Toen ik zondagmorgen de rolluiken optrok en mijn neus eventjes door het venster stak, stond mijn humeur op een laag pitje. Regen en mist zouden vandaag alweer de grootste spelbrekers worden en dit juist nu ik mij naar de badplaats Knokke zou begeven alwaar de Wandelende NoordZee Boys ons hun koninginnetocht presenteerden. Met name de “ Zwintocht” , bestaande uit verschillende parcours van 6 tot 32 km allemaal lopend langs het strand tot aan het Vlaams natuurreservaat, de Zwinduinen en de omliggende polders. Inschrijven en starten deden we van uit het Schutterslokaal op het Olivier Stadion.

Voorzitter en parcoursmeester Philip Van Speybroek stuurde ons meteen een wandelpad op richting het gemeenteplein. Knokke is een badplaats dat aanleunt tegen het “ Zwin”, een natuurgebied op de grens van België en Nederland, visserij was hier vroeger de voornaamste bron van inkomsten, maar hedendaags draait hier alles om toerisme. De badplaats doorliepen wij langs enkele rustige straatjes tot aan het  “ Vlaamspad” die zich een weg baande tussen de vele prachtige witte villa’s  naar enkele grote lanen. Even voorbij het Albertplein klommen we op naar de zeedijk. De mist en de druilerige regen beletten ons het zicht op onze zo aantrekkelijke Noordzee, zodat we genoegen moesten nemen met het aanschouwen van strand  en dijk .

Kuierend liep het verder tot aan het natuurgebied “ Groenpleinduinen” met zijn prachtige duin beplanting die voor kleurrijke  beelden zorgden. De kustlijn achter ons gelaten bewandelden we opnieuw enkele grote lanen om uiteindelijk over te schakelen naar een voetpad door de Zwinbosjes. Hier stond ons de verrassing van de dag te wachten, de ondergelopen wandelpaden moesten er overbrugd worden over smalle balken en paletten,voor sommige dames een bangelijk moment, recht blijven was de boodschap wilde men met droge voeten terug op de vaste grond komen, alvast een huzarenwerkje van de inrichters die hiermede voor de nodige sensatie zorgden. Eenmaal dit overwonnen kregen we nu een pracht van een houten wandelpad onder de voetzolen geschoven, lopend tussen het ondergelopen moerasgebied, een stukje natuur op zijn best. Het volgend duinpad liep uiteindelijk uit op de Zwinlaan waar de eerste rustpost ons opwachtte in een duistere tent waar de goed ingeduffelde medewerkers ons wisten te voorzien van een heerlijke koffie.

Na de verpozing liep het opnieuw naar de zeedijk die moest gevolgd worden tot het einde met uitzicht over het Zwinreservaat onze volgende natuurbestemming waar men bezig is aan de laatste fase van het natuurherstelproject “ Zeno “, dit betreft het aanleggen van nieuwe wandel en fietspaden door het duingebied.
De Zwinduinen zijn met hun 222 ha het grootste natuurgebied van Knokke – Heist, zowel op het vlak van flora als flora. Het duingebied bestaat uit een uitzonderlijk afwisselend landschap met vochtige duinweiden, duinbos , duinstruweel en schrale duin graspaden waar veel zeevogels en duinkonijnen thuis horen . Het Zwin is van oorsprong de zeearm die Damme met de Noordzee verbond. Als wandelaar was het hier met volle teugen genieten van de extreem prachtige natuur die wij verlieten ter hoogte van het vogelreservaat aan de binnendijkse kant , de broedplaats van de ooievaar met  een klein vogelpark waar gestrande vogels die er verzorgd worden aan het publiek getoond worden.

Nu werden we een tijdje de Leon Lippensdreef op gestuurd met om ons heen een zicht op de polders en de aanpalende Zwinbosjes . Uiteindelijk schakelden we over naar de onverharde Hazegras Polderdijk, een  wandelpad die uitliep op het Oosthoekplein van het vakantieoord Knokke – Zoute. Een klein padje door een bosje op het gehucht Zevekote bracht ons aan de volgende rust in een plaatselijke school.

 

Na het versterken van de inwendige mens begonnen we aan onze terugweg. Meteen werden wij opnieuw kleine zanderige wandelpadjes opgestuurd door een sparrenbosje waar de gezelligheid van de natuur troef was, vooral nu ook de regen weg gebleven was. Verder werden wij langs mooie dreven en lanen , op en neer lopend in een oase van groen opgestuurd richting de Magere Schorre en het Uilenspeigelpad om zo tevreden de aankomst te bereiken waar de geur van de barbecue worsten het water aan onze lippen bracht.

In het schutterslokaal niet anders dan glunderende gezichten bij de Noordzee Boys toen voorzitter Philip Van Speybroek en secretaris Hans De Craemer ons konden meedelen dat er rond de middag reeds 1300 wandelaars de revue gepasseerd waren, een pak dat zeker nog aardig aangedikt zou worden in de namiddag . Met fierheid mogen ze hier terugblikken op hun mooi uitgetekend parcours door de prachtige natuurgebieden aan de rand van strand en zee . De menige wandelaars spraken vol lof over de organisatie terwijl ze een lekkere pannenkoek of geroosterde braadworst naar binnen werkten , jawel ook wij konden aan de verleiding niet weerstaan en het was nog lekker ook.

MEER FOTO's >>>