In den Doenkere Zeswekentocht onder gure omstandigheden

Geschreven door op 29-12-2017

In den Doenkere Zeswekentocht onder gure omstandigheden

Tussen Kerst en Nieuwjaar, meer bepaald op vrijdag 29/12/2017, stond wandelclub De Rustige Bosstappers uit Jabbeke paraat voor alweer de zevende editie van hun “In den Doenkere Zeswekentocht”. De naam alleen al van deze wandeltocht laat eventjes onze wenkbrauwen fronsen. Ware het niet dat de organisatie wil duiden op de weerspreuk duidend op de 6 donkerste weken van het jaar. Drie voor en drie na kerstdag, de dagen in deze periode zijn immers de kortste en de nachten de langste.

Het is een grijze ochtend als ik zaal Sarkoheem in Zerkegem bereik. De naam dankt haar bestaan aan de Frankische hoofdman Sarko, die zich hier zou gevestigd hebben. De nederzetting kreeg de naam Sarkinghem mee, wat doorheen de jaren zou leiden tot Zerkeghem in 1335. Vanuit de gemeenschapszaal hadden de RBS-stappers drie lussen uitgezet, een eerste van 7,1km, een tweede lus van 4,5 kort en 5,8 lang en tenslotte een laatste lus van 7 km.

        

De Doenkere Zeswekentocht doet haar naam alle eer aan, met een strakke wind en onder een sombere, regenachtige wolkenhemel met temperaturen rond 5°C vat ik lus 1 aan in het zog van de St-Vedastuskerk. De kerk werd opgetrokken in 1871 en kent er een volksdevotie tot de H. Antonius. Volgens de legende werd het heilige beeld van St-Antonius-met-zijn-zwijntje rond de periode 1840 vanuit het kasteel van Rumbeke met een kruiwagen naar Zerkegem gebracht. Het gaat vrij landelijk afwisselend via een hobbelige, modderige aardeweg en menig onverhard de richting uit van het natuurdomein De Hoge Dijken, in de volksmond de Roksemput genoemd.

        

Eeuwen terug strekte zich hier een groot duinengebied uit. Dat maakte deel uit van een landtong van de zandstreek. Bij de aanleg van de autoweg Jabbeke-Veurne werd dit duinenzand gebruikt. Zo ontstond een grote put van wel 15 tot 20 meter diep. Toen nam de natuur er terug bezit van en werd de grote waterput een uniek overwinteringsgebied achter onze kust voor tal van watervogels. In 1986 werd het domein uitgebouwd tot een natuureducatief centrum met mogelijkheid tot stille recreatie zoals wandelen en hengelen. Op de Hoge Dijken bevindt zich het centrum De Grote Zaagbek. Zijn naam ontleent het aan de eendensoort Mergus merganser (Grote Zaagbek). Bij de inrichting van het domein was de Hoge Dijken de enige locatie in Vlaanderen die deze wintergast aandeed. Ik neem enkele foto’s vanuit een vogelkijkhut. Mijn fototoestel haal ik met dit regenweer bitter weinig uit mijn tas, jammer eigenlijk. Het is er volop genieten van dit natuurdomein in regenachtig ornaat, de talrijke modderige wandelpaden slingeren zich rond de immense waterplas. De Hoge Dijken worden hierna geruild voor het open landschap, in vrij rechte lijn gaat het terug naar de startzaal.

            

Na een deugddoende koffie maak ik mij op om lus 3 aan te vatten. Deze lus gaat meer zuidwaarts en gaat langs het Steedje, een mooie grote visvijver. Centraal echter tijdens deze lus staat het Vloethemveld. Dit domein is een groene buffer van bijna 300 hectare op de grens tussen Zedelgem en Snellegem en is bereikbaar via de Diksmuidse Heirweg in Zedelgem. Het domeinbos is enkel toegankelijk voor wandelaars op de aangeduide wandelpaden. Het Vloethemveld sluit langs 3 zijden een voormalig militair domein in. Tijdens W.O.II werden de gebouwen van de kazerne en het munitiedepot van het Vloethemveld bezet door de Duitsers. Na de oorlog organiseerden de Britten een krijgsgevangenenkamp in het munitiedepot.

    

In het domein zijn ook hier enkele bomen tegen de grond gegaan ingevolge de stormwinden van de vorige dagen.
Het regende ondertussen oude wijven, ik laat bijgevolg lus 2 maar aan mij voorbijgaan. Het was een lus richting Jabbeke, opgesplitst in een korte en lange versie, met een extraatje langs Snellegem.
In de zaal is het rond het middaguur toch behoorlijk druk maar menig wandelaar verkoos ervoor om vandaag thuis te blijven. Ik liet het niet aan mijn hart komen, de RBS-stappers zorgden voor een verfrissende en groene lussenwandeling in en rond Zerkegem.

            

Toch waren er 472 moedige wandelaars die het gure weer wisten te trotseren.
Hopelijk beter weer op zaterdag 25 februari, want dan organiseren de Rustige Bosstappers al voor de 29e keer hun Bibbertocht vanuit zaal De Schelpe in Snellegem. Dan zullen we misschien bibberen van de kou…..

TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden door op “fotoreportage” te klikken:

Fotoreportage (Mario Carton)

Fotoreportage (Ides Codde)

Fotoreportage (Willy Palmkoeck)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate