De Sportwandeldag van de Gasthofstappers kondigt een wandeling aan doorheen een prachtig natuurgebied van naald- en loofbomen. Tot hiertoe waren we om de één of andere reden nog nooit die richting uitgegaan, dus hoogtijd om de omgeving van Sint-Gilles, een Oost-Vlaamse gemeente met ruim 18200 inwoners te gaan verkennen.

Vanuit De Eeckerberg vatten we deze wandeldag aan, eerst nog wat langs een ontwakende leefkern maar alras te midden de open vlakke polders van het Waasland. Kronkelende wegen voeren langs kaal liggende akkers en immense fruitboomkwekerijen in de richting van De Klinge.  Tot 1815 vormde het dorpje samen met het Nederlandse De Clinge één geheel maar Koning Willem I liet dit ongedaan maken.  We zwerven wat rond het dorpje door met zijn neogotische Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk uit 1850, waarna de Klingse bossen op zich laten wachten.

Een pad langs de bosrand brengt ons iets later naar een nieuwe verkaveling en de eerste rust in een plaatselijk schoolgebouwtje. We nemen de tijd om ons op te frissen, vooraleer een verkennende ronde van het recent heropend ‘ stropersbos’ aan te vatten.  Een schitterend pad stuurt ons langsheen het elzenbroek, waarna eens een houten poortje voorbij een enig gebied van naald- en loofbomen zich voor ons opent. We slenteren wat tussen de loslopende pony’s door , wanneer de meest fantastische paadjes onder onze wandelsloffen worden geschoven. De bosdreven volgen elkaar op, waarna eens het boshuisje voorbij een tweede rust wacht.

Zowaar heeft april zijn grillen bovengehaald, want wanneer we ons opnieuw op de weg begeven krijgen we er een hevige hagelbui bovenop. De parkoersmeester blijft bij het groen zweren , waarbij smalle zandige paadjes ons tussen hoge dennen doen kronkelen. We flirten zowaar met de staatsgrens, nu eens op Belgisch , dan weer op Nederlands grondgebied, langs heerlijke boswegels en machtige waterpartijtjes.  Heel onverwachts bereiken we terug de rust van daarnet.

Hierna zet de oude spoorwegbedding Mechelen-Terneuzen ons terug op de juiste weg. Ook nu een omloop langs bos- en polderlandschap doorspekt met zandwegen en onverhardjes , die ons uiteindelijk na 20 prachtige kilometers terug afzet in Sint-Gilles.

Tijdens het wandelen raak ik er zowaar in gesprek met Gino Buytaert, sinds kort terug de wandelschoenen aangebonden bij de organiserende Gasthofstappers.   “ Vroeger was ik vooral actief in de atletiek, meerbepaald op de lange afstand. Maar een zware operatie aan de knie noodzaakte me te stoppen.  Als een mens dan stilligt komt er algauw wat overgewicht hé, zo ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe hobby en kwam  terecht bij de wandelsport.  Ik wandel al 10 jaar, maar allerlei omstandigheden maakten dat ik 3 jaar stopte. Sinds kort ben ik terug stilaan de afstand gaan opbouwen, waarbij bosomlopen zoals vandaag mijn voorkeur genieten. Bedoeling is in mei op bedevaart te trekken naar Scherpenheuvel , een evenement die ik toch ieder jaar probeer mee te stappen.  Dit moet me wel lukken en eens het einde bereikt is de voldoening o zo groot “, vertelt Gino.

In de aankomstzaal knopen we een gesprek aan met D’Hooghe Etienne. Lange tijd wandelde hij als individuele stapper en wou zich absoluut niet binden aan een vereniging. Maar het kan soms verkeren, na lang aandringen sloot hij zich aan bij de Gasthofstappers en werd er zelfs bestuurslid.  “  Ja de club ligt me ondertussen nauw aan het hart, zodat na het afhaken van de vorige voorzitter, ik die taak op mij nam.  Vier jaar is het ondertussen geleden en ik ben best prat op ons clubje die zo’n 225 leden telt.  We zitten hier op de uithoek van de provincie, pal op de Nederlandse grens … wat niet altijd evident is om veel wandelaars over de vloer te krijgen.  Gelukkig kunnen we steeds rekenen op tal van Nederlandse wandelaars en ook wel stappers uit de andere wandelfederatie, al zal dit vandaag met de wandeling in Hoboken wat minder gaan worden. Ik ben al gelukkig als de deelnemers tevreden zijn en volop kunnen genieten van de Klingense natuur.  We proberen er altijd een mooi parkoers voor te schotelen en hebben hier uiteraard tal van mogelijkheden met veel bos en polderlandschap. Ik zelf wandel zoveel het kan ook soms op een lange afstand, maar gezien ik tevens vogelliefhebber ben, kan ik geen meerdaagse wandelingen doen.  Ik kan toch mijn diertjes niet alleen laten hé “

We feliciteren de voorzitter en de Gasthofstappers alvast met hun schitterende wandeling en klinken met een streek biertje een blond Klings Kaleibiertje.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( ides Codde )
• fotoreportage ( Willy Palmkoeck )