Het weer is echt niet om over naar huis te schrijven wanneer we ons zondag ll. in het OC ’t Riet te Zillebeke aanmelden voor de 3de Curieuzewandeling.  Een strak windje en mottige regen zijn onze metgezel wanneer we meteen de richting uitstappen van Zillebeke vijver.  Gewaag langs de oevers van dit Iepers waterreservoir kijken we neer op enkele watervogels die rustig ronddobberen op de kabbelende vijvergolven.

Het laat ons weg mijmeren in de gedachten van het eeuwig mooie “ La Paloma “ wanneer een witte duif over de plas vliegt, alsook aan de absolute hitkraker “ zwei gitarren am meer “ van schlagerzanger Freddy Breck. Stilaan vorderen we de richting uit van Hollebeke-dorp , tot een klein stukje grote baan ons de richting van het provinciaal domein “ de Palingbeek “ laat afwenden en we in het knusse cafetaria van het bezoekerscentrum een eerste rust benutten.

Het bezoekerscentrum bied een exhaustief overzicht over de geschiedenis van het domein en de oude vaart die ooit Ieper met Komen moest gaan verbinden. Bedoeling was via een aantal kanalen doorgang te verkrijgen tussen de Ijzer met de Leie , maar de plannen mislukten omwille van de onstabiele ondergrond.
Na de rust stappen we verder langs de biologische tuin van het domein , waarbij we ondermeer kunnen aanleren te weten hoe laat het is zonder uurwerk. We ontsluiten thans een deel van de maar liefst 20km wandelpaden die het gebied rijk is. Het brengt ons tenslotte langs de oude vaart met de restanten van een oude sluis. We stappen een eindje mee met de bedding , waarbij de oude vaart hier inderdaad meer lijkt op een moeras dan op iets anders.

Hier en daar vinden wij een militair kerkhof van gesneuvelde soldaten haast uit alle werelddelen. Vele drinkputten voor het vee zijn oude bompitten, de bommen drongen door de klei tot op het zand en de putten werden gevuld door kwelwater. Sommige zijn nog omringd met prikkeldraad wat beduid dat op de bodem nog onontplofte munitie kan liggen. Ook hier vinden wij nog een oude omheining van landerijen en weiden in de vorm van een haag. Als wij boven komen aan het grote golfterrein zien wij zeer goed hoe hoog wij geklommen zijn en genieten van dit aanzicht van een aangelegd natuurgebied.

Na een tijdje bereiken wij het kleine dorpje Hollebeke, met een mooie kerk, een gezellig rustig pleintje en in het O.C. benutten wij onze 2de rustpost. En hier is zelfs nog een klooster.Met ongeveer nog 5 km voor de boeg  vatten wij het laatste gedeelte van onze tocht aan. Wij zijn terug in dat bekoorlijke open landschap, dalen een beetje om voor ons de smalle kronkelende en stijgende tarmacjes te ontwaren. Wij komen eventjes onder de spoorweg door en links en rechts van ons ligt het provinciaal natuurgebied kanaal Ieper-Komen evenwijdig lopend met de spoorlijn daterend uit 1854.

Als wij de volgende straat inkomen wijzen borden langs de weg ons erop dat de paddentrek bezig is.. Dit laatste stuk is iets vlakker terrein met meer kleinere boerderijtjes. Wij passeren ook een wilgenhaag alwaar de mooie wilgenkatjes  prachtig in hun witte zilverachtige knopjes staan. Je de lente wenkt en dat heeft meteen een aangenamer wandelgevoel. Wij mogen even later via een veldweggetje terug het bos in van het domein de palingbeek, wat ook terug een heel aangename sfeer geeft, en de bospaden zijn zeer goed begaanbaar. Intussen in de bomen zijn onze gevederde vrienden reeds druk aan het oefenen voor hun muzikaal lentconcert. Nog even langs enkele oorlogsmonumenten en ook langs Hill 60. Terwijl wij in dalende lijn Zillebeke toestappen bemerken wij links van ons de kerktorens van Ieper aan de horizon, en even later zijn wij binnen van een zeer genietbare afwisselende en interessante wandeldag.

MEER FOTO's >>>