Home arrow Verslaggeving arrow Voorbije activiteiten arrow Voorbije activiteiten en tochten arrow Scheldebroektocht verwelkomt meer dan 2800 stappers ondanks kwakkelweer ...
Scheldebroektocht verwelkomt meer dan 2800 stappers ondanks kwakkelweer ... PDF Print Email
Geschreven door Jean-Pierre Declerck   
zondag 24 januari 2010

Januari is tot nu toe een erg sombere maand. Er valt wat sneeuwregen deze morgen en wij twijfelen wat of wij vandaag niet beter bij het warme haardvuur zullen vertoeven . Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en wij besluiten dan toch richting Berlare te trekken waar wandelclub Boerenkrijgstappers Overmere hun Scheldebroektocht organiseren.

Dit is het eerste luik van drie wandelingen van de Witkap trofee. Startplaats is de ruime festivalhal naast het Donkmeer waar wij in de zomer het vuurwerk komen bewonderen, maar vandaag wordt hier een vuurwerk van een heel ander soort opgedist. Om 10 uur zijn hier ondanks het kwakkelweer al 1100 wandelaars op pad.Wij schrijven in voor de tocht van 24 km.en trekken er spoorslags vandoor. Als bij wonder gaan de hemelsluizen even dicht.

 

Wij lopen langs het nog half bevroren meer waar een aalscholver, de kop tussen de schouders, een reiger, die er al even triest op één poot naast staat, gezelschap houdt . Even langs de weg, nog steeds bij de waterkant stappen wij tot een zanderig wegje dat ons achter de camping bij de pittoreske kapel O.L.Vrouw van 7 Smarten afzet. Tussen wat pijnbomen gaat het verder tot een riante villawijk die wij dwarsen. Eens daar tussenuit botsen wij pal op het “ dreupelkot “ waar de Boerenkrijgstappers iedereen vergasten op een verwarmend jenever . Hierachter worden wij een pracht van een eikendreef ingestuurd die ons recht de Scheldebroeken instuurt. Tussen wat houtkap is het eerst even “ vrouwen en kinderen eerst “ om verder te komen, maar al gauw kronkelen wij op paadjes tussen stukken ondergelopen bos, afgewisseld met nu en dan wat wei en veld . Enkele meter betonweg om de grote weg te dwarsen en wij duiken het natuurgebied van het Berlarebroek in.Er volgt een schitterend, wild stuk parkoers in de oude verzande bedding van de Schelde. Paadjes tussen hoog opschietend riet , langs een reeks wit bevroren vijvers, berkenbosjes brengen ons tot Berlare waar wij na 5,6km de parochiezaal bereiken voor een eerste controle .

Berlare is een lintdorp met heel wat fraaie herenhuizen en het duurt een tijdje vooraleer wij een paadje tussen de huizen intrekken om een pad te volgen dat steeds breder en breder wordt. Langs boomkwekerijen, boerenhoven, akkers en weiden, steeds in open veld, volgen wij stille asfaltwegjes tot de wijk Overheet. Dat zijn wij helemaal niet want ondertussen is het opnieuw gaan regenen.Wij ploegen ons een weg over een slijkerige akker en dito pad om achter het voetbalterrein uit te komen waar de langste afstand zich van de anderen afscheidt . Achter het hoekje ….café ’t Hoeksken waar wij er 11,2km hebben opzitten .

Onder de paraplu gaat het verder, eerst nog wat asfalt, maar verder een landwegje dat tegen de Scheldedijk aanbotst. De stroom die hier enkele honderden meter verder ligt is niet te zien want wij blijven steeds benedendijks het opvangbekken lopen. Even komt de kerk van Uitbergen piepen, maar die is al vlug verdwenen achter de hoge dijk . Tussen de weiden en vijvers van het Paardebroek en op een zandwegje tussen de oude turfputten van het Wakkebroek stomen wij terug richting Berlare. Wij blijven nog wat likkebaarden voor de vitrine van het exquise restaurant “ Het Laurierblad “, draaien een toertje rond de fraai gerestaureerde Sint-Martinuskerk en komen zo na 17,6km terug in de parochiezaal .

Eindelijk gaat het wat uitklaren voor onze laatste lus. Langs een hier aan de gang zijnde rugbymatch ( het moet niet altijd voetbal zijn ), komen wij in een villawijk. Wat straten verder aan de overkant van de grote weg doen wij nog eens het Berlare Broek aan. Bij onze houtkap van deze morgen slaan wij nu rechtsaf en volgen het Bareldonkpad, nogmaals een schitterend stuk natuur, gifgroene en rosbruine beekjes, hagelwitte berkenbosjes, nu en dan wat dennen en loofbos. De camping komt in zicht en dan is het einde niet meer veraf. Nog wat wegjes tussen de weiden, een streep asfalt en daar ligt het Donkmeer voor ons. Wij lopen er nog even rond om na 24km terug de Festivalhal te bereiken .

Ondanks het kwakkelweer kwamen hier maar eventjes 2800 wandelaars kou en regen trotseren. Wandelsport in Vlaanderen leeft meer dan ooit. De Boerenkrijgstappers zetten hier een natuurwandeling neer van een absolute schoonheid . Nu al geven wij rendez-vous op 15 mei voor hun wisselbekertocht.

O , ja , nog dit. Voor elke deelnemer werd hier 0,50 Euro uitgetrokken voor de slachtoffers van de aardbeving in Haiti, een meer dan lovenswaardig initiatief dat navolging verdient .

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :