Oorspronkelijk lag Ijzendijke aan de oevers van de Braakman en was het in de Middeleeuwen een welvarend handel- en havenstadje door de bloei van de Vlaamse linnen- en wolhandel. Vandaag de dag ligt het schilderachtige dorp midden een zee van groen, waarbij de sporen van de Spaanse overheersing nog duidelijk overheersen.  

Zaterdag ll. konden we dit althans vaststellen tijdens Petit Paris wandeltocht  een organisatie van wandelclub Roal Benti. Een tocht genoemd naar de bijnaam die Ijzendijke destijds meekreeg toen vreemdelingen alhier een bezoek brachten aan de paardenmarkten of de foor en het hen opviel hoeveel cafés het dorpje wel had. De bijnaam verwijst dan ook naar de gezellige – bijna Franse – uitgaanssfeer.

 

Maar wat gaat een Vlaamse wandelclub nu gaan zoeken in het Zeeuws Vlaamse Ijzendijke, we vroegen het aan de voorzitter Remi Bogaert himself. Dat Remi 79 jaar is zou je hem totaal niet toegeven, de kranige voorzitter is een manusje doe het alles die graag zelf nog op geregelde basis gaat stappen.    ‘ Op vraag van de vorige voorzitter, nam ik zo’n 4 jaar terug, na zelf 13 jaar secretaris geweest te zijn van de vereniging , het voorzitterschap op mij. De club telt een 256 leden en viert zijn 20 jarig bestaan.  De club is in feite in 1990 ontstaan uit een voetbalclub, van een relatief kleine club zijn we uitgegroeid tot een gemiddeld grote club in de regio van het Meetjesland. Dit dank zei de sterke bestuurskern die acht leden telt waaronder twee vrouwen en het nauwe contact die we met onze leden onderhouden.  Onder onze leden tellen we zo’n 70-tal Nederlanders, heel normaal in feite als men zich gaat bedenken dat we tegen de grens liggen en hier in Zeeuws-Vlaanderen de wandelmogelijkheden niet zo groot zijn.  Het is trouwens op vraag van deze leden dat we alhier in Ijzendijke reeds voor de vierde maal met succes organiseren.  Daarnaast organiseren we nog zeven andere tochten, waarbij de Krekentocht telkens op 1 mei is uitgegroeid tot een succesvolle wisselbekertocht.  Hierbij kon ik steevast rekenen op een hechte groep medewerkers, want zonder hun zouden we niet moeten organiseren.  Zelf wandel ik samen met 5 andere bestuursleden op zaterdag en zondag gemiddeld zo’n 15 kilometers. We kiezen dan vooral tochten uit bij clubs die ons ‘nauw’ aan het hart liggen of waar we een goede verstandhouding mee hebben. “ vertelt Remi.

---

Ronny Cornelis en Arlette Van de Walle uit Eeklo, zijn reeds 5 jaar aangesloten bij WAK Sleidinge en hebben zojuist de 21km tocht afgelegd.  “ Zo’n 5 jaar terug hadden we graag een fietsvakantie ondernemen in het buitenland , maar ja met de fiets op het vliegtuig geraken bleek niet zo evident te zijn. “, zegt Ronny.  “ Tijdens de één of andere reisbeurs hier in de streek opteerden we dan maar voor een georganiseerde wandelvakantie. Dit was zo goed meegevallen dat nu elk jaar , buiten het genieten van de mooie natuur, de plaatselijke cultuur en gastronomie van het bezochte land , het wandelen centraal staat tijdens onze vakanties “, vult Arlette aan.   “ Bij vrienden kwam op een dag het wandelen ter sprake en ze toonden ons de wandelbijbel Marching . We waren er ons niet van bewust dat er zoveel wandelmogelijkheden bestonden in ons klein Belgenland en sloten ons wat later aan bij de club uit Sleidinge. Zo zijn we nu wel ieder weekend samen op stap voor een 20 à 25km lange wandeling. Ondertussen hebben we reeds zo’n 5600 km afgelegd “ verduidelijkt Ronny.   "Toch wandelen we nog regelmatig los van de club met vrienden langs de GR routes. Ronny neemt elk jaar deel aan de Dodentocht , terwijl ik zelf heel graag dit jaar samen met hem de 4-daagse van de Ijzer succesvol zou willen voltooien “, vertelt Arlette.   “ Weet je wandelen houdt zoveel in. Op een dag hebben we ooit eens een pijl gemist en kwamen we zo op de 50km route terecht. Uitgerekend op een dag dat we een belangrijke afspraak hadden. Hebben we gesakkerd die dag tegen elkaar en natuurlijk kwamen we veel later dan gepland op onze afspraak aan.  Maar we hadden samen een mooie wandeldag beleefd en dit was het voornaamste“, sluit Ronny af.

---

Voor we huiswaarts keren, geraken we nog aan de praat met Cees van Bostelen uit Oostburg. Een vrolijke en welbespraakte “Hollander”.  “ Tot voor kort was ik aangesloten bij een andere wandelclub, maar uit symphatie en ‘de warmte’ die Roal Benti uitstraalt, werd ik lid van hun vereniging “, aldus Cees. “ Het begon allemaal zo’n 13 jaar terug toen ik voor de eerste keer deelnam aan de Koninginnetocht in Aardenburg.  De volgende dag op het werk vertelde ik over mijn  18km lange wandeling en kreeg als antwoord van een vrouwelijke collega :  “ nauw, voor dit trek ik mijn schoenen niet voor aan hoor ! “.  Om Cees op weg te helpen bracht ze voor hem de Marching mee en dit opende voor hem althans een totaal nieuwe wereld. Hij wandelt tegenwoordig gemiddeld zo’n 30km op woensdag, zaterdag en zondag.   “ Ik pik er vooral mooie tochten uit,  zo kunnen de tochten in de Vlaamse Ardennen en de streek rond Namen me uitzonderlijk bekoren. Het zijn steeds mooie natuurwandelingen , weliswaar soms zwaar en met pit . Maar daar hou ik best van, ook organisaties in Walcheren en Beveland staan stelselmatig op mijn programma “ vertelt Cees. Op zijn palmares prijken ondertussen reeds acht deelnames aan de Dodentocht in Bornem en Cees is eveneens een verwoed IML wandelaar.  In Europa moet hij nog enkel deelnemen aan de organisaties van Engeland en Ierland.  “ Een droom van mij is om ooit de naam van IML Masterwalker te mogen dragen, maar voorlopig ziet het vrouwtje een verre reis naar Japan of Taiwan niet zitten.  Dank zei het wandelen verrijkte ik enorm men kennissenkring.  En daarnaast zou ik heel graag in Oostburg een eigen wandelclub willen opstarten. “ weet Cees.  Maar het enige wat hem tegenhoud is zijn trouw en genegenheid aan de wandelclub van Roal Benti.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Jean-Pierre Meyers )
• fotoreportage ( Frans Deflem )