|
In de schoot van de Blankenbergse Tweedaagse is de vereniging van IML-friends ontstaan. Deze vrienden reizen de wereld rond om deel te nemen aan wandelingen in de andere landen. Vorige maand reisden ze onder de leiding van Luc Henau naar Israël om er deel te nemen aan de Gilboa March. 
Israel is een land, een klein land in het Midden-Oosten. Het is wat oppervlakte betreft ongeveer 2/3 van België. En met een bevolking van bijna 8 miljoen, is het ook kleiner dan België. Het bijzondere karakter van het land, zorgt er evenwel voor dat het land veel in het nieuws komt. Ook in Israël worden er dus wandelingen georganiseerd. Bij de IML-wandelaars is de Gilboa March bekend. De Gilboa is een gebergte in het midden van Israël, zo tussen de Middellandse Zeekust en de Jordaan. Dit gebergte is bebost en groen in de lente, en vormt het decor voor een mooie wandeltocht. De Gilboa March is net als de tocht in Blankenberge een Tweedaagse. Het is wel op vrijdag en zaterdag.
De eerste dag  De 1ste dag is de dag van de internationalen. Honderden wandelaars vanuit verschillende landen wandelen op 19 maart 2010 vanuit Gan Ner, over Vinya en Katef Shaul naar de Harod Spring. Wij waren al op voorhand ingeschreven, en Vera deelde op de autobus de startkaarten uit. Daarmee konden we dan gelijk starten. De controlekaart is zo een kartonnen kaartje, dat op de Control Points geknipt wordt. Bij de start kregen we de 1ste knip.
Het was gelijk zweten: een steile klim bracht ons boven op de berg. We staken om zo te zeggen de berg over, om aan de andere kant dan voluit te genieten van de magnifieke panorama’s over de Jezreel Valley. e organisatie van zo een wandeltocht is bijna niet te vergelijken met de wandeltochten die we bij AKTIVIA gewoon zijn.  De start is geen sportzaal, zelfs geen overdekte ruimte. Het is gewoon een spandoek. De helpers staan aan een tafeltje en geven de wandelaars een routekaart, en knippen de controle kaart. De waterbevoorrading bestaat uit tankwagens, waar we de drinkbus kunnen bijvullen. Halfweg krijgen we soep die ter plaatse gemaakt wordt. Ook staan er in het laatste stuk pallets met citrusvruchten. Bij een control point stond er ook een bestelwagen, waar we ijs of fris konden kopen. En aan de aankomst kunnen we gewoon onder de bomen gaan zitten. In dit land dat veel warmer is dan het onze, gebeurt blijkbaar alles buiten. Na deze 1ste wandeldag bracht de autobus ons naar een kibboets. Daar had het reisbureau voor slaapgelegenheid gezorgd. De tweede dag  De 2de wandeldag bracht de autobus ons naar een andere startplaats. We mochten starten vlakbij de Gilboa Iris Nature Reserve. Hier bloeit een donker paarse iris. We moesten wel goed uitkijken om die te zien. Overigens genoten we de 2de dag net zoals de 1ste van de vele bloemen in de wegberm. Wat ook nu weer ons overdonderde waren de magnifieke vergezichten.
Onze tocht was 20 km. Half weg werd het veel drukker. De 11 km wandelaars sloten bij de Mount Barkan bij ons aan. Helemaal gezellig druk werd het als ook de 5 km wandelaars zich vervoegden. I k heb nog nooit zoveel draagzakken en buggy’s op een wandeling gezien. Hele gezinnen stapten mee. En de kleine kinderen stapten nog kwieker dan hun ouders. De animatie bij de aankomst in het Ma’ayan Harod National Park, stond ook volledig in het teken van de jonge gezinnen met kinderen.
Wijzelf kregen aan de IML stand onze medaille en certificaat. De Gilboa Walk is een wandeltocht met bijna 20000 deelnemers. Heerlijk ontspannen. Echt de moeite dat ik er met de groep van Blankenberge kon bij zijn. Naast de deelname aan de Gilboa Walk omvatte onze trip naar Israël ook een bezoek aan verschillende plaatsen in dat bijzonder land. Geniet mee van talrijke sfeerbeelden : |
In de kijker 
