|
Op mijn programma stond vandaag de Krokuswandeling te Wervik aangestipt, één van de oudste steden van België gelegen langs de Leie die er de grens met Frankrijk vormt. Aan de overzijde ligt de Franse gemeente “Wervicq – Sud”. Het is ook bekend voor zijn nationaal tabaksmuseum . In zaal Oosthove konden wij terecht voor de inschrijving van waaruit ons parcours aangeboden werden van 6-12 en 18 km allemaal lopend langs de Franse schreve. De nieuwe parcoursmeester Freddy Gryson en toekomstig opvolger van Frans Malengier stuurde ons meteen langs het rustige jaagpad aan de boorden van de Leie . Af en toe kregen we zicht op een voorbijvarende boot en werd de rust even verstoord door een kudde kakelende eenden op zoek naar wat voedsel.
 
Na een tijdje werden we het meersen gebied van “Laag Vlaanderen” opgestuurd waar een mooie grasweg ons wist af te zetten aan de Kleine Pontweg. Van hier uit volgde men nu een tijdje de drukke Menensesteenweg gevolgd door de Busbekestraat waar de fruithaarden ons een mooie panorama bezorgden. Nu werd het uitsluitend landelijk wandelen langs kleine gehuchten aangevuld met veel groen. Na een passage van het gehucht “’t Vagevuur” kregen wij een opvolging van kleine asfaltwegen omheen de bloemenwijk en zo op weg via de poorten van het voetbalstation van K.E. Wervik naar de startplaats alwaar de centrale rustpost gelegen was.   Vervolgens kregen wij nu een aanvullende lus, van aan de Leie boorden langs enkele rustige wandelpadjes door een aanpalend parkje. Aan het gehucht de “Finesse” viel mijn oog op het uitgangsbord van een plaatselijke herberg “De Kastaar”, vlug eventjes binnenlopen. Zou onze pennenvriend Kastaar hier nu zowaar café houden, nee hoor, de waardin stelde ons gerust. Walter houdt het op wandelen. Gerustgesteld stapten we verder naar een wandelpadje langs de spoorweg richting centrum en zo terug naar de rustpost waar een heerlijk Picon een welgekomen aperitief was .   Tot nu toe hadden wij reeds genoten van een aangename krokustocht, waarbij parcoursmeester Freddy in zijn opdracht geslaagd was, maar de man had nog veel meer in petto. Eerst stuurde hij ons een beetje door de kleine pittoreske straatjes van het centrum via het Sint Maartensplein met zicht op het historisch gebouw het “ Gildenhof” opgevolgd door een wandelpad lopende langs de Sint–Jansbeek en de wijk “ Molenmeersen” om uit te lopen aan de zijkant van de Sint–Jozefskerk van waaruit we een prachtig zicht kregen op de “ Kruiskemolen” ook wel “ Ma Campagne molen of Claeys molen genoemd”.   Een doorsteek door een nieuw woningcomplex aangevuld met enkele kleine wandelpadjes rond het sportcentrum “De Pionier” bracht ons achtereenvolgens door enkele woonwijken tot aan de grens van Komen. Van hier uit kregen wij natuur op zijn best, een mooie drassige wandelpad tussen gekapte bomen liet ons mee genieten van de prachtige vallei van de “ Zwartebeek . Rustig wandelen tussen struiken en het stromend beekje en zo op weg naar de “Parkbegraafplaats”. Een brug over de Leie bracht ons uiteindelijk aan het recreatie eiland “De Balokken”. Dit natuurdomein van 36 ha groot is een ideale plaats om te onthaasten, het bevind zich tussen de Nieuwe en de Oude Leie. Het eiland ontstond in 1990 bij de rechttrekking van de Leie. Het is inmiddels uitgegroeid tot een charmante parkzone om te genieten van de rust en de natuur, rijk aan wandelpaden, rietvelden en een bijzondere fauna en flora.   Midden het eiland staat de cafetaria in de omgeving van de jachthaven, hier konden wij eventjes rusten waar Anita de vrouw van voorzitter Frans ons van de nodige stempel voorzag. De volgende 2 km liep achtereenvolgens door een stukje Balokken naar de nieuwe Leiebrug met zicht op de stenen “ Briekemolen” in de nabijheid van het Tabaksmuseum. Via het jaagpad kreeg men nog een zicht op de Sint Medarduskerk, opgetrokken in verschillende stijlen, Romaans, Gotiek, Scheldegotich en Hooggotiek. Na dit mooie aanblik bereikten we het einde van deze 18 km lange trektocht langs de Franse grens .
In de aankomstzaal kwam het tot een gesprek met de 65 jarige voorzitter Frans Malengier.
 " Ik ben eigenlijk medestichter van WSV Wervik dat nu 35 jaar bestaat en waarbij ik 25 jaar het voorzitterschap voor eigen rekening neem. Ook de parcours uittekenen was tot op heden mijn taak alsook het uitpijlen ervan , gelukkig is er vernieuwing op komst met Freddy Gryson, die vandaag geslaagd is bij het uitwerken van de parcours, vandaag sta ik nog in voor de controle ervan aangezien Freddy moest werken. Menig mensen vragen hoe het komt dat wij niet wandelen op “ Wervicq–Sud “, wel vroeger hadden wij daar veel problemen, pijlen werden afgetrokken en verwijderd of gedraaid, maar nu is er verbetering op komst, er is een nieuwe verbroedering met een Franse wandelclub , samen zullen wij in maart een wandeldag uitwerken. Ook de Tabakstocht zal grotendeels op Franse bodem verlopen, alvast een grote verbetering en een nieuwe uitdaging wat parcours betreft. “
Bij een goede picon liet Frans tevens weten dat hij zijn kandidatuur vernieuwd voor de verkiezing van de raad van beheer binnen AKTIVIA : ” Hopelijk zien de clubbestuurders mij nog graag en mag ik op hun stem rekenen “, schaterde hij uit en hoep op hetzelfde moment rinkelde zijn gsm, een nieuwe opdracht wachtte hem op en weg was hij.
Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
