Maandelijks binden wij onze wandelschoenen aan om op maandag onze wandelweek in te zetten bij de Oostnieuwkerkse Stappers, een wandelvereniging die een paar jaren terug ontstaan is uit de schoot van de plaatselijke voetbalvereniging zodat de plaats van samenkomst de kantine is op het sportterrein. Ook vandaag zouden ze ons opnieuw de keuze laten maken tussen 6 – 12 en 18 km. Meestal wordt het stappen door de Vlaamse groenten tuin. Per seizoen kan men hier verschillende groenten terugvinden op de velden en tuinbouwbedrijven . De tocht van vandaag liep in samenwerking met Okra ten voordele van het rusthuis “ De Schakel” waar in de cafetaria de centrale rustpost gelegen was.

  

Wij verlieten de sportvelden onder een zwaar bewolkte hemel , stapten naar het nieuwe dorpspark, een open tuin met bloemen, fonteinen, struiken en grasperken die uitzicht gaven op het mooie vernieuwde dorpsplein met midden in de Onze Lieve Vrouwkerk. De huidige neogotische parochiekerk werd in 1897 gebouwd op de grondvesten van het oude Romaanse kerkje, het werd in 1900 ingewijd. Bij het verlaten van het dorp werden we onmiddellijk een drassige boerenslag opgestuurd, meteen de aanvang van een landelijk avontuur waarbij kleine rustige landbouwwegen ons lieten rondtoeren in de korte nabijheid van het centrum.

Voorbij “ Den Ondank” en het rusthuis voor katten en honden aangevuld met  enkele kleine gehuchten , viel mijn oog op een man die aan zijn dagelijkse werkzaamheden bezig was, geen gewoon iemand, maar  jawel , de voorzitter van de Spartastappers uit Ardooie,  Walter Demuynck, zeg dat die man zijn hartje pijn deed als hij ons zag wandelen. Na een kort oponthoud liep het verder langs kleine kapelletjes op weg naar een kleine veldwegel, net bij het opdraaien kregen we opnieuw een wandelpaar in het oog die een praatje aan het doen waren, een zekere Roland stond er te kletsen met een wandelaarster van Colliemolen, zoals het hoort, aan de voordeur. Na enkele kleine veldwegels maakten wij een doorpassage op de “ Vogelhoek” waar kleine wandelpaden ons wisten af te zetten aan de cafetaria van de “ Schakel” waar kon gerust worden.

Na de koffie trokken we verder langs een stukje drukke weg om even later over te gaan doorheen de Vlaamse groentetuin midden grote serres en tuinbouwbedrijven waar de eerste sla de serres groen kleurden. Slingerende wegen stuurden ons verder door het landelijke waar vooral nog veel prei op de velden te zien was. Voorbij de “ Bidkapel” met er om heen een kruisweg , volgden we nu de kapelletjesroute  , de naam zegt het zelf, van hier uit waren er veel oude en soms vervallen kapelletjes te bewonderen. Net voorbij de Bosstraat bracht een landelijke veldwegel ons aan de “ Collievijver” wandelroute die ons zou vergezellen tot aan het gehucht “ De Brabant” om zo terug het centrum te bereiken waar opnieuw kon gerust worden, jawel, in het rusthuis.

Onze terugweg verliep vooral langs landelijke wegen terwijl uit de zwaarbewolkte hemel de eerste regendruppels op ons afkwamen gevolgd door een plakkende motregen. Een kleine weg stuurde ons omheen een omwalling van een herenboerderij om even verder nog eens vergast te worden op een onverhard wandelpad om te eindigen langs een kleine asfaltweg die ons afzette tussen de voetbalvelden van Oostnieuwkerke, meteen het einde van ons wandelavontuur.

In de kantine werd er nog eventjes nagekaart over het voorbije wandelweekend om vlug nog onze spaarkaart te laten afstempelen , 7 stempels geven op het einde van het jaar recht op een kalkoenbout. De man die ons daarvan voorzag is niet zomaar iemand , dus vlug nog een praatje maken met Van der Haeghe Roger.
“ Sedert het ontstaan van de Oostnieuwkerkse stappers , ik citeer 2007, neem ik de verantwoordelijkheid op mij voor de inschrijving en het afstempelen van boekjes en kaarten. Een taak die ik voor niets zou willen missen, zo kom ik steeds in contact met de deelnemers, leg mijn oor te luister wat ze te vertellen hebben over de parcours, noteer dit en breng het over aan onze parcoursmeester Ronny Vanderhaeghe waarvan ik de Oom ben. Wandelen doe ik nog af en toe eens, meestal samen met mijn echtgenote, een kleine afstand, een kwestie van eens buiten te zijn. Vroeger was ik lid van Colliemolen , deed er heel wat ervaring op en werd zo de stichter van de Oostnieukerkse stappers. De opbrengsten van onze maandelijkse wandelingen komen volledig ten goede van onze voetbalploeg , in ruil mogen wij de kantine gebruiken als inschrijvingsplaats. Het heugelijke aan het gebeuren is vooral maandelijks dezelfde mensen aan mijn tafeltje te zien passeren . Als bestuurslid konden zij mij geen mooier job opdragen , ik hou van gezelschap en af en toe een praatje maken, daar blijft men jong van . Nu maar hopen dat wij nog veel wandelaars mogen verwelkomen op onze volgende tochten , hopelijk in betere weersomstandigheden .”
Hiermee namen wij afscheid met de belofte er de volgende keer opnieuw bij te zijn.

MEER FOTO's >>>