Vrijdag jongst leden hadden ze een uitzonderlijke mooie Lentedag beloofd overgoten met veel zon, dus vlug onze wandelsloefkes aangetrokken en hop op weg naar het molendorp Ruiselede waar de Molenstappers, met aan het hoofd Frans Debouck , klaar stonden in het Cultureel Centrum voor de presentatie van hun weekdagtocht “Rondom Ruislede“ , gekruid met afstanden tussen 4 en 20km , die meestal een landelijk verloop zouden kennen.

Amper van start gelopen of een eerste privé doorsteek maakte er zijn opwachting opgevold door een wirwar van wandelpadjes en kerkwegeltjes in de nabijheid van de Tuinwijk . Opmerkelijk hoe mooi de vele tuintjes er reeds bij liggen, allemaal gekleurd met voorjaarsbloemen terwijl struiken en bomen reeds een mooie groene haartooi hebben. Na deze mooie beelden liepen we uit aan de gerestaureerde “Hostens Molen“, nog steeds in werking en kan op geregelde tijdstippen bezocht worden, in de romp zelf is er een prachtige verbruikszaal ingericht, hier trakteerden de Molenstappers ons met gratis koffie of frisdrank met daarbij een stukje lekkerkoek of wafeltje, iets wat wij gretig aanvaarden.

“ Halfweg de 19de eeuw telde de gemeente meer dan 10 windmolens, vandaar de naam molendorp. Twee werkende windmolens domineren nog steeds het dorpsbeeld, namelijk Hostes molen en de Knokmolen, beiden zeker het bezoeken waard.”

Even verder werden we de “ Knotwilgenwijk “ ingestuurd , het betreft hier een woonwijk waar de verschillende lanen afgeboord zijn met, jawel, knotwilgen , wat een uitzonderlijk beeld  met zich meebrengt. Kleine wandelpadjes en kerkwegeltjes wisten ons het centrum uit te loodsen. Even verder wist de parcoursmeester ons andermaal een mooie grasweg aan te bieden, lopend midden de uitgestrekte velden waarbij men aan de horizon de spitsen van de Tieltse en Schuiferkerkse kerktorens kon waarnemen, een mooi stukje natuur die ons afzette op landelijke weggetjes met andermaal een zicht op de romp van een oude molen. Van uit de Zwijntjesstraat liep het verder naar een prachtig stukje privé, een fokkerij van Edelherten gelegen in een rustige groene omgeving. De herten op de gevoelige plaat zetten lukte ons niet want de beestjes hielden zich ver van ons schuil. Dit achter ons gelaten liep het stilaan verder naar  het dorpje Schuiferskapelle , binnenstappen deden we  ter hoogte van de molenromp van de oorspronkelijk Capellemolen, nu Bals molen genoemd. In het kleine gezellige dorpje kon er gerust worden in het Ontmoetingscentrum Club 77.

Onder een stralende zon trokken wij opnieuw een weg door kleine slingerende wandelpadjes in de nabijheid van een woonwijk , omgeven door veel struiken en bomen, een stukje natuur op zijn best waarbij kleine kreekjes overbrugt werden met houten bruggetjes. Even vlug werden we terug afgezet langs landelijke asfaltwegen, een beeld dat ons nog een hele tijd zou bij blijven . De vele mooi gerestaureerde boerderijen, omwald met uitgestrekte tuinen en vijvers bezorgden ons schilderachtige plaatsjes. Na even het gehucht de “ Kortekeer” aangedaan te hebben was het verder stappen tussen uitgebreide fruithaarden om in één van de bergplaatsen op de fruitkwekerij opnieuw te rusten. De zweetdruppels op het voorhoofd deden ons besluiten een heerlijke verfrissing naar binnen te kappen.

Onze laatste opdracht zou andermaal meestal landelijk verlopen met hier en daar een zicht op een ietwat verscholen veldkapelletje . Aan de rand van het Centrum kregen we nu een uitzonderlijk mooi zicht op de “ Knokmolen” om opeenvolgend enkele kleine straatjes en kerkwegels onder de voeten geschoven te krijgen welke uitliepen op het prachtige dorpsplein waar ons een mooi zicht aan geboden werd op de kerk  Onze – Lieve – Vrouw Ter Hemelopneming en het neogotische gemeentehuis, gebouwd tussen 1873 en 1876 . Een kleine kerkwegel bracht ons een klein beetje verder aan het einde van deze met zon overgoten wandeling , welke wij afsloten met een heerlijke pannenkoek bij een dampende koffie .

MEER FOTO's >>>