|
Maanden aan een stuk waren de inrichters van de Nationale wandeldag druk in de weer om van hun organisatie iets moois te maken, ook in het West-Vlaamse Gits: alwaar Voetje voor Voetje Gits, De Warden Oomstappers Hooglede en de Kreketrekkers Kortemark de handen in elkaar sloegen. Dit resulteerde in een vlotte samenwerking, veel belovend om ons van uit het Glazendorp te laten kennis maken met de omliggende gemeenten. Alle formaliteiten konden vervuld worden in de ruime startzaal van de sporthal Ogierlande waar ons afstanden aangeboden werden van 6 tot 32 kilometers. Ondanks de regen en wind tekende ik toch voor de 26 km , meteen de gelegenheid om alle medewerkers eventjes in de kijker te stellen.
  Via het Marktplein en de Sint–Jacobus De Meerdere, een neogotische kerk gebouwd tussen 1847 en 1855, een typische West–Vlaamse hallenkerk met drie beuken, verlieten wij het centrum. Dit betekende meteen de start van een lange landelijke onderneming langs rustige asfaltwegen in het agrarisch landschap tussen serres en landbouwbedrijven. De hevige regen bleef op ons afkomen en om ons heen was er in de nabije omgeving geen wandelaar te bespeuren, meteen waren we verwittigd het zou vandaag een Nationale wandeldag worden voor de keiharde stappers. Langs stromende en kabbelende beekjes, die eventjes de stilte verbraken liep het verder naar de Oude Zeedijk waar we het Kortemarks grondgebied betraden in een open vlakte waar vroeger het “ Leenbos” stond, die nu jammerlijk volledig verdwenen is.  
Voorbij een sierlijke tuin met honderden bloempotten, kabouters en andere attributen liet men ons nu kennis maken met Steenbakkerij Desimpel om er een weg te zoeken tussen de vele pakken bakstenen die hier op hun bestemming stonden te wachten. Tussen de kleihallen liepen we verder naar de boorden van de baggerputten waar ons een prachtig panorama aangeboden werd. Via het stukje privé domein van het conservenbedrijf Bonduelle trokken we door tot aan het station van Kortemark om langs de Sint Bartholomeuskerk , de oorspronkelijke brouwerij “ Hapkin” en het dorpsplein op te stappen naar onze eerste rustpost van de dag in het Ontmoetingscentrum “ De Kouter” waar een warme drank een welgekomen geschenk was. Het was bijzonder kalm , maar toch had Francky Geleyn de handen vol om het voltallige gemeentebestuur te woord te staan.   Het volgende traject liep langs een mooi wandelpad van de Krekebeek en zijn gelijknamige vallei om even verder door het privé domein te lopen van de familie Talpe, eigenaars van de vroegere conserven fabriek “ Star” die nu onder de sloophamer verdwenen is. Langs landelijke wegen waren we op zoek naar de Sint-Jozefs wijk, in de volksmond “ De Geite” genoemd, deze naam is heinde en verre bekend om zijn lekkere “Geitentaart” , voor ons, als doorweekte wandelaars waren we al tevreden met een heerlijk potje koffie in de zaal “Geitenhove” waar wij eventjes konden rusten.   Van hier af begonnen wij aan onze terugweg. Eerst doorliepen wij een woonerf om vervolgens richting Staden te stappen. Kleine rustige landelijke wegen vergezelden ons tot aan de wijk “Hazewind” om ter hoogte van de Jokerstraat een kleine drassige aardeweg te nemen, klimmend naar het hoogste punt van de Prone, meteen het hoogste punt van Hooglede. Van hier uit stuurde de parcoursmeester ons langs enkele mooie buurtwegels met om ons heen uitgestrekte vergezichten over de omliggende streek. De regen viel nu met bakken uit de lucht terwijl het vechten was tegen de beukende stormachtige wind toen we de “ Proonwegel” opgestuurd werden om over te gaan naar de “ Kruyswegel” en zo op weg naar het centrum van Hooglede waar we een zicht kregen op de prachtige café “ De Dubbele Arend” daterend uit de 18de eeuw. Een boogscheut verder kwamen we aan de volgende rust in de “Gulden Zonne“, ook hier was het uiterst kalm waar de zaal gekleurd was met de vele medewerkers in hun blauwe outfit . De weinig wandelaars die hier binnenliepen waren letterlijk en figuurlijk verzopen.   Het laatste stuk moest afgelegd worden in onmenselijke weersomstandigheden, storm en regen ontnamen onze lust om verder te genieten van de omgeving, werkelijk we snakten naar het einde van deze verwaterde wandeling. Via de Lepelstraat , een onverhard wandelpad die ons de diepte in stuurde, bereikten we het oude voetbalveld waar een klein padje ons afzette aan de startzaal waar alles begonnen was.   Ondanks alles heerste er toch een aangename sfeer, iedereen was er de mond van vol na al het voorbereidend werk dat deze mensen verwezenlijkt hebben werden ze maar kranig beloond, de weergoden waren hun namelijk niet gunstig gezind. Toch wist voorzitster Erna Debeaussaert van Voetje voor Voetje iedereen te bedanken die ondanks het slechte weer toch aanwezig waren op de openingstreffer van het nieuwe wisselbekerseizoen. Na de trekking van de KW prijzen reikte ze meteen de trofeeën uit aan de verdienstelijke vertegenwoordigde clubs. Hiermee was de kous af voor ons en zo keerden wij moe, nat, maar voldaan terug huiswaarts. Geniet mee van enkele sfeerbeelden ( Georges Ditillieu ) |
Verslaggeving 
