|
Op 13 maart organiseerden de Trekplosters Zellik hun Bavotocht vanuit de Gemeentelijke feestzaal Noorderlaan te Zellik . Binnen het wandeljargon der lange afstandswandelaars eveneens gekend omwille van de talrijke uitgezochte wandelpaden langsheen het golvende Pajottenland met zijn typische pittoreske dorpjes. Zellik is de meest oostelijke en verstedelijkte deelgemeente van Asse. De gemeente vormt de grens met de Brusselse agglomeratie en dit zullen we duidelijk merken tijdens onze wandelescapade waarbij onze hoofdstad zich meermaals aan de skyline contesteerde.
 
Na het verlaten van de zaal richten we ons een tijdlang door het centrum en langs enkele verkavelingen om wat later reeds de eerste controle te bereiken recht over de Sint-Bavokerk. De laatgotische kerk ,uit zandsteen opgebouwd, is van1659-1662. De eerste zondag van mei komt men hier op bedevaart ter ere van Sint Quirinus en dit tegen oor- en oogziekten, slappe en kwijnende kinderen, brand op t’ lichaam, zweren en zilt.
Het is best gezellig in het knusse zaaltje met nog een authentieke Leuvense stoof, doch we moeten terug op stap meteen het plaatselijke Sint-Bavowandelpad op. Over de drukke E40 kiezen we duidelijk de richting uit van Groot-Bijgaarden met zijn prachtig 17de eeuws kasteel. Het ingangsgebouw, slottoren en omheiningmuur vormden ooit de heerlijkheid Groot-Bijgaarden. De imposante kasteeldreef leidt ons naar het centrum met zijn Sint-Egidiuskerk. We stellen het nu wat tussen de behuizing en de plaatselijke sportterreinen, waarna een aardewegel langs de spoorlijn ons meetroont in de richting van het Sint-Wivinaklooster. Hier leefde ooit de heilige Wivina van 1129 tot 1170. Godfried I, hertog van Brabant, schonk haar in 1133 deze eigendom. Na de Franse revolutie vestigt de familie Dansaert een chicoreifabriek in het domein. Sinds 1897 en tot voor kort bewoonden de Broeders van de christelijke scholen het klooster. Wat verder wacht ons in de kelders van het Don Bosco een tweede rust.
  Hierna opent zich de schoonheid van het golvend Pajottenland ten volle, met een aaneenschakeling van aardewegen , onverhard en landelijkheid van de Breughelroute tot het pittoreske Sint-Martens-Bodegem en een rust in het Castelhof. Een prachtig kasteel dat nu dienst doet als jeugdcentrum en bibliotheek van de gemeente. En ook wanneer we de richting uitstappen van Dilbeek met zijn gemeentelijk park en mooie vijvers is de wandeling gekruid met talrijke veld- en aardewegen in een zacht golvend landschap. In Dilbeek wacht een laatste rust, waarna we ons opmaken om de laatste kilometers aan te vangen bezijden een villawijk en enkele karrensporen. Het brengt ons andermaal over de E40, waarna een enig zicht op de Brusselse skyline met de basiliek van Koekelberg het laatste wapenfeit vormt alvorens terug de eindmeet te bereiken.  Aldaar maken we een praatje met Roger Thielemans een geboren en getogen inwoner van Strombeek-Bever, die begin 1983 lid werd van de plaatselijke Singelwandelaars. Een jaar later werd hij eveneens bestuurslid van de vereniging, een functie die hij met hart en ziel vervulde tot in 2002. “ Destijds legde ik mij regelmatig toe tot de langere afstand , zo namen we ook ieder jaar deel aan de vierdaagse van de IJzer en de vierdaagse van de Mesa. Maar ja de eerlijkheid gebied om te zeggen dat de jaren beginnen te tellen, zo doe ik het nu wat rustiger aan en stap samen met mijn vrouw telkens rond de 20km “, vertelt Roger. “ Weet je, destijds waren we zelf een vijftal jaren aangesloten bij de Franse club “de marche Vosgien” in de Elzas. Een prachtige streek om te wandelen en te ontdekken en waar we op geregelde basis ook aan berg wandelen deden. Daarnaast ben ik nog steeds voorzitter van de plaatselijke seniorenclub Okra, tweemaal per maand organiseren we een groepswandeling tussen de 8 à 10km waarbij we telkens op een 15 à 20 personen mogen rekenen. In de zomer verblijven we meestal in de streek rond Oudenaarde, we hebben er immers een caravan gekocht en dan ja gaan we steevast wandelen in de prachtige streek der Vlaamse Ardennen. "
 Heel toevallig kwamen Lowie Soli en Marie Streuf op de controlepost aan de zelfde tafel aanzitten. Meteen de reden om een babbel met het sympathieke wandelkoppel te maken. “ Reeds 13 jaar zijn we aangesloten bij wandelclub Opsinjoorke Mechelen. Daarvoor stapten we reeds een drietal jaar als individueel, tot op een dag één der bestuursleden ons vroeg aan te sluiten “, zegt Lowie. “ Sindsdien openden zich voor ons een nieuwe wereld , waarbij naast wandelen in de natuur , een nieuwe streek ontdekken , we ook heel wat sociale contacten legden met medewandelaars “, sluit Marie aan. “ Via de wandelfederatie namen we ook reeds diverse maal deel aan de Aktivia-wandelreizen. Reizen die telkens op en top georganiseerd worden , binnen een aangename sfeer “ , vertelt Marie. “ Ja , we hebben er al echte banden gesmeed met andere wandelaars die meereizen, af en toe spreken we dan eens af , we houden regelmatig contact. En kijk eind april zijn we er terug bij, dan vertrekken we met Aktivia naar het zonnige Malta. “, sluit Lowie af.
Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
