Sinds de oprichting in 1958 zorgt Vredeseilanden ervoor dat boerenfamilies in het zuiden een correct inkomen hebben, dit doen ze door onder andere de consument aan te moedigen om voor duurzame producten te kiezen en door zelf naar overheden of bedrijven te stappen en te ijveren voor een correcte prijs.  Deze non-profit organisatie is bij het grote publiek vooral bekend door zijn logo dat bestaat uit een zwart figuurtje met gespreide armen en benen, de vrijwilligers proberen dan ook deze bekende sleutelhangers in de loop van januari aan de man te brengen. Reeds 20 jaar organiseert VZW Vredeseilanden vanuit Oostkamp een succesvolle wandeltocht die de groene natuur van het Houtland uitgebreid verkend.

Het is bijzonder glad als we ons op deze zaterdagmorgen naar Oostkamp begeven, het Vlaamse land wordt namelijk geteisterd door enkele winterse buien bestaande uit korrelhagel, natte sneeuw en ijskoude regen. Uit het uitgebreide aanbod van trajecten die variëren tussen 4 en 34km kiezen we voor 31km winters wandelplezier. Het knap uitgebouwde parcours zal ieder wandelliefhebber zeker kunnen bekoren want de parcoursmeesters hebben gekozen voor een fantastische natuurtocht door de bossen en kasteeldomeinen die Oostkamp rijk is.

Het is dan ook met heel  veel goesting en plezier dat we vertrekken voor onze wandeltocht, nadat we ter hoogte van de mooie St-Pieterskerk de meeste afstanden reeds hebben afgeschud, stappen we een eerste beklijvende wegel in. Dit prachtig wegeltje kronkelt recht naar het Macieberg kasteel dat nu ingericht is als Freinetschool, meteen een mooie start die onmiddellijk zijn vervolg krijgt, want een prachtige dreef  van de Fonteinbeek wordt onder de wandelbottinen geschoven. Via enkele licht bevroren graswegels en oude kasteeldreven krijgt onze wandellus meteen vorm en stappen we “de Wieke” binnen. Deze oude molenromp die wat verscholen ligt achter de bebouwing is onze eerste rustpost en hier worden we meteen getrakteerd op een kop koffie met een heerlijke suikerwafel. Terwijl het buiten aan het sneeuwen gaat zitten we hier warm en knus; gelukkig duurt het buitje niet lang en kunnen we opnieuw vertrekken voor een prachtig traject van ongeveer 5km.

We smaken nog de bitterheid van de koffie in onze mond als we “de Valkaart” binnenstappen, we doorkruisen dit uitgestrekte domein van parkjes en vijvers om na het dwarsen van de ringweg de rechte dreven van het Gruuthuyse kasteel in te wandelen, alweer een prachtige brok natuur. Wat te zeggen dan van de Warandeputten, ons volgend natuurdomein langs de weg naar Moerbrugge. Natuurpunt heeft hier in korte tijd een fantastisch project gelanceerd alwaar de wandelaars op houten vlotters dwars door een rijke natuur kunnen stappen. Net op dit moment krijgen we een tweede bui op onze donder wat het op de knuppelpaadjes bijzonder gevaarlijk maakt. Heel tevreden en met de paraplu in aanslag verlaten we dit 10 hectaren grote natuurparadijs om heel spoedig na 10km onze tweede rustpost binnen te wandelen.

Met dit weer doet de man van de soep gouden zaken en met een ferme portie vitaminen in ons lijf vatten we ons volgend traject aan. We stappen nu eventjes op het glibberige jaagpad langs het pittoreske kanaal Brugge-Gent om anderhalve kilometer later via een subliem paadje de vaart te verlaten. Na een verhard intermezzo volgt alweer de zoveelste verrukkelijke graswegel die ons de achterzijde van het kasteeldomein “de Cellen” binnenloodst. We verkennen grondig deze bosrijke gronden vooraleer de dichte begroeiing zich plots opent en we oog in oog staan met het mooie gebouw dat ook wel ‘het kasteel van de Burgemeester’ wordt genoemd. We wandelen nu de autostrade over om onmiddellijk het kasteeldomein van Erkegem te betreden; dit park is een zoveelste topper waar we met heel veel blijdschap doorstappen. Nog voor de controle wijzen de rode pijltjes ons het Nieuwenhovebos in voor een eerste verkenning van deze 39ha pluk bos die ontstond door de bebossing van magere heidegronden. Het is wat aan het dooien en dat maakt de boswegels wat zompig wat ervoor zorgt dat we met beslijkte schoenen de derde rustpost binnenkomen.

De lus die hier gepland staat begint meteen met een tweede verkenning van het Nieuwenhovebos wat ons alleen maar tevreden stelt. Het is me al opgevallen dat het wandeltempo van mijn wandelgenote wat is vertraagd, de oorzaak hiervan is een aanslepende pijn aan de musculus gluteus maximus, en dan nog aan de twee kanten. Op de splitsing vinden we het raadzaam om de 22km te volgen want als iedere stap pijnlijk wordt is het plezier eraf; zo komt het dat we vroeger dan voorzien opnieuw onze controle bereiken.

Ons laatste traject kiest meteen de richting van kasteel Nieuwburgh dat we via een statige dreef met rode steentjes spoedig bereiken. Het valt ons op dat veel van de omliggende gebouwen of hoeves volledig in het rood geschilderd zijn, dit is de schuld van de baron die wenste dat al zijn eigendommen in het rood zouden geschilderd worden. Zo passeren wij onder ander het Roodhof alvorens op vettige paadjes en verdoken kasseitjes de bebouwing van Oostkamp te bereiken. Vooraleer we de startzaal betreden moeten we nog de drukke winkelstraat door alwaar de laatste solden opvallend worden aangegeven. Heel tevreden nippen we aan onze Leffe want dit was een magistrale natuurwandeling die volgens mij echt niet beter kan. Naast een uitmuntend parcours was de rest van de organisatie gewoon af, proficiat en gegarandeerd tot volgend jaar of tot op 20 maart voor de volgende organisatie van dit wandelcomité.

Geniet mee van enkele fotoreportages :

• fotoreportage (Wim Verhelst)
• fotoreportage (Frans Deflem)
• fotoreportage (Christian Godefroot)