Voor onze midweektocht waren we op woensdag  14 april op zoek tussen Werken en Vladslo naar taverne “ Ter Dijke “ waar wandelvereniging Ter Dijke stappers een onderkomen gevonden hebben in het achterliggende feestzaaltje. Vandaag zouden ze ons hun klassieke “ Klavertje Drie” aanbieden, een drie lussentocht meestal lopend door de poldervlakte van de Westhoek.

  

Lus A kreeg eerder een drukke aanloop langs de grote weg richting Werken. Even voorbij de “Praatbeek” stuurde men ons de rustige Kaaistraat op waar men ons een juist beeld van het landelijk leven tussen boerderijen, velden en weilanden voorstelde. Hier en daar werden we in deze rustige omgeving verrast met een kleine veldkapel, een beeld dat zou bij blijven tot aan de Molenhoek. Eventjes slenterden wij op de grenslijn Bovekerke, Vladslo en Werken om uiteindelijk opnieuw afgezet te worden op de drukke Vladsloweg  tot op heden werd het een lus in een lus. Nu liep  het tot aan de rand van Werken centrum, of beter gezegd naar het gehucht Kruisstraat waar ons een prachtig zicht aangeboden werd van de “ Kruisstraat molen “ .

“ Het betreft een standaardmolen uit 1773 van het type driezolder, de molen is eigendom van de gemeente Kortemark en is beschermd sedert 14 april 1944 . De molen krijgt ook wel de naam Berghe’s molen, genoemd naar de molenaarsfamilie.”  Een kleine zanderige kerkwegel midden de polders wist ons even verder af te zetten op een landelijke weg die bij het naderen van de rustpost in “ ter Dijke” nog overliep in een onverharde boerenweg.

Lus B zou grotendeels langs landelijke wegen zijn verloop kennen, hier en daar aangevuld door de oude kasseiwegen van de Bovekerkestraat. De aarden Heistraat liet ons meegenieten van het open landschap terwijl men een passage maakte aan de vakantiehoeve “ ’t Postje”, waar vakantiegangers kunnen genieten van een rustige omgeving, maar ook wij genoten er verder van onder een stralend zonnetje, wel is waar bij een frisse noordenwind. Even voorbij het lokale voetbalveld, aan de rand van het dorpje stuurde men ons de kleine waterstraat op , om er opnieuw te gaan rusten in de gekende locatie.

Onze laatste lus zou de kers op de taart worden. Eventjes werden we opnieuw  tot aan de rand van de dorpskern gestuurd waar de parcoursmeester ons wist te vergasten op een mooie aarden kerkwegel lopend langs een klein beekje en zich verder een weg slingerde tussen de uitgestrekte velden. Vervolgens liep het verder naar het gerenoveerde Vladslo-plein, meestal langs kleine kasseiwegen en in de nabijheid van de Sint Martinuskerk. Na de doortocht van het kasseiendorp kwam men uiteindelijk aan de uitgestrekte weilanden van de “Bethoosterse broeken“, het betreft hier lager geleden weilanden waar een graspad zich een weg baande tussen hoge muren van riet, waarachtig een stuk puur natuur die tijdens de wintermaanden meestal onder water gelopen is en dergelijke doorpassage niet voor mogelijk zijn , maar vandaag was het echt genieten van dit stukje natuurparadijs . Daaropvolgend werden we een onverharde landweg opgestuurd in de vallei van de Handzamevaart  , het kleine stroompje komend van Kortemark en uitlopend in de ijzer , omgeven door broeken en moeras gebieden , midden een oase van groen , een fantastisch landschap haast niet te omschrijven , een echt natuurparadijs .   Na uitbundig genoten te hebben van wat de omschreven natuur ons te bieden had liep deze wandeldag ten einde , een slot die door iedere wandelaars als uitmuntend mooi omschreven werd .

Het kleine wandelclubje Ter Dijke stappers werd hierbij uitbundig gefeliciteerd , het slot van hun drieluik was er werkelijk eentje om duimen en vingers van af te likken, alvast een dikke proficiat en doe zo verder , de afwezigen hadden vandaag ongelijk.

MEER FOTO's >>>