|
Vandaag nemen we de start in Burst, alwaar wandelclub “Land van Rhode” de organisatie van de 9de Bursitiatocht op zich neemt. Het is in feite sterker dan mezelf, want als wielerfanaat een monument als “De Ronde van Vlaanderen” links laten liggen en dan nog op deze Paaszondag zich onder de gutsende regen vanuit mijn huisstede Blankenberge naar een wandeling begeven. Je moet zowaar goed zot zijn. Gelukkig blijft het bij onze aankomst voor de rest van de dag droog, maar de regen van de afgelopen dagen had zowaar sommige wandelpaden en wegeltjes in een modderbrij omgetoverd. Het duurt dan ook niet lang voor we te maken krijgen met een eerste modderstrook aan de poort der Vlaamse Ardennen.   Ik sta toch even stil bij de naam Bursitiatocht. In een document uit 1042 staat dat het dorp Burste gelegen lag naast een gelijknamige rivier Bursitia. Vandaar… het werd later ook nog Borst, Bost en Bust genoemd. Het was ook nog de tijd dat er 3 brouwerijen en 3 stokerijen waren, maar dat is vervlogen tijd. Misschien toch nog een “onzedig” detail: aan de inwoners van Burst gaf men de bijnaam “De Stro-zekers" (stroeizjikers).
Nu naar onze wandeling. Die start vanuit zaal Baskuul, de spoorweg over langs het voetbalterrein van Olympic Burst en we weten meteen al “hoe laat het is”. Langs de spoorlijn volgen we een drassig stuk naar het gehucht Ketegem. Het moddergevecht begint, langs een afwisselend parcours met prachtige panoramische landschappen. Even puffen nu met het “beklimmen” van de “Ravenskouterlos” en zo verder met zicht op de schoorsteen van de oude steenbakkerij ,die in feite het prachtig landschap ontsiert. We naderen stilaan na 7,1 km de rustpost in de school van Zonnegem voor onze eerste stop. De zaal zit er afgeladen vol en het is zoeken naar een plaatsje.
  Even genieten van een lekkere “smos” en terug op pad voor onze volgende 7.1km. Het gaat de richting uit van Morelgem, Klein Zottegem en een stukje Vlierzele om zo terug voor de tweede maal de rust in Zonnegem te bereiken. De laatste kilometers loodsen ons via Bambrugge, met af en toe nog een bospad of wegeltje die kan dienen als “slijkbad”, terug naar de startzaal. We hebben echt genoten van deze panoramische tocht. En men vraagt zich soms af, hoe de parkoersmeesters al die verborgen paden en wegeltjes ontdekken, want het was uit de doppen kijken om zo een smal steegje of pad niet voorbij te lopen!!! We vragen het dan ook regelrecht op de man af, want al ettelijke jaren neemt Etienne De Neve de taak van omloopverantwoordelijke op. Het Land van Rhode , dat is het land van modder aldus de vriendelijke man. " De regen van gisteren en vannacht heeft het er allemaal niet gemakkelijker gemaakt ," vertelt Etienne. ' Vorige week lag het er allemaal nog droog bij en ja vandaag zijn alle landwegeltjes omgevormd tot een waar modderfestijn."  Voor de 12 wandelingen die jaarlijks worden georganiseerd staat Etienne helemaal alleen in voor het uitstippelen van het parcours. Hij weet dat dit enig risico met zich mede brengt, moest hij om een of andere reden “uitvallen”,maar alles staat op “de harde” schijf” voegt hij er lachend aan toe. Parcours uitstippelen doet hij reeds sinds het ontstaan van de Ankertochten te Oosterzele; zijn woonplaats. Wat begonnen is als een uitdaging doet hij nu nog steeds met veel enthousiasme voort. " 'k Zou wel een assistent kunnen gebruiken, maar tegenwoordig vindt je niet zo snel kandidaten om te helpen met het uitstippelen en uitlopen van het parcours. Ideaal zijn jonggepensioneerden ,die hebben al een beetje meer tijd en zitten toch nog vol energie.maar ja je moet ze vinden hé. " " Deze ochtend was ik reeds om 5u30 op de baan, om al de splitsingaanwijzers aan te brengen en zo het parcours nog eens te checken. Dit doe ik de dag zelf uit voorzorg opdat er 's nachts geen “aanwijzer” zou verdwijnen. Het zou niet de eerste keer zijn. " aldus Etienne Zelf wandelt Etienne De Neve reeds 16 jaar met jaarlijks 3300 km. Momenteel prijken reeds 46700 km in zijn wandelboek. "Samen met mijn echtgenote, die ook instaat bij de organisatie, bezoeken we steeds de bevriende clubs en regelmatig pikken we ook eens een tocht uit de Marching, zodat we zelf nog eens de beentjes kunnen strekken hé ". " Vandaag is alles rustig verlopen zonder noemenswaardige moeilijkheden, zo'n goeie 800 wandelaars passeerden de inschrijvingstafel. Voor Paaszondag en met de Ronde van Vlaanderen best een resultaat waar we tevreden mee kunnen zijn. ". Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
