Het blijft bitter koud, maar met een laagje thermisch ondergoed en warm ingeduffeld ben ik toch richting Kwatrecht gespoord. Een hele meute wandelaars heeft ook voor de trein gekozen. Tjoeke, tjoeke, tuut, tuut en zowat drie kwartier later staan wij al aan de start van de 21 km lange Wintertocht, een organisatie van WSV Land van Rhode. Bij de start wordt aan iedereen gevraagd zijn lidkaart te laten zien. Voor de mensen aan de inschrijvingstafel niet altijd evident blijkbaar, en als dit al of niet verloren moeite is laten we graag in het midden, alleen merken we op dat degene die ze vergeten zijn, er zogenaamd geen hebben, enz… gewoon zwart gaan lopen.

Enfin, op weg dus, onmiddellijk een pad op dat tussen het spoor en wat industrie gekneld zit. Het gaat wat poedersneeuwen, maar de buien worden steeds intenser zodat wij vandaag een heuse sneeuwtocht onder de sloffen geschoven krijgen. Een kilometertje verder slaan wij een asfaltwegje in dat wat verder uitgeeft op de drukke weg naar Gent die wij dwarsen. Dwars door een villawijk gaat het nu tot een fastfoodketen waar wij de weg volgen tot Massemen. Bij een eerste asfaltwegje gaat het rechtsaf de wijde natuur in. Wij wandelen midden een maagdelijk wit landschap tot het industriegebied dat wij helemaal doorlopen om dan het rond punt bij de autoweg E40 over te komen. Rond de school Mariaheem draaien wij een toertje om de knalrode voetgangersbrug over de E40 te dwarsen .Vanaf hier is alles terug rust en stilte. Paadjes of asfaltwegjes ??? Je weet het niet want alles zit bedolven onder een dikke witte vacht. In het vale morgenlicht duikt de kerktoren van Gijzenzele op en wat verder bereiken wij na 7,6 km de eerste controle in een zaaltje achter de kerk .

Van hieruit maken wij een lus van 5,7 km.Via wat paadjes tussen huizen en tuintjes lopen wij Gijzenzele door. Het paard Rolande met de Bles kijkt ons wat meewarig aan vanuit zijn stal. Paadjes door de velden sturen ons in een onvervalst Breugheldecor tot de weg naar Zottegem. Erover en dan een glijwegje op richting Sint-Lievens-Houtem. Bij een imposante hoeve maken wij rechtsomkeer en wandelen tussen de vele jonge boompjes van tuinbouwbedrijven over de Gijzelkouter terug richting Gijzenzele.
Tijd om onze verkleumde knoken wat op te warmen bij een lekkere soep en dan wordt de terugtocht ingezet.

Heel even nog het dorp in, dan rond de kerk en over het naastliggend kerkhof waar de langste afstand via een geplaveid paadje terug de wijde natuur in trekt. Nogal wat stille asfaltwegjes leiden naar het Aelmoesenijbos bij Landskouter. Er volgt een prachtig winters bosparkoers, eentje om duimen en vingers af te likken. Bij Gontrode komen wij er uit en volgen nu het Gondepad dat door de vallei van de gelijknamige beek slingert. Stille wegjes in dit nog bijna ongerept gebied van vochtige weiden en akkers, langs nogal wat huisjes met landelijk karakter brengen ons tot de spoorweg die wij een poos volgen tot wij een brugje onder duiken en de autoweg terug in zicht komt. Parallel met de E40 volgen wij een glibberig kasseitje waar 3 mastodonten van windturbines geplaatst werden. Hieronder voel je je nietig klein. Een brug over de autoweg zet ons wat verder af bij het natuurgebied Kalverhage. Dit klein natuurgebied is een lust voor het oog. Machtige eikendreven, smallere paadjes leiden naar het kasteel van Kwatrecht waar kunstenaar Wim Delvoye nu zijn optrekje van probeert te maken. Wat verder komt het einde in zicht, maar wij pikken nog een stukje industriële archeologie mee via een kramikkig kasseitje dat ons voorbij een verlaten fabriekspand met scheve schoorsteen brengt. De brug onder bij het station, nog een streepje langs het spoor en wij sluiten een heerlijke winterse sneeuwtocht af. De sneeuw heeft ons niet kunnen deren, integendeel. Dit winters parkoers was er één met heel veel charme.

 MEER FOTO's >>>