Met een uurtje minder slaap trokken we op zondag 28 maart richting Brugge, alwaar wandelvereniging “ Ons Erf Stappers” vanuit het Provinciale Dienstverleningscentra  “Piddo” hun 2de grote Lentetocht voorstelden. Vandaag zouden wij wandelen voor het goede doel want de volledige opbrengst komt ten goede van de bewoners. Ons Erf is een centra voor personen met een handicap, het is een innoverende organisatie, die met haar dienstverlening gelijkwaardige kansen tot kwaliteitsvol leven beoogt voor personen met grote ondersteuningsnood. Deze Lentetocht werd volledig op kaart gezet door de vrijwilligersvereniging van het instituut waar men ons afstanden aanbood van 6 tot 22 km. De kleinste afstand werd bestempeld als familiewandeling.

Na onze inschrijvingsplichten vervuld te hebben in één van de vele refters op het domein werd er van start gelopen langs een kleine kinderboerderij waar de dieren meteen in de belangstelling stonden. Daaropvolgend werden we langs kleine wandelpadjes doorheen het bosrijke domein gestuurd, een mooier start kon men zich niet inbeelden. Het domein achter ons gelaten vertrokken we nu langs een opeenvolging van mooie dreven lopende tussen de vele grote villa’s, afgeboord met hoge Berkenbomen, meteen de start van een ware natuurwandeling want langzamerhand stapten we richting het Provinciaal Domein “Tillegembos“. Een oude kasseiweg opende de weg naar de vele mooie bospaden, waar het lentezonnetje tussen de hoge bomen priemde .

“ Het domein Tillegembos beslaat een oppervlakte van 114 ha, grenst aan de Brugse grootstad en is het oudste Provincie domein van West-Vlaanderen. Al wandelend ontdekt men er een grote verscheidenheid. Naald – en loofbomen wisselen elkaar af en midden het domein ontdekken we de mooie stenen waterburcht , een mooi kasteel waar de toeristische dienst West Vlaanderen een onderkomen gevonden heeft .”

Het was heerlijk vertoeven in dit natuurparadijs waar men nog eventjes rondtoerde langs dreven en paden alvorens men in de historische kelder van het kasteel aan een eerste rustpauze toe was. Hierna vervolgden we onze weg in de nabijheid van de vele volkstuintjes, waar stadsmensen hun eigen groentjes kweken. Bij het uitlopen van het bos stuurde de parcoursmeester ons naar een nieuwe ijzeren trappenbrug over de expresweg om afgezet te worden aan bioscoop Kinepolis  en het domein “ Ter Dreve” . Mooie lanen loodsen ons door villawijken om na een tijdje de nieuwe voetgangerstunnel onder de expresweg te nemen. De parcoursmeester wilde ons duidelijk laten kennis maken met de nieuwe outlook die Brugge de laatste tijd ondergaan heeft.

Opnieuw werden we richting Tillegembos op gestuurd, de uitgesponnen boswandeling kon verder gaan langs de zandachtige wandelpaden, hier heerste rust, kalmte en gemoedelijkheid. Af en toe bracht een kasseistrook wat afwisseling maar telkens werden die opgevolgd met aarden dreven in een oase van rust en groen. Midden het struikgewas kreeg een houten kruis onze aandacht, hier werden in oorlogstijd mensen gefusilleerd ten dienste van België in oorlogstijd. Een kleine tunnel bracht ons rond de Lac van Loppem, vroeger een prachtig vakantieoord die er nu verlaten bij ligt. Een klein aarden padje stuurde ons naar het domein van “ Priory O.L.Vrouw van Bethanië" waar wij andermaal vergast werden op mooie natuurpaden in de omgeving van het klooster waar Benedictinessen leven volgens de regel van Sint-Benedictus, een monnikenvader uit de 6de eeuw . In een verscholen zaaltje konden wij hier van onze tweede rust genieten.

Na de nodige verfrissing doorliepen wij het prachtige domein gekruid met kleurrijke bloemen en struiken . Bij het buitenlopen volgde men nu het “Sint -Maartenpad“, een kleine veldwegel die uitliep aan het “Syssenhof “ een oude boerderij aan de rand van een villawijk. Mooie lanen werden aan elkaar verbonden door aantrekkelijke doorsteekpadjes in de buurt van de “Meesenhoek”. Vanuit deze groene zone trokken we verder naar de dorpskom van Loppem met zijn Sint-Martinuskerk waarvan de bouwgeschiedenis zeven eeuwen overspant. Net voorbij de kerk liet men ons meegenieten van een klein wandelpad evenwijdig met het kerkhof om even verder door te lopen langs een mooie wandeldreef richting het Kasteel van Loppem.

“ Het Kasteel is een Neogotisch bouwwerk, omringd door een romantisch park in Engelse landschapsstijl, met vijvers, grotten en een open doolhof, deze ingewikkelde wirwar van groene en rode haagbeuk werd in 1873 aangeplant en zet je vandaag, zoveel jaren later, nog steeds op het verkeerde been .”

In de omgeving konden wij opnieuw genieten van de mooie wandelpaden omheen de omwalling. Groot was mijn verwondering toen ik opeens het gezelschap kreeg van een “Paaskieken” op zoek naar een groep kinderen, na een goede dag en wat gekakel kuierde ik verder denkend aan de goede oude kindertijd . Stilaan kwamen we aan het einde van deze uitzonderlijke mooie wandeling waar men ons als afsluiter nog een paar mooie onverharde stroken voorschotelde in de nabijheid van de ietwat vervallen  “Magdalena“ hoeve.  Afsluiten deden we met een passage door het domein met zijn prachtige verblijfplaatsen  voor de bewoners  ik waande mij een gelukkig man want vandaag heb ik weer eens een goede dienst bewezen.

Het was aardig druk in de toch wat kleine start- en aankomstplaats waar verantwoordelijke Lionel Mangodt ons de nodige uitleg verschafte : " Het is werkelijk een noodgeval, de refter waar verleden jaar gestart werd is voor het ogenblijk een bouwwerf geworden dus moesten wij uitwijken naar kleinere lokalen op het domein welke wij zoveel mogelijk aanvulden met een paar tenten, een goede oplossing maar natuurlijk niet ideaal , gelukkig is het goed weer zodat alle leed een beetje verzacht wordt . Ik kan nu reeds verzekeren dat er volgend jaar opnieuw kan gestart worden van uit een gloednieuwe cafetaria die veel ruimte zal bieden voor de deelnemers , langs deze weg nogmaals onze excuus voor de ongemakken, maar wees blij want U hebt allen een goed doel gesteund. Hierbij dank ik vooral al onze vrijwillige medewerkers die van deze dag een waar feestgebeuren maakten door gratis hun diensten te verlenen en hopelijk tot onze derde uitgave in 2011 .”

Met de belofte terug te komen namen we afscheid terwijl we konden terugblikken op een pracht van een Lentetocht.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden.