Weinig wind resulteert in deze periode van het jaar vaak in een mistig weertype, ook op deze eerste zaterdag van februari rijden we door een dikke laag smoor naar Gits dat de thuisbasis is van “Voetje voor Voetje” en van het West-Vlaamse luik van de Nationale wandeldag 2010. Sporthal “Ogierlande” fungeert zowel vandaag als binnen drie weken als het wandelcentrum van West-Vlaanderen, nu nog kunnen wij in de straten rond het sportcomplex en op het Marktplein onze wagen kwijt maar voor de Nationale wandeldag wordt dit alles hermetisch afgesloten. De organisatie kiest ervoor om de wagens af te leiden naar ruime parkings aan de rand van het dorp en de wandelaars met pendelbussen ter plekke te brengen; een wijze keuze als men het kleine centrum kent van Gits

Het zijn dus drukke tijden voor deze dynamische wandelclub want ook vandaag kunnen we kiezen uit een hele resem afstanden die de stappers in de richting van Hooglede zullen loodsen. Het is koud als we door de snert vertrekken voor een wandeling van bijna 23km die ons meteen langs de fraai gerestaureerde kerk stuurt die tijdens de eerste Wereldoorlog nog dienst deed als veldhospitaal voor de Duitsers. Het volledige eerste traject tot in Hooglede zal verlopen op landelijke verharde wegen waar er in deze weersomstandigheden heel weinig te zien is. We stappen door een agrarisch gebied waar de gronden hier en daar nog gevuld staan met restanten van spruiten, kolen of andere winterse vitaminen. Onze controlepost bevindt zich in Hooglede en uit de naam kunnen we het al afleiden, het dorp ligt inderdaad boven op een heuvelrug. Nadat we deze eerste hindernis hebben overwonnen nuttigen we samen met enkele wandelvrienden een deugddoende koffie in de Quirinuszaal.

Van hieruit zullen we een lus van 6km stappen die onmiddellijk de richting van de Gitsberg kiest.  Dit maal hebben de organisatoren grootendeels voor verharde wegen gekozen, wat ervoor zorgt dat er bijzonder weinig afwisseling zit in dit parcours. Na een dik half uur stappen stoten we op de drukke Roeselaarse ringweg die we op een afstand eventjes blijven volgen alvorens de pijltjes ons via de plaatselijke brandweerkazerne opnieuw doen klimmen naar de controlepost toe. We hadden de indruk dat de mist wat zou optrekken maar de top van de St-Amanduskerk blijft nog steeds verscholen achter een gordijntje.

Het is middag en het zaaltje is tot de nok gevuld met sportievelingen, we kunnen nog twee stoelen bemachtigen om eventjes te pauzeren alvorens we ons opnieuw op gang trekken voor een traject van 6km. Nadat een kerkwegeltje ons op sleeptouw nam krijgen we ter hoogte van het voormalige rustoord onze eerste en enige veldwegel onder de voeten geschoven; via dit mooi pad dalen we opnieuw de gekende heuvelrug af en kuieren eens beneden op asfaltwegen verder. De kilometers glijden aan ons voorbij en op het gehucht “Grijsperre”; dat geplakt ligt tegen de gemeentegrens met Torhout; kunnen we onze laatste stempel gaan afhalen.

Vanuit deze plaats stappen de mannen en vrouwen die gekozen hebben voor de 30km een extra lus, vandaag is dit niet aan ons besteed en samen met een hele sliert wandelaars slaan we voor een laatste keer de richting van Gits in. We passeren nog het gehucht “Turkijen” dat niet meer is dan een veredeld kruispunt vooraleer we rond de klok van drie het plaatselijke sportcomplex betreden. Ieder van de meer dan 1500 deelnemers kreeg nog een pannenkoek aangeboden, ook wij genoten van dit zoete cadeau alvorens we thuiswaarts keerden. Vandaag koos de parcoursmeester voor een verhard parcours en ik hoop dat men de prachtige paadjes en stapwegels heeft opgespaard voor het Nationaal wandelfestijn dat hier op 28 februari plaatsvindt..

MEER FOTO's >>>