Koning Winter blijft ons stevig in zijn greep houden. De auto blijft voorlopig op stal, dus wordt een wandellocatie gezocht waar je met het openbaar vervoer gemakkelijk naar toe kan. Wandelclub Postiljon Merelbeke organiseert een tocht van 21 km vanuit De Pinte en dit is vandaag de uitgelezen plek met een station op nog geen 500 m van de startplaats in de plaatselijke gemeenteschool. De schoolkoer ligt er spekglad bij en het is al schaatsend om bij de inschrijvingstafel te komen .

Warm ingeduffeld slibberen wij nogmaals de koer over en in het zog van wat Padstappers stevenen wij recht op de kerk af, het dorpscentrum door en dan de velden in, eerst nog een asfaltwegje, maar al vlug een besneeuwd grindpad dat ons een eerste maal richting Hospicebossen stuurt . Wij draaien er helemaal rond, lopen langs oude boerderijtjes die hier om de haverklap in een sneeuwwit landschap opduiken en waar Belle het trekpaard nog voor de deur staat en zich van de winterkou niets aantrekt . Wij volgen machtige eikendreven, slieren en glijden over een ijzig veldwegje tot wij de brug over de E17 oversteken en rechttoe, rechtaan Nazareth binnentrekken. Een toertje door een woonwijk voert naar controle 1 na 7,2 km in het stemmige zaaltje De Zwaan in de schaduw van de kerktoren.

Over een woonerf komen wij bij de kerk met zijn wat merkwaardige ronde toren en lopen dan een rechthoekje rond het dorp om Nazareth uit te komen waar wij er zoëven in kwamen. Voor de brug over de autoweg worden wij nu een betonwegje ingestuurd dat tussen de velden slingert. Bij de hoeve Oud Goed Cachet houden wij even halt om een troep struisvogels, alpacas en lamas te bewonderen. Er volgt een ellenlange, loodrechte populierendreef langs een stijf bevroren beek. Tientallen houtduiven zoeken hier hun kostje tussen wat groenbeplanting, een troepje kraaien krast ons wat toe, een vrijpostig roodborstje komt wat verkleumde wandelaars bekijken en zo kuieren wij tot de volgende brug over de E17 die wij dwarsen om de Hospicebossen in te duiken. Een uitgelezen winters bosparkoers volgt . Dreef in, dreef uit de ene al wat schilderachtiger dan de andere stuurt ons richting Moerkensheide. Een veldpaadje, even langs de weg en dan glijden wij controle 2 binnen na 14,9 km in het Jeugdcentrum Moerkensheide .

Wij wanen ons even op een winterse hollandse Elfstedentocht als wij rond een voetbalveld schaatsen, komen uit bij een containerpark en volgen dan een veldpad bezijden een, o wonder, nog niet bevroren beek . Stille wegjes brengen ons terug tot De Pinte waar de langere afstand nog enkele kilometer voor de boeg heeft en het dorp achter zich laat om wat verder tegen de E17 aan te botsen. Door de besneeuwde velden wandelen wij richting Eke tot de wijk ’t Kruiske waar de terugweg ingezet wordt . Over het Scheldeveld komen wij stilaan De Pinte in. Enkele riante villawijken verder bereiken wij terug de gemeenteschool.

Medewerkers hebben de lokale schaatspiste nu afgesloten met een lint , gelukkig maar. Een verwarmend glühwijntje sluit deze aangename wintertocht af en dan terug naar het nabijgelegen station, want de trein, die wacht niet .

 MEER FOTO's >>>