De Paasvakantie werd ingezet met een stralend lenteweertje , onder een blakende zon begaven wij ons dinsdag 6 april naar de hoofdstad van het Houtland , met name Torhout , waar de ploeg van de Nacht Van Vlaanderen klaar stond om ons voor de 16de maal de befaamde August De Maeretocht te presenteren. Een drie lussentocht waar vooral de nadruk gelegd werd op natuur, bos en kastelen, een midweektocht om duimen en vingers af te lekken meteen ook een mooie aanloop naar de jubileumfeesten van 30 jaar Nacht Van Vlaanderen.

Voor ons inschrijvingskaartje moesten wij ons naar de historische kasteelschuur begeven in de dichte nabijheid van het Kasteel van Wijnendale, een mooiere startplaats kan men zich niet inbeelden midden een oase van groen en rust. Langs enkele rustige weggetjes liep het van hier uit naar een nieuwe woonwijk aan de ijzerwegstraat en zo op weg naar de gekende spoorwegbedding, de groene 62, een fiets- en wandelpad welke wij verlieten ter hoogte van de Guldensporenlaan en zo richting de dorpskern van Wijnendale, in de volksmond ook wel  “ Het dorp der Mirakelen “ genoemd .

Over het dorpsplein en Wijnendale park liep het nu naar het Provinciaal Domein d’ Aertrycke , meteen de aanvang van een uitgesponnen boswandeling , een natuurdoorsteek waarvoor voorzitter Frans Victor de meest aantrekkelijke bospaden en dreven uitgezocht had, weliswaar hier en daar een beetje drassig maar anderzijds het neusje van de zalm wat betreft bos wandelen. Zigzag trokken wij door het domein om uit te lopen aan de rand van het prachtige kasteel  omgeven door visvijvers, bloemvelden en het historisch hotel. Een ommetje doorheen het domein met het kraaientorentje bracht ons aan een lange prachtige, met boomrijen afgezette dreef opnieuw lopend tot in het dorp waar enkele kleine wegen ons vergezelden tot aan het Gravenstraatje waar op het einde de rust gelegen was in de Kasteelschuur en dit na een 8 km genietbare lus.

Onze volgende opdracht zou grotendeels  lopen over het Revince Wandelpad. Na een stukje drukke Oostendse Steenweg werden we onmiddellijk beloond met een kleine veldwegel opgevolgd door een onverharde boerenweg die ons aan het gehucht de Revince brachten. Van hier uit stuurde om ons naar de wijk t’Hoge ,  nu  kwam er heel wat klimwerk bij te pas toen men ons vanuit de Waterhoekweg de vroegere Rock weide opstuurde , hier beleefden de jongeren in de tijd van Torhout – Werchter , op het hellend vlak , heerlijke tijden , men kon er spreken van een echte Rock Theater . Maar ook voor ons wandelaars is het hier vooral genieten van de prachtige vergezichten over deze prachtige streek. Nu werd het eventjes wandelen op de heuvelrug om vrij vlug opnieuw de diepte ingestuurd te worden waar een kleine veldwegel langs een kleine kreek afgezet met knotwilgen ons opnieuw de hoogte op stuurde . Een mooie grasweg maakte er zijn opwachting en stuurde ons meteen naar onze volgende rust in de Kasteelschuur .

Na de twee prachtige wandellussen  die ons werden voorgeschoteld zou de parcoursmeester ons als slot  het mooiste van het mooiste presenteren. Via het “ Bosleerpad” en de Planterijdreef stuurde hij ons het Wijnendale bos in. Mooie rustig wandeldreven en paden werden er ons onder de voeten geschoven, het werd een ongeëvenaarde zwerftocht door het natuurparadijs waar om de haverklap informatie borden een uitgebreide uitleg verschaften over het leven in het bos . Het gezang van de vogels en het geritsel van de boomtakken waren de enige geluiden die de rust verstoorden terwijl menig wandelaars van het goede weer gebruik maakten om eventjes te verpozen op één van de vele rustbankjes en jawel zelfs hun boterhammetjes naar binnen werkten. Na deze uitgesponnen boswandeling liepen wij andermaal in de buurt van het Kasteel van Wijnendale en zo nog eventjes voorbij de IJskelder en het mooie kapelletje , twee toeristische aantrekkingspunten die meteen ook voor een mooie afsluiter zorgden.

Bezweet en voldaan zocht ik een plaatsje in de aankomst schuur, het was er aardig druk en de ploeg van de Nacht Van Vlaanderen mocht er heel wat felicitaties in ontvangst nemen , iedereen was uiterst tevreden over deze uitgelezen mooie wandeling . Menige wandelaars maakten er tevens gebruik van het mooie weer om te verpozen in de binnentuin met natuurlijk een heerlijke Torhoutenare in de hand als uitgelezen verfrissing. Wij kunnen andermaal terugblikken op een uitgelezen mooie wandeldag en hopen dat de wandelclub na deze 30 jaar nog evenveel jaren op dezelfde weg mag verder werken.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Georges Ditillieu )
• fotoreportage ( Davy Moerman )