Koekelare, het West Vlaamse dorpje die de overgang vormt van de Westhoek en de polders met het Houtland stond het voorbije weekend opnieuw in de belangstelling van de wandelsport. Wandelclub Koekelare stapte met hun Nieuwjaarstocht 2010 binnen, vanuit zaal Zuidhove presenteerden ze ons verschillende parcours lopende tussen 4 en 22 km  over de aanpalende heuvelzones tussen Koekelare en Ichtegem veel belovend voor de wandelaars.

De aanvang zou een verkenning worden door het mooie centrum met het moderne marktplein, het concertplein  en de “ Platse”, een dorpskom waar pit inzit. In 1990 kreeg Koekelare de Agora – Award voor stadsvernieuwing en in 1993 werd de restauratie van de oude brouwerij bekroond met de prestigieuze prijs “ Vlaams Monument”. Op het Fransmansplein kan men het Thais tempeltje bewonderen, bekend als “ Sala Thai” en gebouwd uit de goede banden met Thailand een geschiedenis op zichzelf .

Nu liepen we de dorpstraat binnen om al vlug getrakteerd te worden met een jenever en een boterlukke, ja dit krijgt men enkel in de Nieuwjaarsperiode hé . Na enkele kleine dorpsstraatjes doorlopen te hebben kwamen wij in het mooie “ Motepark “ met zicht op de oude brouwerij, omgebouwd als Fransmans museum, niet vergeten Koekelare was indertijd bekend voor zijn seizoenarbeiders, mensen die naar Frankrijk trokken om te werken in de bieten teelt . Het park “ De Mote” is een 6 ha groot domein dat bestaat uit bos, visvijver, wandel en fietspaden die verbinding maken met de dorpskern, de sporthal, het speelplein en de sportvelden. Mooi wandelen was het door de vele wandelpaden om vervolgens de Eikendreef binnen te lopen met passage aan het natuurgebied “ De Zwal”, een stukje ongerept moerasgebied aan de rand van het dorp waar waterwild en vogels thuishoren. Via de “ Klijteput “ beklommen we de Zwalberg, een helling gelegen aan de flanken van “ Koekelareberg “ , vandaar de “ Bergroute “ wandelpad. Bovengekomen konden we genieten van mooie panorama beelden over nabijgelegen gemeenten, van op de panoramastraat , waar wij opnieuw de diepte ingestuurd werden langs de Mexicostraat , een stukje geschiedenis in de gemeente Ichtegem. Zo kwamen wij aan de eerste rustpost van de dag in de lokale meisjesschool  waar een warm drankje een welgekomen geschenk was.

Onze weg vervolgen deden we al over de oude tramstatie van Ichtegem, richting het gehucht “De Vijver” waar een rustige wandelweg ons aan de rand van een sparrenbosje bracht. Even verder stuurde men ons door enkele mooie tegelpaden van een omliggende woonwijk om kort daarop het Romeins tijdperk binnen te treden langs de oude kasseiweg van de Lookhuisstraat , een waar stukje “ Hel Van het Noorden “ of zou men beter niet zeggen de “ Hel Van Ichtegem “; Parcoursmeester Maurits Vermeersch, een oud kasseilegger zou hier nuttig werk kunnen verrichten om alles in zijn juiste plooi te leggen. Langs deze kasseien beklommen we de Keiberg wat andermaal resulteerde op mooie vergezichten over de omliggende gehuchten. Na de afdaling bewandelden we nog enkele rustige woonwijken waarbij wij een passage maakten langs het kunstenaars museum “ Duriéz “ gekend voor zijn prachtige naaktbeelden, bij zien van al dit moois dacht ik er toch aan om kunstenaar te worden in plaats van wandelaar, maar ja ik zal maar verder doen zoals ik bezig ben zeker. Na een doorsteek van het “Klokkeluidersstraatje” in de nabijheid van de Sint Michielskerk van Ichtegem stapten wij opnieuw richting controle in het schooltje.

Onze terugweg zou een uitgesponnen natuurwandeling worden. Opnieuw werden wij richting het gehucht “ De vijver “ opgestuurd waar ons enkele mooie onverharde wandelpaadjes opwachten, hier volgden wij een gedeelte van het “ Tijl en Nele “ wandelpad om even verder afgezet te worden langs de prachtige bosdreven rond het kasteel “Rozendael”. Een klein wandelpadje bracht ons aan het gehucht “De Warande“ om zo terug de startgemeente binnen te stappen door het privé domein het “Warandehof” waarvoor zeker dank aan de eigenaars. Intussen begon het hevig te regenen, de ijsregen zorgde voor extreme koude, gelukkig moesten wij niet zo ver meer stappen want de ijzige wind maakte het allemaal ondragelijker. De mooie lange Warande dreef bracht ons aan het mooi aangelegd “ Oosthofpark “, een uitgestrekte groenzone met omwallingen aan de rand van het dorp. Na enkele kleine dorpstraatjes bereikten we uiteindelijk het einde van deze uitzonderlijke mooie tocht.

Zoals gebruikelijk was het opnieuw feest in zaal Zuidhove, voorzitter Jongbloet voelde zich in zijn nopjes en hij kuste erop los , geen enkele vrouw werd overgeslagen , ik denk dat zijn lippen er pijn van deden, maar het mocht zeker want hij kan met fierheid terugblikken op zijn prachtige parcours die hij wist voor te schotelen , natuurlijk dank zij de medewerking van zijn parcoursmeester en de vele medewerkers die de wandelaars op hun wenken wisten te bedienen. Proficiat wandelclub Koekelare en doe zo verder.

 MEER FOTO's >>>