|
Onder de constructieve leiding van voorzitter Jaques Jongbloet is Wandelclub Koekelare reeds toe aan zijn derde organisatie van 2010. Deze keer is de wielergemeente bij uitstek Ichtegem de vertrekplaats van onze zaterdagse wandeluitstap, morgen staat hier de laatste etappe van de 3-daagse van West-Vlaanderen op het programma maar vandaag zijn het de wandelaars die de Flandriengemeente zullen kleuren. Ik ben deze morgen verrast door de scherpe wind en het is dan ook in zonnige maar bijtend koude omstandigheden dat we vertrekken voor een traject van 21km.  
Met een warme sjaal rond het gevoelige keelputteke vertrekken we over het plaatselijke marktplein om naast het stadhuis, alwaar een prachtig bronzen beeld prijkt van de plaatselijke kunstenaar Irenée Duriez, een wandelpad in te stappen. Nadat we de bebouwing achter ons hebben gelaten stuurt het plaatselijke ‘Rozendaalpad’ ons in de richting van Koekelare, we volgen nu de opvallende gele pijlen die ons hoofdzakelijk over stille betonwegen naar de buurgemeente loodsen. Vooraleer we de dorpskern betreden doorkruisen we het “Oosthofpark” dat een Oosters tintje met zich meedraagt want een teakhouten paviljoentje herinnert aan de banden met Thailand. Korte tijd later betreden we de ruime controlepost in “de Regenboog” alwaar een warme kop koffie de innerlijke mens ontdooit.  
Het is algemeen geweten dat de streek rond Koekelare door meerdere wandelclubs wordt aangedaan maar het is steeds een plezier als de pijltjes ons door het Motepark sturen. Dit landschapspark van 6ha. bestaat uit een uitgestrekte visvijver met daarnaast een bos dat doorkruist wordt door leuk aangelegde wandelpaadjes. We verlaten dit groen intermezzo en kiezen voor een landelijk gedeelte dat ons in de richting van de witte Hovaeremolen zal voeren, in de verte prijkt de statige molen maar zo ver geraken we niet want we nemen hier een bocht van 360° die ons opnieuw met onze neus pal in de ijskoude wind brengt. Het zijn rustige betonstroken die ons opnieuw in het centrum van Koekelare brengen om kort hierna opnieuw “de Regenboog” te betreden voor een tweede controlestempel.  
Het laatste deel van deze lentetocht zal zonder enige twijfel het mooiste zijn want de parcoursmeester kiest nu voor een verkenning van de heuvelrug die een panoramisch uitzicht biedt op de bossen van Wijnendale, de West-Vlaamse heuvels en de hoogbouw aan de Kust. We passeren de plaatselijke “Poggio” ofwel Koekelareberg om na het dwarsen van een drukkere verbindingsweg de richting van de Ruidenberg uit te wandelen. Zonovergoten vergezichten worden nu op onze netvliezen geprojecteerd en dit betekend intens genieten. In een ruime boog volgen we even later de sterk aan te raden “Koekelareberg wandelroute” die de wandelaar een fantastisch stukje natuur leert kennen. Recent werden hier enkele nieuwe wandelpaden aangelegd en een stukje privébos werd ontsloten zodat de wandelroute door deze heerlijke zone kan kronkelen. Vanop deze hoogte worden we getrakteerd op een eindeloos uitzicht dat kilometersver reikt en pal tussen de kerktorens van Koekalere en Ichtegem lijkt te lopen. Een smal wegeltje daalt de heuvelrug af en via een houten poortje stappen we opnieuw een met knotwilgen afgezette betonweg op.  
Het einde van deze wandeling is niet ver meer verwijderd als we de plaatselijke St-Michielskerk passeren. Het was een aangename uitstap die we gepast afsluiten met een lekkere Chimay die zorgt voor wat warmte in ons versteven lijf. Graag spreek ik met de voorzitter af voor zijn Blarentocht die op zaterdag 3 april deel uitmaakt van de prestigieuze en vernieuwde “Wandeltrofee van West-Vlaanderen”, een happening die geen enkele wandelaar mag missen. Geniet mee van enkele sfeerbeelden ; |
Verslaggeving 
