Tijdens het laatste uitloopweekend van januari vergat de winter blijkbaar eventjes voor winter te spelen en zorgde het voor een schitterend wandelweertje. Nochtans de dag ervoor hadden de organisatoren ongetwijfeld met een bang kloppend hartje te maken, want een zoveelste winterprik zorgde voor de zoveelste ellende op onze Vlaamse wegen.

Gelukkig priemde zondagochtend reeds een heerlijk winterzonnetje aan het firmament zodat dit resulteerde in een onverwachte toeloop van wandelaars her en der op de Vlaamse organisaties. Zo ook de Drevetrotters uit Zonnebeke zagen op deze leuke winterzondag een horde wandelaars over zich heen spoelen.  Alwaar ze vanuit het rustig landelijk dorpje Beselare , die volledig leeft in de ban van de heksentraditie , hun Warme Wijntocht hielden .

Bij onze aankomst in de ruime sportzaal ' Hekseketel ' , rook het trouwens uitmuntend naar lekkere wafels , waarbij het ons opviel dat kinderen erg gewillig aan de eerste meters van deze Warme wijntocht begonnen , na de belofte van de ouders er straks eentje te kopen.

Ook wij stapten vlug weg van het dorp , alwaar we via een recente verkaveling van de ' Warande ' , al meteen de heerlijke Wervikvoetweg werden ingestuurd. Het natuurpad dat ons op een prachtige manier langs de sierlijke meanders van de diep ingesneden Reutelbeek bracht , koesterde iets poëtisch uit waarbij schuchtere zonnestraaltjes ervoor zorgden dat het landschap op gouden ijsglinsters leek. Heel eventjes moesten we het hierna stellen met een stukje langsheen de drukke E19, kwestie van een rust te halen in de Kortekeer.

Doch alras, éénmaal de autoweg gedwarst, voer een fraaie wandelweg ons zo in een lus tot bij een bedevaartskapelletje , schilderachtig ingeplant tussen statige populieren en knotwilgen. Waarna langzaam de wegel ter hoogte van een historische hoeve zich gestaag klimmend in de richting van de Moeremaai liet lopen en ons weer diep in de landelijkheid dropte. In de weelde van sublieme winterse vergezichten , die we onderweg opgeraapt hadden bereikten we zo na een tiental kilometers het Geluwse gehucht ' Ter Hand '.

In het volksschooltje was een rust ingericht ,  alwaar de muren bijwijlen al lang geschiedenis hadden geschreven. Het leek ons jammer genoeg iets te druk en vooral veel te krap , waarbij we dan maar verkozen onze weg verder te zetten. Voorbij de kleine , gezellige dorpskom werden we begeleid door een spervuur van prachtige vergezichten , waarbij we in de horizon duidelijk de Onze Lieve Vrouwbasiliek van Dadizele konden onderscheiden. We volgden nu reeds geruime tijd het Brigandswandelpad , alwaar op de gevel van een voormalig staminee het volgende opschrift stond vermeld.  '' In deze taverne beraamden edele Brigands den kamp van outer en heerd en goten er kogels ''.

Op een pittoreske manier flaneerden we nu tussen de winterse weiden en braakliggende akkers tot waar een rustige veldweg ons op weg zette naar Beselare en zijn plaatselijke gemeenteschooltje , alwaar de geur van een heerlijk warm wijntje ons reeds tegemoet kwam en we zo finaal via de magische kruidentuin terug naar het dorpscentrum van Beselare werden geleid.

We hadden er alweer een schitterende winterse zondagswandeling opzitten en ja die kinderen stonden geduldig aan te schuiven voor hun wafel … wees gerust !