Zaterdagmorgen 25 juli om 4 uur in de ochtend staan vanuit Lichtervelde 53 Vlaamse stappers uit diverse Aktivia verenigingen te popelen van jewelste. Hun wacht immers een ontspannings- & wandelvakantie naar Sankt-Veit in  het majestueuze bergen- en plattelandlandschap van de Salzburger Alpenweiden.  Na een lange busrit doorheen prachtige landschappen , worden ze in de vroege avond nabij ‘ Hotel Sonnhof ‘  door Aktivia secretaris Thierry Altruy , gastvrouw Rose-Marie en haar kompaan Ernst warm onthaald met een lekker avondmaal in het teken van “ Tafelen met Mozart “.

Bij het kraaien van de haan ontwaken we op zondag 26 juli , waar na een stevig Salzburger ontbijt een dorpsverkenning onder leiding van gastvrouw Rose-Marie staat te wachten. Deze uitstekende kokkin geniet in ieder geval heel wat bewondering in het dorp , want haar restaurant staat geciteerd met 2 koksmutsen in de befaamde Gault Millault .  Al keuvelend en genietend van het prachtige landschap staat tegen het aperitiefuur , haar man Ernst ons op te wachten aan het “ Fussbad “ .  Ja Sankt Veit is niks voor niks een heilzaam kuuroord waarbij vooral vroeger tuberculose patiënten werden  verzorgd.  Zo dus  wij allen pootje baden in het ijskoude voetbad op de hoop van echte , gezonde wandelvoeten voor de komende dagen. Waarna Ernst ons verrast met een lekkere aardbeiendrank op basis van wodka en cava , kwestie van ons terug wat op te warmen.

Na een zeer lichte maaltijd , gaat het ’s namiddags te voet naar de Liechtensteinklamm. Eerst 50 min. dalen tot aan de Salzach, een snelstromende rivier die alhier voor elektriciteit zorgt in de streek. De Liechtensteinklamm is een indrukwekkend natuurgeweld. Na een tocht van een kwartier over hangbruggen en smalle rotsspleten met onder je voeten snel stromend water bereikt men de waterval. Via dezelfde weg gaat het terug naar onze uitvalsbasis St. Veit weliswaar nu in stijgende lijn. 's‘Avonds worden onze hongerige maagjes gevuld met een Weens gastronomische avondmaal , waarna menig nog eventjes de beentjes strekken richting marktplein voor “ ein grosse Weissbier “.

Maandagmorgen , ook nu weer na een heerlijk ontbijt starten we in twee groepen : de goeden en de zeer goeden.  De zeer goeden gaan op stap vanuit het hotel  via kronkelende Alpenbaantjes naar de Hochlokker voor een ontsluierende verkenning van deze fantastische streek en haar bergmassief. Het brengt ons tot op een hoogte van 1588 meter onder een lodende zon  van om en bij de 33° Celsius.  Gelukkig wacht boven de ‘ Proneben Alm ‘ alwaar het gerstenat gretig vloeide en we van een typische Salburger vleesmaaltijd kunnen genieten.  Ondertussen hebben ook de goeden die als startpunt van hun wandeldag naar de Kloster Alm per bus werden gebracht de Proneben Alm bereikt , zodat we gesterkt van spijs en drank gezamenlijk de afdaling kunnen aanvatten richting de Hubertuskappelle alwaar de bus ons opwacht en terug naar het hotel brengt voor een heuse stropers smulpartij.

Dinsdag 28 juli is het vroeg opstaan want reeds om 9u30 nemen we de bus richting Gasteinertal.  “ gasteiner “ doet ons denken aan waterbronnen , kuuroorden … en boven alles aan de schitterende en bekoorlijke almennatuur. De betere stappers verkiezen een 3 uur durende wandeling langs een smal stijgend pad die hun van Unterbergerwirt (1425 m) naar de Rauchköger (1810 m) dient te brengen. De overige stappers volgden  een gemakkelijker traject naar de Unterbergerwirt , stapten door naar de 3 Wallerkappelle tot aan de Kögerl Alm. Alwaar gezamenlijk werd genoten van een gracieuze broodplank van gerookt vlees en kaas. De plaatselijke karnemelk werd geproefd en zeer lekker bevonden , en door al het zweten ‘ der grosse biere ‘ vlot naar binnen gingen. Gelukkig riepen onze plaatselijke gidsen Hagen en Ernst ons tot de orde want anders zaten we er vermoedelijk nog.  Enfin, na een ganse dag van stijgen en dalen begon onze maag stevig te protesteren , zodat ’s avonds onze koolhydraten wat werden opgemonterd met een stevige Oostenrijks-Italiaanse bolognese

De weg stijgt 18% en  gezien onze lange dubbeldekker deze weg niet aankan nemen we een lijnbus die ons zeer vlot via de speltbochten naar boven brengt. Daar wacht ons de kabelbaan om van 1084 meters naar 1586 meters te stijgen.  Daarna nog 20 min. al stijgend stappen.
Wanneer de poort opengaat van de grot is er een enorme krachtige wind die ons tegemoet kwam. 700 trappen opwaarts en dan nog eens 700 trappen naar beneden. We zagen een nooit geziene ijsmassa gevormd door de insijpelende sneeuw die met een windkracht van 100 km/uur aanvriest. Zo worden er verschillende figuren gevormd. Een aanrader voor wie ooit naar Werfen reist. Bij het verlaten van de grot werden we gewoon naar buiten geblazen. e terugweg liep via St. Johann im Pongau waar we vrij het stadje konden verkennen voor wat shopping en een terrasje. Eénmaal terug in ons hotel Sonnhof werd door onze hosten een drink aangeboden en de muzikale “ Boerenavond “ onder leiding van onze gastheer Ernst met overvloedige zuurkool , gerookt vlees en aardappelen ingezet.

Vandaag donderdag 30 juli brengt de bus ons via een schitterende rit naar de Böndlsee , alwaar in de Meiselsteinalm een middagmaal werd geserveerd. Na de middag splitste de groep zich: de “gevorderden” stapten via de Hirtenkapelle naar Goldegg Wenig. De anderen stapten ook naar de Goldegg Wenig, maar via de Hackeralm.
Eenmaal aangekomen aan de Böndlsee kwam een onweer opzetten en verkozen we alras de bus terug te nemen richting ons hotel.  Daar stond het thema “ edelweiss “ geprogrammeerd. Zodat elkeen getooid in een wit t-shirt , hemd of bloes zich kon vergenoegen van de smakelijk witte gerechten.   

 
Na een fantastisch ontbijtbuffet en de demonstratie van “Apfelstrudel” door gastvrouw Rose Marie zijn we samen met de bus van Sima Tours vertrokken. Spijtig dat we vandaag al aan de laatste wandeldag zijn. Maar niet getreurd, het werd de spannendste dag voor de gevorderden. Langs steile, smalle en met groen begroeide paadjes trokken we hoog de bergen in naar de Almhütte Igeltal (1507 mts). Dit was even zwoegen, maar wel wondermooi.
Ook de andere stappers trokken langs een minder steile weg naar het Igeltal , om er dan samen het middagmaal te nemen en gezamenlijk de afdaling aan te vatten.  ’s Avonds mochten we nog éénmaal de Oostenrijkse gastvrijheid ontwaren met een heus “ Kaisersfest “. En zoals het hoort in Oostenrijk kwamen onze hospita Rose-marie en Ernst , getooid in een prachtige zwarte jurk en aangepaste smoking al dansend de zaal binnen.  Ja het was net als Sisi en Franz Joseph

Met dank aan Danielle D'Haene (lid Diksmuidse wandelclub)  & Leo Van der Cruyce ( lid Wsv Kadees Aalst )