Als we als kleine snotaap soms wat deugnietstreken uithaalden werden we door moeder soms bedreigd met       “als je niet braaf bent dan steek ik U in Sint Pietersveld “ ; Voor ons bleef dit lange tijd een vraagteken wat dit betekende tot we later beseften dat het ging over GIGJZ De Zande te Ruislede , Sint Pietersveld een gemeenschapsinstelling voor bijzondere jeugdzorg van het Ministerie van Justitie .

Ondanks het ongure winterweer waren we hier vandaag neergestreken voor deelname aan de 10de Zandetocht ook de Obsterwandeling genoemd een organisatie die in de handen lag van WSV Beernem met parcours lopende langs bos en weilanden.

Parcoursmeester Roger De Schuyter beloofde ons een aangename wandeling, opnieuw had hij alles uit de mouwen geschud om ons een schitterende midweekse wisselbekertocht aan te bieden met landelijke en bosrijke omlopen in een historisch kader .

Diep gehuld in onze winterkledij, vertrokken we onder een grijze hemel langsheen het prachtig hoevedomein van het gesticht, onderhouden door de bewoners zelf . Het wandelleerpad Sint Pietersveld loodste ons voorbij het “ Klippenhof” om even verder onze eerste ondergesneeuwde rechte dreven tussen de landerijen op te stappen. Opnieuw was het genieten van de winterse landschappen waarbij de ijzige wind onze lichamen geselden. De aarden wandeldreven midden de bosrijke omgeving brachten ons aan het “ Bakensgoed “, uitgestrekte landerijen omgeven door hier en daar kleine bosjes. De kaarsrechte ondergesneeuwde dreven bezorgden ons de nodige schaatspret terwijl het opnieuw lichtjes begon te sneeuwen. Tijdens één van deze passages maakte ik vlug kennis met een wandelvriend die ik verzilverde op de foto, de man haalde lichtjes zijn neus op, keek mij aan en liet het volgende van zijn tong rollen, “Hé man, is dit voor de Wandelgazette, schrijf er gerust bij dat ik de buurman ben van Eddy Wally en dat ik de winter meer dan beu ben, het is reeds maanden dat wij met de vrieskou af te rekenen hebben, het is genoeg geweest , de wandelaars wachten op de lente .” Al mopperend stoempte hij verder. Een stukje Bulskampveld route aangevuld met enkele boerenslagen wisten ons af te zetten aan een klein aardeweggetje , met zijn hard bevroren knotsen moeilijk begaanbaar. Zo bereikten we de algemene rustpost in de werkhuizen van het Domein De Zande.   

Onze weg verder zetten deden we langs het Sint Pietersveld wandelpad, een eeuwenoud kasseiweggetje baande zich een weg rond de sportterreinen en zo op weg naar een stukje “ Gulke Putten “ een 99 ha groot reservaat, een uniek reliëf van de vroegere uitgestrekte “ Woeste gronden “ van Bulskampveld. Het gebied is rijk aan natte en droge heide, heischrale grasvelden en bloemrijke paden. Met zicht op het ietwat verscholen kasteeltje lieten wij verder het reservaat links liggen en kwam men zo uit aan de gebouwen van het vroegere Radio Maritiem Centrum waar in een klein lokaaltje de wandelaars opgewarmd werden met een authentieke Oostenrijkse “ Obster” , een opkikkertje van liefst 44 graden sterk , een gratis geschenk dat meer dan welgekomen was in deze winterse omstandigheden.

 

Deze bosdomeinen zijn een waar aards paradijs voor de fauna en de flora. Mooie lange dreven lieten ons meegenieten van deze uitzonderlijke mooie omgeving, de Ardennen evenwaardig. Het Wildenburg wandelpad loodste ons verder door deze groene gordel en het natuurlandschap van Sint Pietersveld. Het oude kasseiweggetje bracht ons uiteindelijk terug aan de startzaal meteen het einde van een schitterende Zandtocht.

Druk was het uitermate in het kleine zaaltje, rond de middag hadden reeds een kleine 700 wandelaars de koude getrotseerd om te genieten van deze mooie wandeling met zijn bosrijke omlopen. Opnieuw een opsteker voor WSV beernem.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Georges Ditillieu )
• fotoreportage ( Jeroen Godefroidt ) 
• fotoreportage ( Ides Codde )