gaan opzoeken met zijn statige gebouwen. We zoeken het groen op: we volgen de “Wandrille Wandelroute” die ons naar de Keizerhoek brengt. Voorts gaat het over de Drie mussenbrug naar het atheneumpad dat ons langs een scholencomplex brengt. We stappen door een woonkern gevolgd door een doorsteekje langs een beestentoren (woon-  en schuilplaats voor veel kriebelbeestjes, vlinders kevers, bijen, hommels, lieveheersbeestjes, maar ook vogels). Ieder  verdiep heeft zijn eigen volkje.

         

Wat verder komen we op de grote markt met het stadhuis en talrijke statige gebouwen. We stappen naar de markt naar de Sint-Niklaaskerk waar we rond lopen. Diksmuide werd een zelfstandige parochie in 1144 waarna de kerk werd uitgebreid en verbouwd en in de 14e eeuw haar huidige uitzicht kreeg. Vanaf 20 oktober beschieten de Duitsers Diksmuide en de toren van de Sint-Niklaaskerk, het is een mikpunt bij uitstek. Hierdoor wordt de kerk verwoest. Tussen 1923 en 1925 wordt de kerk naar vooroorlogs model heropgebouwd. We lopen verder door de stad langs het winkelcentrum en tal van prachtige gebouwen die ons terugbrengen naar de startzaal.

       

Aangekomen in het clublokaal kregen we bij afgifte van onze controlekaart een bonnetje aangeboden voor een glühwein of een warme chocomelk, het heeft ons gesmaakt. Het was een mooie wandeling in en door de boterstad Diksmuide.
 
Geschreven door Ides Codde
 
Geniet van enkele sfeermomenten door op ‘Fotoreportage’ te klikken.
Fotoreportage : Ides Codde
Fotoreportage : Frans D’Haeyere
De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate