Franky Geleyn : Moe maar tevreden:

" Ik moet het u niet vertellen zeker, het weer is vandaag de grootste spelbreker. Wij moesten op het laatste ogenblik nog extra wijzigingen aanbrengen aan de omlopen rond Kortemark. Een verduivelde zware opdracht, gelukkig konden wij dit vlug klaren met man en macht. Onze hoop was gevestigd op 5000 deelnemers vandaag, dat zal een pak minder zijn, als inrichter een vervelende zaak voor het inschatten van  etenswaren, soep en dranken. De etenswaren zijn het slechtste, wij zullen zeker met een groot overschot zitten. Ik ben uiterst gelukkig dat er nog mensen zijn die door zo’n hondenweer de moed opbrengen om de grote afstanden te bewandelen, zo zien wij hier ook nog volk. Achter alles gezien is het toch een mooie belevenis en ik hoop moe en tevreden mijn dag te mogen afsluiten .”

Dulst kris – barman voor één dag

Achter de bar in het Ontmoetingscentrum te Kortemark vonden wij de 44- jarige Dulst Kris die samen met enkele vrienden de wandelaars op hun wenken wisten te bedienen. Kris is niet zo maar een barman maar ook nog een fervent wandelaar.

" 22 jaar lang stap ik al op Belgische wegen, vroeger waren mijn geliefkoosde afstanden parcours van 50 km daarbij ieder jaar aangevuld met een drietal tochten van 100 km. Mijn gezondheid stuurde twee jaar terug roet in het eten, toen ik na Vichte-Dhrön een hevige pijn in de voet voelde stelde de dokter vast dat het de roos was met daarbij nog een verstopte ader. Weg was de hoop op lange afstanden. Gelukkig kan ik op heden nog afstanden afhaspelen tot max. 35 km , verder zal niet meer aan mij besteed zijn. Mijn geliefde wandelparcours liggen in de Vlaamse Ardennen en Wallonië . Buiten het wandelen ben ik ook nog een trouwe helper bij de Kreketrekkers, ik probeer iedere wandeling op post te zijn . Vandaag moest het een super dag zijn, als barman op de lange afstanden hoopte ik veel wandelvrienden van de grote tochten te mogen begroeten, voor mij zijn die familie . Ik voel mij vandaag goed in mijn vel als biertapper, wij zijn gelukkig en zullen onze dag met de glimlach beeindigen. “

 Oude klasgenoten vonden elkaar terug:

Op de Nationale wandeldag te Gits viel mijn oog op een blijde ontmoeting tussen twee oude school vriendinnen  met name Geerardyn Erna van de Brigandtrotters en Inion Raymonde van de Witsoonestappers uit Krombeke. Samen liepen zij school van 1959 tot 1965 en juist vandaag liepen zij elkaar tegen het lijf.

"Dit moet nu echt passen, na al die jaren komen wij hier te weten dat wij beiden wandelaars zijn, de wereld is toch klein hé, wij zijn toch een beetje nat maar een dikke kus kan er wel vanaf hoor. Anders vinden wij het een mooie wandeldag, jammer van het weer maar je ziet wel wij zijn uit het goede hout gesneden. Het is echt leuk dat wij zo onze wandeldag kunnen beëindigen met een blij weerzien “.

Na dit weerzien op de gevoelige plaat gezet te hebben lieten wij hun navertellen over hun schooltijd.

De Ware belevenis van Frans Crabbe :

Als waterhonden liepen wij de “Gulden Zonne“ binnen te Hooglede, de hoofdrustplaats van de dag. Opmerkelijk weinig wandelaars maar een zaal gekleurd in de blauwe outfits van de vele medewerkers, daartussen de steeds goedlachse voorzitter van de Warden Oom Stappers Frans Crabbe.

" Kijk op de eerste plaats ben ik niet ontgoocheld, de weersvoorspellingen lieten ons niet dromen, dus legde ik de lat niet hoog, maar toch maak ik mijn bedenkingen over de West-Vlaamse clubs , in onze provincie beschikken we over het grootst aantal Aktivia clubs maar sommigen vinden het belangrijker om op andere oorden deze Nationale Wandeldag mee te maken, ik vind dit jammer, ook wij hebben ons best gedaan om de wandelaars iets goeds aan te bieden. Maar kom niet treuren, ik ben tevreden dat ik vandaag over 67 vrijwilligers beschik en dat men tevens mag terugblikken op een goede samenwerking van de drie organiserende clubs : Gits, Hooglede en Kortemark. Ik vind het wel een beetje jammer dat de NWD steeds in februari voorzien is, het risico op slecht weer is veel te groot en de organiserende clubs worden niet beloond voor hun inspanningen. Gelukkig kunnen wij terugblikken op een goede voorverkoop, de zalf op de open wonde zou ik zeggen. Anders vind ik deze organisatie een ware belevenis en dank hierbij vooral mijn vele medewerkers en de aanwezige wandelaars. Ik zal de dag afsluiten met een goed gevoel ;”

Vandewalle Willy aan de afwasbak:

Bij de Warden Oomstappers viel ons oog op een zeer bedrijvig iemand die met zijn zwarte voorschoot aan druk in de weer was met het afwassen van glazen, tassen en ondertassen . Wij hebben het hier over Willy Vandewalle  die wij eventjes aan het woord lieten:

" Vandaag is het de eerste maal dat ik dienst verleen als medewerker, samen met mijn vrouwtje Lucrese staan wij borg voor de afwas, een mooie job , afwisselend en af en toe de tijd om een praatje te slaan met de vrienden wandelaars. Twee jaar terug begon ik te wandelen bij de Warden oomstappers , toen al kriebelde het bij mij om mee te helpen maar ik wil zeker niemand zijn  job afnemen , nee ik wachtte mijn tijd af en zie vandaag krijg ik mijn vuurdoop , afwassen en afdrogen, ik vind er plezier in, normaal moest het veel drukker zijn maar ja wat wil je de weergoden beslisten er anders over. Ik hoop dat ik nu in de toekomst verder mag meewerken , het plezier om mijn vele wandelvrienden te ontmoeten is al een belevenis op zich. Het is leuk en ik heb er tot op heden van genoten, jammer dat de vrienden nu zien waar mijn plaats is thuis, ja, aan de wasbak, schaterde hij uit . “

Bart en Patrick de uitgeregende parkeerwachters:

Op de vip parking te Gits viel mijn oog op twee moedige parkeerwachters die er doorregent en verkleumt van de koude bijstonden. Ook deze mensen hebben hun verdienste aan deze geslaagde Nationale Wandeldag. Het was Bart Van Deweghe die het woord voerde:

" Leuk is volgens mij toch iets anders hoor, wij zijn versteven van de koude het bleef de hele dag regenen en dan nog zijn er mensen die ons met een scheef oog bekeken, mijn collega Patrick Devisch en ik hebben een moeilijke dag achter de rug. Parkeerwachter zijn op de Vips parking is niet voor doetjes weggelegd . Sommige bestuurders volgen de richtlijnen niet, rijden over de boordstenen om toch een plaats te veroveren op de parking, maar wij waren resoluut , wie geen Vips kaart bezat werd er vriendelijk op gewezen zijn auto te verplaatsen, sommigen waren vriendelijk en excuseerden zich maar anderen rijden dan boos weg en stuurden ons nog verwijten toe ook. Maar ondanks alles deden wij het graag , we verloren er de glimlach niet bij verre van . Wij zouden deze functie nog willen uitoefenen als ze het vragen, maar dan liefst in betere weersomstandigheden. “
 

 Voorzitster Debeaussaert Erna is een tevreden vrouw:

In de goed volgelopen startzaal trok ik eventjes op zoek naar voorzitster Erna Debeaussaert en haar man, parcoursmeester Daniel Paret van Voetje voor Voetje Gits, twee mensen die getekend waren door vermoeidheid , maar die toch nog bereid waren een gesprekje te voeren op deze heugelijke dag . Erna en Daniel vulden elkaar aan bij het gesprekje. Meteen het slot van deze reeks .

" Op de eerste plaats zijn we blij dat het voorbij is, het vele voorbereidend werk aan deze organisatie en dan nog deze erbarmelijke weersomstandigheden zijn diep in onze kleren gekropen, echt waar wij verlangen naar ons bed. Het slechte weer heeft ons enorme parten gespeeld, maar kom er over zagen brengt toch geen aarde aan de dijk, wij moeten tevreden zijn dat er toch nog meer dan 3000 wandelaars op deze organisatie af gekomen zijn, de 21 aanwezige autobussen waren meer dan welkom. Een beetje ontgoocheling over de aanwezigheid van onze West-Vlaamse clubs , maar kom dit zal wel zijn reden hebben zeker. Parcoursproblemen, buiten een stukje in Kortemark waren er niet en ook de organisatie liep op wieltjes. Wij hebben er veel vrije tijd en werk in gestoken, gelukkig konden wij rekenen op een goede samenwerking met de Warden Oomstappers en de Kreketrekkers, het inpakt was groter dan je denkt, de laatste weken waren gestrest .

Wij zijn tevreden dat alles goed verlopen is en danken vooral de zo vele medewerkers die hier vandaag gratis hun diensten bewezen hebben vanuit de drie clubs. Ondanks de voldoening werden wij niet beloond volgens het vele werk die wij verricht hebben. Nog enkele dagen zullen van onze krachten vergen en wanneer wij dan een terugblik zullen werpen zullen wij nog een keer de weersomstandigheden verwensen maar anderzijds zullen wij onze tevredenheid uiten dat het allemaal goed verlopen is. Menige wandelaars kwamen ons feliciteren , de parcours waren landelijk maar mooi en iedereen vond de organisatie perfect.

Dus iedereen tevreden, wij ook tevreden en voor ons staan er nieuwe uitdagingen in het vooruitzicht. Eerst rusten en er dan terug tegenaan  “

Met deze woorden namen ook wij afscheid van deze Nationale Wandeldag en ook van de altijd even vrolijke en beleefde voorzitter en haar echtgenoot die nog van tafel naar tafel liep om de mensen te bedanken voor hun komst. Zo hoort sluit parcoursmeester Daniel af.