|
De tweede zaterdag van maart staat bij menig lange afstandwandelaar steevast in het rood aangeduid op de wandelkalender. Ronse vormt die dag de ideale uitvalsbasis voor een boeiende 60km lange wandeling doorheen de prachtige Vlaamse Ardennen. Een SUPER wandeling die op een weergaloze en beklijvende manier het beste van deze glooiende streek verzameld. Met hoogstandjes langs weiden, holle en bolle wegen , smeuïge brokkenpaden , slibberige bosstroken , onverwachte pareltjes als het Heynsdaelebos, Wittekapel of Fonteinbos en uiteraard menig klimwerk langs de Kwaremont en het Kluisbos met achteraf enige zichten op de koninginnestad der Vlaamse Ardennen. Een tocht volgens de organisatoren enkel weggelegd voor de ‘ die hards ‘ …   Zaterdagmorgen stonden ze alvast met iets meer dan 200 paraat om die enige super Klype tocht van 60km en die alom beheerde T-shirt in de wacht te slepen. Wijzelf hielden het op een kleinere afstand, daarom weliswaar niet minder boeiend en even verrassend … want de Chatons uit Ronse hadden andermaal het beste van zichzelf gegeven.
  Startend vanuit het KTA, moesten we het aanvankelijk nog wat stellen met de rauwe behuizing en sombere fabrieksgebouwen die eertijds de bloeiende textielnijverheid alhier in ere hielden. Tot we opeens midden die grijsheid werden opgenomen in het privé-domein St-Hubert met zijn art deco kasteel. Het kasteel doet nu dienst als feestzaal , maar was destijds tijdens de bourgeoisie een buitenverblijf van de familie Lagache. De wandeling liep dan ook op een weergaloze manier tussen het groen en de boorden van een waterplas en sloot met dit hoogstandje de betrekkelijke rustige aanhef van deze wandeling af.   Want nu volgde een waar Vlaamse Ardennenoffensief, waarbij stekelige en venijnige hellingen , potige natuurpaden en uitmuntende vergezichten onze voorjaarsfitheid op de proef zouden stellen. En ja, aan onze conditie is nog heel veel werk. We hadden al meteen prijs toen ter hoogte van de Fiertelmeers een schitterend brokkenpad ons naar de top van de Scherpenberg zou brengen met een eindeloze klim tussen weiden heen en ons in alle richtingen van de klok naar beneden liet duiken en al even vlug terug omhoog liet klimmen. De resem avontuurlijke wandelwegen die de Chatons ons rond de Schavaart voorschotelde bezorgden ons weliswaar enkele rillingen toen voor ons de koninginnestad Ronse en de weidsheid der Vlaamse Ardennen zich ontvouwden.   We waren dan ook de mening toegedaan dat we best ten rade gingen bij de Heilige Sint Hermes , de patroonheilige van Ronse , die ons moest beschermen tegen verdere kwade en geestesziekten. Maar het mocht niet baten , al lachend stuurde hij ons een tijdlang langs zijn eigenste Fiertelommegang via een knoestig kasseiwegje de richting uit van het gehucht ‘ de Klijpe ‘ en zijn spitse ranke kerktoren. Doch alvorens we mochten rusten zorgde een ruig krinkelend pad nog voor wat extra gehalte aan deze tot hier toe supertocht.   Voorbij de rust in de Klijpe , bleven er nog een zevental kilometer over. Ondertussen hadden al enkele ‘die hards ‘ ons vervoegd zodat we gezamenlijk aan een wijde en landelijke kronkel tot over de taalgrens werden gestuurd op het grondgebied van Arc-Wattripont en Dergneau. Ook hier terug doorspekt met enkele geïmproviseerde en vooral vettige wandelwegels. Op een feeërieke wijze vervolgden we dan maar onze wandelweg waarbij we een allerlaatste maal konden neerkijken op de schoonheid der Vlaamse Ardennen en de contouren van het Kluisbos in de verte. Het bracht ons tenslotte in de nabijheid van de voetbalterreinen van SK Ronse, waarbij we ons reeds konden richten op de kerktoren van de Sint-Hermeskerk en het einde van deze uitmuntende voorjaarsklassieker.   Bij het nuttigen van een heerlijke Ronsiche Tripel bereikten de 60km stappers bij mondjesmaat op hun beurt terug het KTA , aan hun wandelpak en gezicht te zien hadden allen er een fenomenale tocht op zitten. Je had hen fierheid moeten zien toen ze die welverdiende ‘ die hard ‘ T-shirt in handen kregen.  Geniet mee van de talrijke sfeerbeelden :
|
Verslaggeving 
