Het aanhoudende vriesweer is dezer dagen het gespreksonderwerp bij uitstek onder de wandelaars en ook op deze tweede zaterdag van 2010 heerst Koning Winter met ijzeren hand. Een splijtende Noordooster doet de gevoelstemperatuur tot heel ver onder het vriespunt dalen en dat schrikt duidelijk heel wat mensen af.

Ik was eigenlijk ook niet van plan om vandaag te gaan stappen maar beschermt door een extra laag thermisch ondergoed en met een klak op mijn kop waar alle Russen jaloers van zouden zijn vertrok ik toch richting Aalter voor hun 1ste wandelmarathon. Jarenlang verbroederde deze Oost-Vlaamse club met WSV Beernem maar dit jaar haakten de West-Vlamingen af en besloot de oudste wandelvereniging van de Aktivia-familie om deze traditie alleen verder te zetten.

Op de ruime parking voor het Emmaüsinstituut is er nog meer dan plaats genoeg wat erop wijst dat de meeste wandelaars de warmte van hun huiskamer verkiezen. Uit het ruime aanbod kies ik vandaag voor een retourtje naar Sint-Maria-Aalter, goed voor 18 verfrissende kilometers. Het duurt niet lang vooraleer we ons in open veld bevinden en dat zullen we duidelijk aanvoelen. Ik besluit meteen om de flappen van mijn pet over mijn gevoelige oren te laten hangen wat onmiddellijk voor een opwarming zorgt. Het kronkelende asfaltje voert ons door een wit weidelandschap waar het best aangenaam stappen is totdat we plots links de bevroren dreven van het “Jezuïetengoed” worden ingestuurd. Hier is de strooikar duidelijk niet geraakt want de leuke paadjes liggen er op sommige plaatsen spekglad bij, dit is echt een mooi wandelgebied dat uitmondt aan de drukke spoorweg Brugge-Gent. Kortelings later passeren we het stationnetje van Maria-Aalter om even verder op ijzige wegen onze controlepost te bereiken. Ik heb 9km gestapt en me nog niet verveeld.

Ik ben aan mijn tweede kom heerlijke tomatensoep bezig als de deur van de ruime controlepost openzwaait en Nederbelg Patrick Vanderstukken in de deuropening verschijnt. Hij heeft hier reeds twee lussen gestapt en is wel tevreden over het aangeboden parcours. Het is ondertussen beginnen sneeuwen en samen vatten we de terugweg aan. De pijltjes sturen ons nu naar het mooie Hooggoed dat in deze winterse omstandigheden er bijzonder idyllisch bijligt. Met ons tweeën genieten we intens van deze mooie brok natuur die ons rijkelijk wordt aangeboden, onze tred ligt behoorlijk hoog en in geen tijd bereiken we de rand van dit heerlijk bosdomein. Nadat we de drukke E40 hebben gedwarst stappen we al vlug Aalter binnen en bereiken zo terug de inschrijfzaal. Ik houd het voor bekeken maar Patrick kiest ervoor om de lokale lus van 10km nog voor zijn rekening te nemen wat zijn afstand op 42km zal brengen; chapeau in deze omstandigheden.

De winter is onvoorspelbaar en vandaag hebben duidelijk heel wat mensen gekozen om thuis te blijven, voor de verenigingen die juist slecht weer treffen is dit bijzonder jammer. Ik en de andere 421 wandelaars waren zeker tevreden over de wandeling van vandaag en hopen op een gelijkaardig vervolg ergens later op het jaar.

MEER FOTO's >>>

Geniet eveneens van enkele idyllische landschappen (Met dank aan Davy Moerman)