Bij de Oostnieuwkerkse stappers zijn ze op de eerste maandag van januari van start gelopen voor een reeks van 12 maandelijkse wandeltochten. Plaats van afspraak was traditioneel de kantine van het Oostnieuwkerkse sportterrein waar ons gewoontegetrouw drie afstanden aangeboden werden van 5-11 en 16 km lopend door de plattelandsgemeente . Wie aan 7 van de 12 tochten deelneemt ontvangt een passend geschenk.

De aanhoudende winterprik zorgde voor enkele sneeuwvlokjes, genoeg om het wegdek hier en daar een beetje glad te maken . Het zou grotendeels een plattelandswandeling worden langsheen tuinbouwbedrijven en veehouderijen , een landelijke omgeving dat verbroken wordt door grote serres . De aanloop gebeurde in de nabijheid van de Onze Lieve Vrouwkerk en het prachtig gerenoveerd marktplein omringt door een nieuw gemeentepark waar de fonteinen lustig hun ding deden. De dorpsstraatjes en de aanpalende doorsteekpadjes lagen er nog verlaten bij , toen ik samen met wandelvriend Marc op zoek was naar de Groenestraat en de Kapellekesroute om zo langs rustige wegen het open landschap binnen te wandelen. Na een tijdje stuurde men ons een onverharde weg op tussen het vredige landschap , prachtige witte panorama’s ontplooiden zich. Ter hoogte van de voetbalvelden van De Ruiter bewandelden we nu landelijke autowegen door het fantastisch winterlandschap en zo terug naar Oostnieuwkerke om te rusten in de petanque club.

Amper terug op gang getrokken of een klein wandelpadje werd ons onder de voetzolen geschoven met rondom ons heen grote serres. De sneeuwvlokjes waren verdwenen en een winterzonnetje hield ons nu gezelschap. Een mooie stukje natuur maakte zijn opwachting toen men een klein moerassig bosje ingestuurd werd, een pracht van een graswegel leidde er ons omheen tussen bomen en vijver waar het mos onder de voeten kraakte. Dit achter ons gelaten liep het rustig verder tot aan de Steenovenhoek waar een moeilijk begaanbare voetwegel , met hard bevroren knotsen, ons afzette in een mooie omgeving van enkele landhuisjes gelegen in een oase van sparbomen, zo op weg naar de tweede rust in de petanque club.

Terugkeren deed men via de kleine smalle Ondankwegel, krinkelend door de witte weilanden , het was met volle teugen genieten van deze winterse aanzichten. Nu wachtte er ons heel wat baanwerk, terwijl donkere onweerswolken voor enig dreigwerk zorgden. Naar het einde toe stuurde men ons langs een karrenslag , het zonlicht was gevangen in sneeuwvlokjes toen wij het dorpje binnenliepen met een ommetje rond het kerkje en het gemeenteparkje. Hiermee bereikte men het  einde van deze landelijke maar aangename tocht.

In de kantine hadden de Oostnieukerkse stappers nog een aangenaam Nieuwjaarsgeschenk voor ons in petto, iedereen werd er getrakteerd met twee heerlijke pannenkoeken welke met een streekbiertje hun weg vonden naar de innerlijke mens. Het was op zijn geheel een mooie wandeling, alvast een goede start van hun druk wandelseizoen en voor ons veelbelovend voor het vervolg op hun wisselbekertocht van maandag 1 februari 2010 .

MEER FOTO's >>>