|
Gewoon om even de omgeving van Zingem, de Oost-Vlaamse gemeente met ruim 6500 inwoners en ten oosten begrensd met de Schelde te verkennen, had ik de “De Midweektocht” van de Scheldestappers op mijn wandelkalender geplaatst. Met een bang voorgevoel vertrok ik, want de slechte weervoorspelling zou wel eens roet in het eten kunnen gooien. Maar kom geen gezeur, een echte wandelfanaat gaat door regen en wind nietwaar. We vertrekken vanuit het startlokaal de Klub, richting Dompel om van daaruit de Zingemse Scheldemeersen in te duiken. Wat verder kruisen we de Dijkstraat en gaan het over in de Kleinmeers, een prachtig natuurdomein. Gelukkig zorgen “bruggetjes” ervoor dat onze voeten droog blijven. Verder richting Schelde, vervoegen we via de Stuivenberg opnieuw de 6 en 10-km stappers, waarna we gezamenlijk de richting van Asper opstappen en reeds de St.Martinuskerk ontwaren.
Daar kunnen we voor de eerste keer van de vertrouwde rustpost gebruik maken . We genieten van een warme kom soep, want we moesten een gevecht aangaan met de koude temperaturen van amper 4° en een striemende wind. Hierna wachten ons twee lussen , een eerste leidt ons via de Bruul naar de voetbalterreinen van Asper en andermaal een stukje langs de oevers van de Schelde. Waarna alle afstanden via de Hoeve Tijtgat met zijn spijtig genoeg verwaarloosde duiventoren terugkeren naar de rustpost.   
De tweede lus brengt ons langsheen het prachtige kasteeldomein van Axelwalle (Het gebouw daterend uit 1978 is een reconstructie van het gelijknamig middeleeuws 15de eeuws kasteel) en Meuleken ’t Dal (Deze kleine,open staakmolen ,op hoge teerlingen is ongetwijfeld een van de oudste en tevens kleinste molens van Oost-Vlaanderen. Het bouwjaar situeert zich vermoedelijk in de eerste helft van de 14 eeuw) . Waarna enkele fraaie aardewegen ons vervolgens terug naar Zingem brengen.  
Spijtig genoeg begonnen dan de eerste regendruppels te vallen zodat we zo spoedig mogelijk het einde van onze wandeling wilden afronden. Ondanks de slechte weersomstandigheden hebben we echt genoten van deze natuurwandeling en de vers ontluikende lentepracht rondom Zingem en Asper.
 Tijdens de rust in de basisschool van Asper, merken we Margereta de Ketele op. Voor haar brengt het lokaal heel wat nostalgische herinneringen met zich mee, gezien ze in de jaren ’40 hier immers school liep. Men zou het Margareta niet toegeven maar met haar 72 is het nog steeds een heel actieve dame. “ Het was onrechtstreeks door mijn wijlen echtgenoot dat ik met wandelen ben begonnen. Hij was vrijwilliger bij het Rode Kruis en was op een dag van dienst tijdens de één of andere wandelorganisatie. Ik ben maar meegegaan en zo beginnen stappen. En zo wandel ik nu op zaterdag, zondag en zoals vandaag ook op een weekdag onder de clubkleuren van de “Florastappers”. Goed of slecht weer het doet er niet toe, als ik maar buiten kan. Gemiddeld wandel ik dan tussen de 9 à 15km en wanneer de club een busuitstap plant zou ik wel eens durven de afstand op te drijven naar 20. Bij het overlijden van mijn man, heb ik van de club heel veel steun gekregen, soms zelfs uit onverwachte hoek en dat is iets wat je nooit vergeet. Het is fijn lid te kunnen zijn van zo’n vereniging en zo kan de club steevast op me rekenen als medewerker bij het één of ander evenement. Nu maar hopen dat ik nog lang kan en mag blijven meestappen ! “ aldus Margereta.
 Terug in de zaal “ De Club “ maken we een praatje met voorzitter Piet Vandenhove. Reeds 5 jaar werd hij louter toevallig voorzitter van de Scheldestappers. “ Ik was reeds zo’n 20-tal jaar lid van de club en hielp toenmalig parcoursmeester Jaak Janin bij het uitstippelen van ‘ de Sloebertocht ‘, een 60km lange natuurwandeling in het hartje der Vlaamse Ardennen. Toen Jaak zo’n 10 jaar terug plots kwam te overlijden nam ik de taak van hem over. “, aldus Piet.
De Sloebertocht draagt echt een heel warme plaats in zijn hart en toen 5 jaar geleden de vorige voorzitster van de club haar ontslag gaf, was hij zo bang dat deze prachtige wandeling (een echt monument binnen de wandelsport) zou verdwijnen, dat hij prompt zijn kandidatuur stelde om het voorzitterschap op zich te nemen.
“ Ondertussen worden jaarlijks 8 wandeltochten georganiseerd en wisten we de club samen met de andere zeven bestuursleden te laten uitgroeien tot een vereniging van zo’n 360 zeer actieve leden. Daarnaast kunnen we steeds op enthousiaste medewerkers rekenen, dit is wel nodig wanneer men bedenkt dat tijdens de ‘ sloebertocht’ we beroep doen op een 100-tal vrijwilligers. Daarbij komt dat de tocht om de vier jaar wordt uitgebreid met een MEGA-100km. Een deel van de opbrengst gaat dan ook steeds naar het goede doel. Voor elke wandeltocht vind ik het belangrijk dat de natuur centraal staat waarbij we maximaal gebruik maken van de Scheldevallei, de Zwalmstreek en het glooiend Vlaamse Ardennenlandschap. Hierbij hebben we tevens een goede verstandhouding met de clubs uit de regio, waarbij reeds vele jaren terug een unieke wandeltrofee is uit ontsproten. 'k Zou zeggen kom het allemaal ervaren op 12 juni as. , tijdens de 27ste Sloebertocht“ aldus Piet.
 Luc De Pauw, reeds 12 jaar wandelaar waarvan 11 jaar aangesloten bij W.A.K. Sleidinge , heeft iets met cijfers en data. “ Het begon allemaal met een ‘kater’ !! zegt Luc. “ Op vrijdag 10 juli 1999 werd ik wakker en dacht ‘wat zou ik eens doen ?’ In de krant las ik over een wandeling in Aalter, dus op naar Aalter voor een tocht van 16.7km op gewone schoenen. Thuis gekomen voetjes in het bad en de planning voor de volgende dag gemaakt : Elsegem voor 22.3km. Ondertussen heb ik in die 12 jaar reeds 43.000km afgelegd. Hierbij verkies ik steeds een 50km en indien er geen zijn, wel dan doe ikzelf nog een extra tour door een kleinere afstand erbij te stappen. Ik heb me voorgenomen om tegen 10 juni 2011, mijn 50ste verjaardag, precies 50.000km te noteren in mijn wandelboekje. Eind 2008 heb ik dit eens uitgerekend en indien ik per dag 16,767km wandel, komt het dik in orde. “ aldus Luc. Zijn tochten worden reeds in het begin van een nieuw wandeljaar gepland, grotendeels aan de hand van de Marching en de kalender van de Waalse wandelfederatie. " Zo maak ik dan mijn eigen wandelagenda met een duidelijk overzicht van de tochten die ik wil stappen. Waar ik me wel aan erger is dat men nu zijn lidkaart moet tonen aan de inschrijvingstafel. Je zult u wellicht afvragen waarom , maar ik vind die lidkaart persoonlijk niet echt een meerwaarde. In feite gewoon een simpel papiertje die ik dan ook nooit bij me heb. En als men er problemen over maakt , wel dan betaal ik net als een gewone wandelaar graag die € 1.5 . Maar ja zo ben ik hé en nu zal dit ook niet meer veranderen zeker. Laten we stellen dat voor mij het wandelen hoofdzaak is en niet al die bijkomstigheden. En nu ga ik na het nuttigen van een ‘duvelke’ … allez vandaag is ‘t wel ‘sloeberke’ nog een toertje doen. “ Geniet mee van enkele fotoreportages : |
Verslaggeving 
