De zon laat zich van haar beste kant zien als we vandaag van start gaan in Boekhoute voor de Bloesemtocht der Trekvogels. Boekhoute heeft in feite een vissersverleden. In het begin van de 20ste  eeuw leefde 700 Boekhoutenaren van de visvangst. De Braakman, de verbinding tussen de vissershaven en de zee verzandde compleet in 1952. De vissersvloot van bijna vijftig schepen kon niet meer uitvaren. Voor een groot deel was dat te wijten aan niet uitgevoerde baggerwerken tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een vissersboot in het dorp herinnert nog aan het vissersverleden en de in september gehouden garnaalfeesten.

  

Vanuit de startzaal “De Gîrnaert” draaien we direct rechts op om nog even zicht te hebben op het vernieuwde “dorpsplein” waar we de statige Heilige Kruiskerk, een neo-romaanse Heilig Kruiskerk gebouwd in 1866-1868 naar een ontwerp van architect E. De Perre-Montigny, ontwaren. De kerktoren werd in 1944 opgeblazen en in 1951 volledig vernieuwd.Ook ligt de BOU 8 daar nog te pronken. De BOU 8 is een oude visserssloep en moet de herinnering aan het rijke vissersverleden van Boekhoute levendig houden.

We zijn op weg voor onze eerste 5,6km. Vlug bereiken we de  polders van de “tingelhoek” om zo via de Posthoorndijk aan grenspaal 319, Nederland binnen te stappen. We zijn nu op het grondgebied van Philippine, waar we voor de eerste keer  halt houden in de controlepost “t Stadhuis”. Na even op adem te zijn gekomen moeten we verder. We kiezen voor de route van de 24km. We stellen vast dat niet veel wandelaars onze mening delen. Nochtans is het prachtig wandelen langs het oude verbindingskanaal van de haven van Philippine en verder langs het waterzuiveringsinstallatie ”Eviden”. Vele kleine kanaaltjes en de kanaalpolderweg vormen nu ons ding, om zo terug zicht te krijgen op het centrum van Philippine. We draaien nog even rond RK kerk H.Maria Hemelvaart om na 6,7km terug voor de 2de keer de rustpost te bereiken.

Op naar de volgende 5,4km. Nu krijgen we een stukje onder de voeten geschoven langs de drukke Dijkmeesterweg die wat eentonig lijkt, maar toch kunnen we na 2km via de Olmendijk volop genieten van het polderlandschap, waar we aan grenspaal 320 terug Belgische grond onder de voeten hebben. Verder langs de Capelle en Grote Isabellapolder kunnen we nog van prachtige landschappen genieten. Nu nog even langs de “Bouchauterhaven”,  zoals de naam laat vermoeden vroeger een haven die via een kanaal met het Isabellakanaal en de Isabellahaven verbonden was. Tegenwoordig is er niets meer van de haven over. Het kanaal is niet langer meer in gebruik en door de loop der jaren ook zeer versmald. Aldaar maken we  voor het eerst kennis met de boomgaarden waar we de eerste bloesems of wat het althans zou moeten zijn ontwaren. Spijtig genoeg heeft “moeder natuur” er anders over gedacht en zullen we nog even moeten wachten om van deze praal te kunnen genieten. Zo komen we terug in de startzaal.

Voor het laatste traject van 6km hebben de Trekvogels er alles aangedaan om alle wandelaars mee te laten genieten van de bloesemgroei, maar zoals eerder gezegd, zal dit nog een 14 tal dagen afwachten zijn. We moeten toegeven dat de Trekvogels ons een wandeling hebben “voorgeschoteld” die aan “onze” verwachtingen voldeed, maar spijtig genoeg was het een Bloesemtocht zonder bloesems. Nochtans  mogen zij  terugblikken op een goede organisatie, gekleurd met prachtige landschappen en een heerlijk lentezonnetje. Het was nadien nog even genieten op het terras.

Lekker genietend op het terras van de startzaal “De Gïrnaert” nodigen we de kranige en goedlachse Andrea Haertjes uit om een gezellig “kransje”  te houden.

Toen 11 jaar geleden de Trekvogels Boekhoute boven de doopvont werd gehouden, sloot Andrea zich meteen aan. Momenteel telt de club 317 leden, waar buiten de mensen uit Boekhoute en omliggende, ook enkele Nederlanders zijn aangesloten. De grens ligt hier uiteraard op een boogscheut. Zelf richt de club 7 tochten in. Ook verschillende busreizen worden ingelegd zoals op 8 mei ek. naar Les Batteurs de Cuir Dinant en binnenkort over de grenzen heen naar Oostenrijk voor een zomerse wandelvakantie.

Vandaag mag Andrea, reeds sinds 5 jaar ondervoorzitter van de vereniging, op een team  van 26 enthousiaste medewerkers rekenen. Het bestuur bestaat echter maar uit 4 personen en daar zou Andrea liefst verandering in zien. Hierbij een warme oproep naar eventuele belangstellenden om het bestuur effectief te versterken.

Zelf wandelt “zij” samen met haar echtgenoot ieder weekend een 12 tal km. Zo heeft ze reeds 3500km op haar “teller” staan. Ze kiezen dan steevast voor de bevriende wandelclubs of een wandeling  in de dichtste omgeving. Ook laat Andrea ons een beetje weemoedig weten dat de club dit jaar wordt geteisterd door het ontvallen van enkele leden en enkelen die zwaar ziek zijn. Langs deze weg wensen wil ze allen een hart  onder de riem steken. We moeten plotseling afscheid nemen van Andrea, want een Aktivia kwaliteitscontroleur is op de afspraak. Dat zal wel geen probleem gaan vormen want alles was “pico-bello”.

Geniet mee van enkele fotoreportages :

• fotoreportage ( Jean-Pierre Meyers ) 
• fotoreportage ( Guy Verhelst )