De Guldenbergstappers uit Wevelgem zullen hun Wisselbekertocht , meteen ook de eerste in 2010 , zeker wel anders voorgesteld hebben. Hun derde Guldenbergtocht kreeg namelijk af te rekenen met sneeuw en ijzel ,als inrichter weet men seffens hoe laat het is, alvast een pak deelnemers minder, zodat het moeilijk zou worden om de 1700 wandelaars van 2009 te evenaren. Ondanks alles verloor voorzitter Rudy De Jode er de glimlach niet bij, beter zelfs, hij dankte de moedigen die eraan gehouden hadden het weer te trotseren om aanwezig te zijn. Vanuit de Porseleinhallen presenteerde men ons afstanden van 6-12-18 en 25 km allemaal van start lopend vanuit het Cultuurpad .

Voor de 25 km werd men samen op pad gestuurd met de korte afstand wandelaars. Al vlug stuurde men ons richting de mooie Leievallei, de Leie speelde vroeger een belangrijke rol in de vlasteelt die hier heerste. In de rivier liet men het vlas “roten“ om het daarna te verwerken in de vele vlasfabrieken. In deze glorietijd immigreerden velen naar Wevelgem om in het vlas te werken. Nu is de vlasteelt niet meer zo belangrijk, maar toch zijn er nog enkele vlas verwerkende bedrijven in de streek.

Langs de boorden van de rivier konden we genieten van de mooie omgeving in de vallei, al werd ons zichtveld verstoord door de hevige sneeuwbuien. Na een tijdje liep men het mooie Leiebos binnen waar men kon genieten van dit uitmuntend mooi stukje natuur waar kleine wandelpadjes ons uiteindelijk terug op de gewone weg brachten. Verschillende wandelpaden brachten ons opnieuw in het centrum om er voor de eerste maal te rusten in de startzaal.

Opnieuw opgewarmd volgde men nu het Guldenberg wandelpad die ons afzette in een rustig straatbeeld in de nabijheid van verschillende woonwijken richting “ Wijnberg” met zijn mooie wandelpaden in de omgeving van kleine vijvers en kikkerpoelen, een mooi stukje natuur in een prachtige fauna en flora bedekt met een wit tapijt . Intussen was het opnieuw heviger gaan sneeuwen toen we het “ Koningspad” op liepen aan de rand van een klein bosje. Een kleine asfaltweg bedolven onder de sneeuw die met de opkomende vriestemperaturen herschapen werden in ware ijsvelden , lieten ons meegenieten van de mooie landelijke zichten, die zeker niet zouden misstaan op zichtkaarten, toen wij de “ Posthoorn “ binnen wandelden waar opnieuw verschillende doorsteekpadjes ons aan het Maurits Lauwersplein brachten waar in de aanpalende Gouden Regenstraat kon rusten in de plaatselijke basisschool bij een warme kop koffie.

Vanuit deze rustpost zouden we beginnen aan een uitgesponnen landelijke lus van 7 km die een mooie aanloop kende al over het Lauwersplein naar een klein wandelpadje lopende langs het kerkje . Even verder werden we vergast op een prachtig wijkparkje met een mooie grasweg, waar de verse sneeuw kraakte onder het gewicht van onze voetzolen. De mooie wandelpaden volgden elkaar op , allemaal tegelpaden die de omliggende straten met elkaar verbonden en die uitmonden op landelijke wegen richting Moorsele , van hieruit begon onze landelijke verkenning langs pittoreske landbouwwegen tussen landerijen en boerderijen effenaf een mooie natuur voor iedereen die van dergelijke taferelen houd. Ter hoogte van de Warande straat en de brug over de snelweg kwamen we opnieuw aan een prachtig stukje natuur , van hier uit liep het opnieuw richting de rustpost in het schooltje na genoten te hebben van een mooi stukje landelijke natuur.

Op de terugweg stuurde de parcoursmeester ons andermaal langs enkele mooie tegelpaden welke een uitweg zochten langs een mooi klein wandelpadje lopend tussen een muur van beukenhagen midden de tuintjes van de omliggende woningen. Vervolgens bracht een klein typisch dorpsstraatje ons aan het “ Marrenpad “ een onverharde veldweg tussen weiden en velden omhuld met dikke sneeuwvlokken die zorgden voor mooie landschappen in de nabijheid van  herenhoeve “ De Heerlijkheid van Marren “ met zijn geklasseerde inrijpoort. Aanpalend vonden wij het recreatie domein het “ Vijverhof” op onze weg , met zijn prachtige grote vijver waar watersportbeoefenaars thuis horen. Hier werden we het “ Klofhoek” wandelpad opgestuurd die zich een weg cirkelde omheen de waterplas tussen prachtige bomenrijen . Na dit heerlijk schouwspel bewandelden wij nu rustige wegen richting het Wevelgemse centrum met in de verte een zicht op de mooie “ Vanbutselenmolen” een bakstenen stellingmolen , waar opnieuw enkele kleine padjes onder de wandelvoeten geschoven werden. Langs de spoorlijn liepen we uit aan het station en naar het einde toe liet men ons meegenieten van de prachtige omgeving van het gemeentelijk park waarin het Kasteel van Wevelgem nu dienst doet als gemeentehuis . Na een paar honderd meters bereikte men uiteindelijk hat einde van deze heerlijke Wisselbekertocht waar in de ruime statzaal op de klanken van een organist kon genoten worden van de gratis aangeboden “ Eierkoek” die wij naar binnenwerkten met een Wevelgemse Trippel.

Iedereen had natuurlijk de mond vol over de winterse toestanden, op sommige wegen was het echt moeilijk stappen wat gepaard ging met enkele valpartijen , sommige al erger dan de andere . Voorzitter Rudy De Jode was er hart van in, “ ik ben een eerlijk mens, ik zou waarschijnlijk ook niet aangezet hebben deze morgen , maar rond de middag kunnen wij reeds terugblikken op een 600 tal deelnemers , verrassend veel vind ik, daarom wil ik nog iedereen bedanken die de moed gevonden heeft dit weer te trotseren om hier aanwezig te zijn . “ Bij het eten van een super grote eclair namen wij afscheid van Guldenberg team met de belofte terug te keren bij beter weer.

Geniet mee van enkele fotoreportages :

• fotoreportage ( Georges Ditillieu )
• fotoreportage ( Jean-Pierre Meyers )