|
Moorslede kan ook aanzien worden als het Pater Lievens dorp, een Vlaamse Missionaris in India die in 1883 in Calcuta tot priester gewijd werd. In 1992 keerde hij ziek naar zijn geboorte dorp terug maar overleefde de ziekte niet. In het dorp werd een museum en standbeeld opgericht ter zijne nagedachtenis. Omtrent deze toch voorname pater bouwden de Velodroomvrienden hun wisselbeker uit met parcours tussen de 6 en 30km meestal langs landelijke wegen en de oude spoorwegbedding van de vroegere spoorlijn 64 tussen Ieper en Roeselare die als een rode draad door het wandelparcours zijn weg zal trekken. Voorzitter Frans Wydooghe was de man op post om de aanwezigen te verwelkomen en hun van de nodige informatie te dienen.  Samen met mijn wandelvrienden Lucie en John liepen we van start voorbij het monument van de vroegere wielerlegende Cyriel Van Hauwaert, de bakermat van de wielersport die in 1908 Parijs-Roubaix won. Hij was tevens de eerste Belg die de klassieker Bordeaux-Parijs op zijn naam schreef in 1907 alsook Milaan/San-Remo in 1908. Ook won hij als eerste Belg een etappe in de Ronde van Frankrijk. Als men eventjes terugblikt op deze wielerlegende kan men rap oordelen vanwaar de clubnaam “De Velodroomvrienden“ vandaan komt , trouwens ontstaan vanuit de schoot van een wielertoeristenclub.  
Opvolgend liep het voorbij het voetbalveld en de in aanbouw nieuwe gebouwen van de plaatselijke jeugdverenigingen, zo op weg naar de Sint Achariushoek en de daaropvolgende Veldhoek. Na deze kleine aanloop zou voor ons de echte tocht beginnen na nog eventjes gewag te maken op de bloemkwekerij “ De Nachtwaker” vandaag de schenker van de gratis bloempje die iedere wandelaar na afloop mocht in ontvangst nemen. Een rustig weggetje bracht ons uiteindelijk aan de oude spoorwegbedding waar mooie onverharde zand- en graspaden hun opwachting maakten.   “ Deze enkelsporige lijn werd op 12 april 1868 geopend door de private spoorwegmaatschappij Flandre Occidentale . Op 1 januari 1906 werd de spoorlijn genationaliseerd. De lijn Ieper – Roeselare werd nooit geëlektrificeerd. De spoorlijn werd vooral gebruikt voor het vervoer van landbouwproducten ( vlas, cichorei, bieten, boter en eieren naar de markten ) en landbouwarbeiders. In de volksmond werd dit al snel de ‘Kloefetrein’. Sinds 1974 werden alle sporen opgebroken en wordt het de bedding nu grotendeels gebruikt als natuurdomein en wandelpad. “ Het was aardig genieten van deze natuurlijke omgeving, midden uitgerekte landbouwgebieden omgeven door veel weilanden met uitgestreken vergezichten over het Pater Lievensdorp. Na een tijdje verlieten wij het pad om zo op weg te gaan naar de eerste rust van de dag in het rustige zaaltje “ Caroline” op hoeve Delzeyne.  
Na een kleine verpozing zou parcoursmeester Frank Geldhof ons vlug opnieuw naar de spoorwegbedding sturen waar wij opnieuw konden genieten van de natuurlijke omgeving van pas aangelegde bosjes in een oase van rust. Zachtjes ontwaakt de natuur, de bomen krijgen blaadjes en alles komt uit zijn winterslaap. Stilletjes aan stapten wij licht hellend naar de heuvelkam richting de wijk “ De Vierkaven” waar men kon meegenieten van lange rijen zonnepanelen, geplaatst om het groot serrebedrijf van Noël Vermeulen te verwarmen. Eventjes de Roeselarestraat dwarsen en zo opnieuw naar de spoorwegbedding, de rode draad door deze wandeling. Na de Lindenweg met daarop de Talpendreef volgden we nu het “ Collie Vijverpad “ om zo richting wijk “ De Ruiter” op te slaan naar de volgende rustpost in het“ Ruitercentrum “.   Voorzien van spijs en drank liep het nu eventjes langs een mooi stukje natuurdomein van bomen, water en bloemen. Een rustige weg zette ons vervolgens af op een mooie lange boerenweg, onverhard lopend doorheen het boerenlandschap. De rust die er uitstraalde werd alleen verbroken door een wegspurtend konijn , terwijl men volop kon genieten van de heerlijke zonnestralen , oprecht een mooie lente dag waarop alles om ons heen veel kleurrijker aan toonde . Jawel opnieuw wachtte de spoorwegbedding ons op aangevuld met een passage tussen grote plantenserres van het bedrijf Vermeulen. Een mooi onverharde strook bracht ons door de wijk “ De Vier Kaven “ om langs het "Pater Lievenspad” het dorp terug binnen te stappen voorbij de talrijke bezienswaardigheden die men hier rijk is.  
Het begon met het gemeentehuis, een “ neo-renaissancistisch “ gebouw . Zo stapten we verder al over de Marktplaats tot aan de Sint Martinuskerk, “ gebouwd na de eerste wereldoorlog naar het voorbeeld van de verwoeste vroegere gotische hallenkerk. Hier werd Constant Lievens gedoopt, deed er zijn eerste communie en ontving er het vormsel. In de rechterzijbeuk hangt een moderne schilderij van Lievens, staat er een altaartje met Adibasi-kunst en vind men er een gloednieuw Lievens-glasraam terug, een schenking van de familie Lievens. Vervolgens kregen wij een zicht op het prachtige Klooster O.L.V. ten Bunderen , een U-vormige kloosterschool met kapel van de zusters Augustinessen van te Bunderen. Tot in 1991 aanbod van middelbaar onderwijn en pensionaat, thans nog lagere en kleuterschool “ .  
Een privé doorsteek rond het klooster bracht ons uiteindelijk aan de Bunderhoeve, nu het Pater Lievens museum , gratis te bezoeken door iedere wandelaar. Tot slot bracht een klein wandelpadje ons terug aan het einde van deze leerrijke en prachtige landelijke natuurwandeling.   Het Gemeenschapscentrum De Bunder was herschapen in een ware bloemenzaal. Overal prijkten op de tafels de mooie “ viooltjes“ die als gratis geschenk bedeeld werden. Een kleurrijk geheel, opfleurend en aangenaam vertoeven terwijl we nog konden genieten van een afsluitertje. Langs onze weg feliciteerden we nog de parcoursmeester Frank Geldhof die ons vandaag het uiterste uit de kan voorschotelde aan onverharde wandelwegen en ons zo een onvergetelijke mooie wandeldag voorschotelde. Alvast een dikke proficiat aan het volledig team van medewerkers.
Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
