|
Als afsluiter van het weekend besloot ik mijn wandeltroeven uit te spelen in de prachtige streek van de Westhoek, voor de 23e maal reeds richten de Westhoekstappers op Vlamertingse bodem hun gekende wisselbekertocht “ Dwars door de Westhoek “ in. Waarbij de wandelaars op de verschillende parcours, gaande van 6 tot en met 30 km, konden kennis maken met de vele historische pareltjes in deze regio . De inschrijving vond er plaats in het mooie Cultureel Centrum . Vlamertinge is een deelgemeente van Ieper . 
Vanuit het cultureel centrum stapten wij via het kasteeltje van Joseph Veys naar de “ Witte Molen “. Het pand werd in 1801 gebouwd met stenen van het vernielde kasteel “ Wintershove”. Het was gelegen op de plaats waar nu een nieuw en imposant ouderlingentehuis staat. Even liepen we nu naar het gehucht “ ’t Hoekje” waar we de spoorlijn Kortrijk–Ieper–Poperinge dwarsen alsook de Expresweg. Meteen werden wij de Casselstraat op gestuurd , een weg die destijds Vlamertinge verbond met het Franse Cassel. Van hieruit krijgt men een idyllisch zicht gepresenteerd van de niet zo ver verwijderde West-Vlaamse heuvels zoals de Kemmelberg , Scherpeberg, Rode – en Zwarteberg.   Langs mooie landelijke wegen konden we meegenieten van het uitgestrekte landelijke Westhoek om even verder de “ Brandhoek “ aan te doen waar een Brits militair kerkhof , één van de vele oorlogsherinneringen waarmee wij vandaag kennis zouden maken , eventjes onze aandacht opeiste. In de vrije school “ De Vlam “ konden wij eventjes aan rusten denken.   Na een kleine verpozing werden we de Galgestraat opgestuurd meteen op weg naar het natuurdomein van de Galgebossen. Mooie wandeldreven samen met het “ Galge wandelpad” wisten ons door het 93 ha groot domein te loodsen . Dit natuurbos is in wezen een restant van een oerbos dat zich in de vroegere middeleeuwen uitstrekte van Beselare tot Watou en zijn lugubere naam te danken heeft aan de terechtstellingen die de heren van Vlamertinge er eertijds uitvoerden. Het Vlaamse Gewest kocht in 1995 deze bossen aan en het Agentschap voor Natuur en bos staat nu in voor het beheer. De prachtige bospaden lieten ons meegenieten van dit natuurparadijs gekleurd met groene kikkerpoelen en een ietwat moerassige omgeving, een stukje fauna en flora waarbij de voorjaarsbloemen stilaan de natuur laat ontwaken, een fantastisch landschap, haast niet te omschrijven maar een aanblik dat lang zal bijblijven. Na deze doortocht kregen we een aanbod van rustige landelijke wegen met afwisselend onverharde wegen tussen verschillende privé domeinen tot in het dorpje Elverdinge waar we in de Parkzaal , gelegen achter het groene fraaie dorpsplein , nogmaals konden rusten.   Nu keerden wij op onze stappen terug richting Vlamertinge meestal langs rustige landbouwwegen die de Westhoek doorsneden, wandelend tussen weiden en velden, omgeven door vele kleine grachten afgeboord met groene grasbermen en knotwilgen. Pure landelijke panorama’s kondigden zich verder aan tot wij opnieuw het “ Pottebrekersdorp” binnenliepen om er opnieuw eventjes te rusten in school “ Wilgenhof”. Na de koffie werden wij eventjes door het centrum geloodst , maakten er eventjes kennis met de Kemmelbeek en werd het pad geëffend richting het pareltje van deze tocht, met name het kasteeldomein van de familie “ Du Parc Locmaria” . Mooie privé wandelpaden wisten ons door het domein te loodsen telkens met zicht op het in Renaissancestijl gebouwd kasteel. Het kasteel dat gespaard bleef van oorlogsverwoestingen, daterend van 1859 en ontworpen door ene Jozef Schadde is omgeven door beeldige dreven en parkwegeltjes , een staande ovatie waar ieder wandelaars van genoten heeft. Als afsluiter hadden de parcoursmeesters Oswalt Coutigny en Ronald Notredame nog een pittig stukje groen voor ons in petto toen ze ons via de Kasteelweg en de “ Wal” rond het rusthuis “ Wintershove” stuurden, een mooier einde kon men niet bedenken.   Het was aardig druk in de aankomstzaal waar men de handen vol had om de vele wandelaars op hun wenken te bedienen. Midden de vele medewerkers zag ik een bedrijvige voorzitster Magda Lemaire die toch eventjes tijd maakte voor een babbeltje.  “ Ik ben vandaag vooral een gelukkige voorzitster , het mooie weer brengt veel volk op de been , wij mogen vandaag ook een viertal bussen verwelkomen met name De Parel van het Pajottenland , Ibis puurs, Olympic Deurne en La Bruggellette uit Wallonië. Rond de middag kunnen wij reeds terugblikken op 1300 inschrijvingen dat doet veel plezier. 25 jaar terug werd onze vereniging boven de doopvond gehouden , de bezielers waren Nicole Neyrinck, Roger Bonduwe en de nu 80 jarige Mariette Missiaen , (trouwens nog altijd helpster) die tijdens wekelijkse wandelingen in de gemeente op het idee kwamen deze vereniging te laten ontwaken, een succes want op heden tellen wij 240 leden en staan wij borg voor 3 eigen organisaties per jaar. Onze wisselbeker van vandaag is natuurlijk ons pareltje , onze twee parcoursmeester besteden veel werk aan het uitwerken van de parcours, van mij krijgen ze vrijgeleide maar alvorens ze het op papier zetten wil ik als voorzitster er mijn medezeggenschap over hebben. Vandaag mag ik met fierheid terugblikken op mijn 60 bereidwillige medewerkers die zorg dragen voor een goede samenwerking . Ook de vooruitzichten binnen onze vereniging is hoopgevend , binnen het bestuur heerst er een goede samenwerking wat belangrijk is voor de verdere uitbouw van de club. Ik hoop dat wij vandaag opnieuw enkele nieuwe leden kunnen aanwerven , niet vergeten dat er deze namiddag nog verschillende plaatselijke verenigingen in groep komen wandelen , iets wat voortvloeit uit een goede samenwerking met de Vlamertingse verenigingen en dit beloofd voor de toekomst. Ik nodig meteen ook iedereen uit op onze Pottebrekers – Panoramatocht van zondag 11 juli met start op De Klyte. “
Met een hevige handdruk nam ik afscheid met de belofte er zeker bij tezijn.Bij het afstempelen werd iedere wandelaars nog bedacht met een gratis geschenk in de vorm van “ Spekblokjes” , nu vlug naar huis en spek met eieren klaarmaken. MEER FOTO's >>> |
Verslaggeving 
