Reeds drieëntwintig jaar verlaat de Torhoutse wandelclub ' Nacht van Vlaanderen ' haar sparrestede om in Ledegem , een rustig en vredevol landbouwersgewest gelegen tussen Roeselare en Menen, haar wandelschoenen aan te trekken ter gelegenheid van de Cycloontochten.

Met de zwerftochten door het Houtland in ons achterhoofd die NVV er telkens organiseren, meteen een reden om de grijze druilerige ochtend te trotseren en alsnog richting feestzaal Cycloon af te stevenen. 

Reeds na onze eerste stappen bleek dat NVV ook ditmaal bij het natuurlijke zou  zweren, toen we ter hoogte van Hof ter Emstrode en zijn visvijvers de landelijkheid werden ingedropt, voor een voortreffelijk stukje wandelen langs de oude spoorwegberm die Menen met Roeselare destijds verbond.. Een veelbelovend begin in ieder geval , waarbij tijdens de aanvangskilometers de parcoursmeester de voorraad aan natuurpaden , kerkwegels , glibberige en vooral smeuïge veldwegen en doorsteken langs ingeplante boerenhoven in de buurt van de Moorseelse Herthoek, maar uit zijn mouw bleef schudden.

De landelijke kronkel doorheen dit agrarische wandelgebied en rijkelijk gevuld met enkele karrensporen gaf ons steevast een enig zicht op het pittoreske Sint-Pieterskerkje van Ledegem met zijn typische ‘Pruisische’ spitstoren. Heel eventjes leek het erop dat we terug zouden gaan aanleunen tegen de leefkern van het dorpje, maar niks was minder waar toen we de andere richting uithingen en bezijden het Moorseelse vliegveld half verdoken onder een nevelige sliert,  een beklijvend zompig doorsteekje werden aangeboden. Eentje waarvan de blubber letterlijk en figuurlijk aan uw schoenen bleef kleven. 

Na dit stukje avontuurlijk slingerwerk werden we in de nabijheid van de wereldvermaarde paardenmanégé ’t Zilveren Spoor, maar eventjes geconfronteerd met het asfalt en doorgaand verkeer van de drukke staatsbaan. Maar eens het gehucht Meerland voorbij kwestie van een rust op te zoeken in een oude bolders- & petanqueclub , bracht alweer een rasecht vettig aardewegeltje redding.

Hierna volgde een rustig intermezzo door deze landelijke streek met enkele statige hoeves (zoals dit van het Waterpachthof), gevolgd door een donkere bedding van de Heulebeek , bezaaid met bosjes en struiken in winters ornaat. Waarbij de wijdse vlaktes en typische groentevelden, eertijds het decor van menig vlasteler,  voor ons fel contrasteerden met het wispelturige weer. Een weefsel van licht- , donker tot zwartgrijze wolken bewoog zich in onze richting , met daartussen helderblauwe vlekken , van waaruit sporadisch zowaar wat schuchtere  zonnestralen in bundels naar beneden streken.

Een klein ommetje bracht ons zowaar op het grondgebied van Rollegem-Kapelle , alwaar we het nu wel eventjes moesten stellen met wat huisjes kijken kwestie van de hoofdcontrole in 'de Kobbe' te halen. Er restte ons nog een drietal kilometers , goed genoeg om ons op een rustige wijze via de Sint-Jan de Doperkerk en het Bossenhof  verder op sleeptouw te nemen. Met nog maar eens een laatste pittig strookje oude spoorwegberm  werden we terug feilloos afgeleverd in de Cycloon ...

Alwaar menig wandelaar voldaan , zich aan een schuimend biertje en een geurende Vlaamse hutsepot met worst  te goed deden.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Stefaan Bailleur )
• fotoreportage ( Davy Moerman )