Ik heb een slechte nacht achter de rug, honderd keer draaien en zes keer in vijf minuten tijd op het uurwerk kijken; iedereen herkent wel deze situatie. Op de koop toe begint mijn neus dicht te slibben en produceer ik plots vreselijke nasale geluidjes, dit kan ik missen als kiespijn want ik wil mijn bedgenote niet wakker maken en dit zeker niet op haar verjaardag. Plots slaat de wekker aan en word ik uit mijn lijden verlost door de Vrije Brugse radio die onverdraagzaam happy klinkt. Nadat ik vrouwlief een fantastische verjaardag heb gewenst spring ik in mijn wagen met bestemming het vlakke Meetjesland. Deze regio vormde reeds vele malen het decor van een mooie wandeling en ik hoop dat de wandeltocht rond Oosteeklo van hetzelfde beklijvende niveau zal zijn. Organisatoren van dienst zijn vandaag “de Kwartels” uit Assenede die reeds voor de 26ste keer een viertal trajecten hebben uitgepijld door het noodoostelijke deel van dit zeer landelijk gebied.

Net naast de Onze-Lieve Vrouwkerk vinden we de parochiezaal van waaruit we zullen starten voor onze verkenningstocht van 25km. Als we ons op gang trekken voor het eerste deel dat ons na 7,3km opnieuw in deze locatie zal brengen is het weer niet veel soeps; het is druilerig, koud en mistig. Langs een lange smalle asfalt laten we al snel de bebouwing achter ons, het valt ons op dat de ééntonigheid van het weidelandschap dat we nu doorkruisen alleen sporadisch doorbroken wordt door een betonnen bunker. Na een rustige aanloop kuieren we plots de zanderige paadjes in van de Oosteeklose bossen die uit enkele geïsoleerde plukken groen bestaan. Deze leuke stapwegels zijn alleen voorbehouden voor de wandelaars van de langste afstand en dat merken we want we voelen ons helemaal alleen, we komen op dit deel geen enkele wandelaar tegen. Als we plots de bossen verlaten hebben we het beste van deze lus wel gehad want enkele lange nietszeggende betonstroken brengen ons opnieuw in de startzaal.

Ne een ferme kom heerlijk erwtensoep zijn we opnieuw klaar voor een volgend deel van 3,7km dat ons naar de buurgemeente Ertvelde zal voeren. Het duurt eventjes vooraleer we de drukke weg achter ons kunnen laten maar vanaf nu kiezen we resoluut voor de kale natuurpracht die ons omringt. De dreven in de omgeving van Kloosterveld kunnen ons zeker bekoren, de brede afgeboorde lanen brengen ons naar het dorp van de ‘Voice of Europe’ alwaar we in een tuinbouwbedrijf dat gespecialiseerd is in aardbeienteelt onze tweede stempel kunnen afhalen.

Langs de achterdeur verlaten we dit serrencomplex om via een behaaglijke zandweg het domein te verlaten. Het vervolg van dit 6,7km lange traject kan ik best samenvatten als een mooie afwisseling van leuke onverharde paden en slingerende asfaltjes die ons door de kille en grijze streek voeren. Soms voeren lange graswegels dwars door kale weiden en heel soms wordt zo’n prachtig karrenspoor afgeboord door een lange rij achtkanters. Net na zo’n wegel bereiken we in een azaleakwekerij onze laatste rustpost.

We moeten nog 7,5km overbruggen en nog steeds blijft de regen ongenadig neervallen, we lopen al een hele dag met de paraplu in aanslag en ik moet eerlijk zijn dat het serieus begint tegen te steken. Het parcours vervolgt zijn weg door een mistig en troosteloos landschap, van de ene mooie graswegel lopen we een mooie boswegel in die ons naar de drukkere expressweg voert. De eerlijkheid gebied mij om te vermelden dat de laatste 4km er werkelijk teveel aan waren. Een doodsaaie parallelweg langs de drukke weg Antwerpen-Knokke stuurt de wandelaars opnieuw naar Oosteeklo, het verstand wordt hier op nul geplaatst want het geraas is enorm storend. Na enkele kilometer mogen we deze asfalt inruilen voor een lange kaarsrechte weg naar de eindmeet toe. We stappen nu tegen de wind en de regen in naar de startzaal toe, mijn handen staan bloedrood van de koude regen, hier is er werkelijk geen plezier meer aan. We zijn dan ook heel blij als plots in de verte de kerktoren uit een mistige waas opdoemt. Ik heb het koud als ik de startzaal binnenwandel maar een blonde Augustijn zorgt weer voor wat warmte in mijn lijf.

Het weer werkte niet echt mee vandaag maar we waren toch tevreden dat we de beentjes konden strekken. 725 wandelaars kwamen opdoemen voor deze ‘tocht rond Oosteeklo’, velen lieten zich waarschijnlijk afschrikken door de triestige weersomstandigheden.

 Geniet mee van enkele fotoreportages :

• fotoreportage ( Wim Verhelst )
• fotoreportage ( Andy Huwé ) 
• fotoreportage ( Willy Palmkoeck )