|
Vol ongeduld kijk ik uit naar het eerste madeliefje! In de zomer staan de gazons er boordevol van, tot groot ongenoegen van de liefhebbers van een effen grasperk. De bloemetjes zijn klein en teer maar wondermooi. Eenmaal de vorst het laat afweten komen ze tevoorschijn. Vandaag trek ik naar Vurste, een van de zes deelgemeentes die Gavere rijk is, en wie weet kom ik er wel een madeliefje tegen!  
Wandelvereniging “Scheldestappers Zingem” een van mijn favoriete clubs organiseert er een prachtige wandeltocht. Wij opteren vandaag voor de 21km. We vertrekken vanuit de ruime voetbalkantine van FC Vurste-Semmerzake. De parkeerwachters doen er schitterend werk. Vakkundig worden de auto’s al naar gelang er plaats vrij komt binnen en buiten gelaten. In soms erbarmelijke weersomstandigheden doen deze mensen een zeer belangrijke taak voor de club!
In deze periode van het jaar komen er elke dag enkele seconden daglicht bij, maar om zonder licht op stap te gaan om 06h30 is het nog veel te vroeg. De eerste kilometers is het aandachtig zoeken naar pijlen. Voor velen zal het raar klinken, maar ik doe dit graag. En blijkbaar ben ik niet de enige! Ook dit maakt deel uit van de wandelsport. We gaan een totaal andere richting uit dan vorig jaar. Net voor we Gavere bereiken zijn alle pijlen plots spoorloos verdwenen. Gelukkig zijn de parcours verantwoordelijken vlug ter plaatse en is dit ongemak zo rechtgezet. Na een eerste controle in café ’t Buitenland trekken we naar Eke.  
Rustige goed begaanbare wegen leiden via het nieuw kasteel van Eke naar een kleine gezellige controlepost. Ik ben vandaag passagier en maak van de gelegenheid gebruik om eens te proeven van een streekbiertje “Tonneke”een amberkleurig biertje van 4.8° , zoet, aromatisch en zacht. Als je daar geen goesting van krijgt? Na de controle passeren we de prachtig gerestaureerde voormalige brouwerij Ide nu een socio-cultureel centrum. Na dat we de drukke N60 overgestoken hebben beginnen we aan het mooiste gedeelte van onze tocht. De streek is rijk aan Scheldemeanders en voor ons Ronsenaars is het altijd aangenaam om langs de waterkant te stappen. Ondanks dat er nog geen bloem te bespeuren is, is de natuur langs de “Kriephoek” zo luid de oude scheldearm waar we ons bevinden, wondermooi. Prachtige aangelegde paden tot vlak bij de waterrand. Het ijs is nog steeds niet gans verdwenen. Ondanks verbodsborden is er hier begin januari toch iemand door het ijs gezakt!  
Onze laatste contolepost in Vurste bevindt zich vlak het domein “Borgwal”. Als we het prachtige domein betreden valt onze aandacht op de schitterend gerestaureerde duiventoren. Het oude, uitgestrekte kasteeldomein Borgwal, ooit eigendom van de adellijke familie Goethals. De Gentse bisschop Triest had er in de 17e eeuw een buitenverblijf. Nu biedt het een tehuis voor mentaal andersvalide volwassenen en is het in handen van de Broeders van Liefde. Het prachtige Barokkasteel Borgwal ligt er wat vervallen bij. Hopelijk vindt dit prachtige gebouw zijn grandeur vroeg of laat terug. Van tussen enkele eeuwenoude platanen krijgen we een mooi zicht over de vijver en het kasteel.  
Net voor we terugkomen in de startzaal krijgen we een merkwaardige witte bol in het vizier. Sinds 2001 staat in een wei in Semmerzake een reusachtige witte bol. Binnenin: een onophoudelijk ronddraaiende radar van twaalf bij zeven meter. De witte beschermende bol is 13 meter hoog, de radar binnenin controleert het luchtruim 450 kilometer ver en 61 kilometer hoog. Daar zitten de luchtverkeersleiders van het Air Traffic Control Center (ATCC). Zij houden het luchtruim boven ons land in de gaten. Het is druk in de kantine van FC Vurste-Semmerzake. Wandelvereniging Scheldestappers Zingem kan terugblikken op een geslaagde eerste organisatie in 2010. Wij genieten nog wat na met een Tonneke in de onmiddellijke omgeving! Géén madeliefje gezien! Wie weet volgende week… Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
