De Oudenaardse wandelclub “Hanske de krijger” heeft met de Vlaamse Ardennen een fantastisch wandelgebied recht aan zijn achterdeur liggen. Het maakt dan ook meestal tijdens zijn negen wandelingen gretig gebruik van de bossen, heuvelende paadjes en stevige kuitenbijters die deze regio rijk is. Voor een eerste afspraak in 2010 was het verzamelen geblazen in het stratendorp Eine van waaruit de rood-gele brigade de wandelaars in de voetsporen van volksfiguur Prosper de Maeght enkele leuke trajecten aanbood. Na een slechte nacht zijn we wat later op gang geschoten en kiezen noodgedwongen dan maar voor het traject van 12km dat volgens de uitgetekende kaart de omgeving van Nederename zal verkennen.

Er heerst een gezellige drukte in de wat verouderde zaal van het plaatselijke MPI als we rond de middag vertrekken voor onze tocht. Enkele straten tussen nietszeggende huizen sturen ons net iets te lang naar de Ohiobrug toe; deze overspanning is duidelijk herkenbaar aan de imposante beelden van de vier Amerikaanse bizons. Nadat we de Schelde hebben gedwarst sturen de pijltjes ons de Scheldemeersen in wat meteen voor wat ademruimte en rust zorgt. Rustige asfaltjes langs stokoude knotwilgen loodsen de stappers rond de gronden van een tuinbouwer om na 5km onze enige rustpost in Nederename binnen te wandelen.

Als we na een hartverwarmend tomatensoepje buiten stappen is het nog altijd echt bibberweer. Een niet aflatend mistgordijn verliest wat fijne stofregen en met de vest dichtgetrokken tot boven mijn kin beginnen we aan ons laatste traject. Samen met de langere afstanden dwalen we door het dorpje tot aan een volgend geel splitsingsbord, hier kiezen de twee langste afstanden resoluut voor natuur want met het bos van Ename, de Wolvenberg en nog enkele andere pittige wegels kregen deze deelnemers heel wat natuurschoon op hun boterham. Terwijl de lange afstandstappers hun schoenen kunnen vuilmaken blijven de onze redelijk proper, we moeten wachten tot aan de restanten van ‘de abdij van Ename’ om een veldweg te betreden. Langs deze toeristische trekpleister bereiken we het jaagpad van de Schelde waarlangs het heerlijk stappen is.

Dirk Maes, de parcoursmeester van dienst, heeft voor een mooi zijsprongetje gezorgd en laat de wandelaars het jaagpad verlaten om langs een uitgegraven put enkele zanderige wandelpaden te gaan opzoeken. Na dit leuk intermezzo stappen we weer het jaagpad op maar echter niet voor lang want met de Ohiobrug in het vizier kiest Dirk voor een smal spoor langs een spiegelende waterplas. Eens dat we weer aan de overzijde zijn van de Schelde passeren we  het standbeeld van Prosper de Maeght om tien minuutjes later de startzaal binnen te wandelen. We hebben vandaag de 12km gestapt en zo hebben we duidelijk het mooiste van de tocht gemist, op de beklimming van de Ohiobrug na was deze wandeling zo vlak als een biljart en miste misschien wel wat afwisseling.

Niet getreurd echter want met een lekkere Adriaan Brouwer als afsluiter zijn we best heel tevreden over onze verplaatsing naar de poort van de Vlaamse Ardennen, een tocht die maar liefst 1899 wandelaars lokte.

MEER FOTO's>>> ( Luc Beyaert )

Geniet eveneens mee van de fotoreportage door Andy Huwé