Voor de eerste maal dit jaar trekken wij over de grens , meer bepaald naar Nederland , waar in de Zeelandse provinciehoofdstad Middelburg een marathon op het programma staat. De startplaats in wijkgebouw De Vergulde Baars is vlug gevonden, maar geen start voor klokslag 9 uur dus is het eerst nog even pauzeren. Iedereen krijgt een routebeschrijving toegestopt en die zal later op de dag meer dan waardevol blijken te zijn. Dan allemaal samen de weg op.

Even de wijk door tot een trapje ons langs het kanaal door Walcheren afzet. De langste afstand scheidt zich hier al af van de rest. Velen nemen een formule 1 start, maar de meeste zal ik later her en der oprapen. Langs het water komen wij het centrum van de stad voorbij met “De Lange Jan“  de kerktoren die het sierlijk silhouet van Middelburg al eeuwen tekent, maar hiernaast hebben ze ook een …Wandelkerk. Voorbij het station volgt een stukje woonwijken, krijgen opeens een krakend pad onder de sloffen geschoven waar het naar vis ruikt. Een schelpenwegje stuurt ons naar een volgende woonwijk, tunnel onder, dan wat werken door tot wij een golfterrein doorkruisen en Middelburg achter ons laten. Langs kalme asfaltwegjes gaat het langs de Blues en de Jazzroute tot Nieuw en Sint-Joosland, er kaarsrecht door, tot …niemand nog de weg vindt want geen bepijling meer. Gelukkig kennen enkele lokalen het te volgen traject en wanneer wij de Boomdijk optrekken zit het terug snor. Midden de Mortierepolder lopen wij over de Stelledijk tot enkele huizen. Dit blijkt het gehucht Oudedorp te zijn waar wij rechtsaf slaan. Over de Koedijk in een landschap waar je mijlenver kijkt gaat het finaal via wat wegkruisingen en viaductjes tot een wagenrust , ergens te velde. Er staan 11,9km op de teller.

Een pittoresk wegje tussen manshoge meidoornhagen stuurt ons richting het piepkleine Ritthem. Lage witte huisjes rond een kerk. Tussen wat oude wilgen lopen wij via een graswegje het dorp uit, volgen een glashelder grachtje, een brugje over en langs de andere oever terug tot wij dichtbij Ritthem op de grote weg komen die ons recht naar Oost-Souburg brengt. Het dorp door, over het kerkplein, een lange straat af tot opeens de prachtige molen De Pere verschijnt. Een boogscheut verder café De Vriendschap waar wij 17,5km afgelegd hebben.

Onmiddellijk hierachter het station en het kanaal, de ophaalbrug over, wat huizen en dan niets meer. Via mijn routebeschrijving vind ik de afslag terug, verder helpen een vriendelijke dame en een jogger mij zo’n 2 à 3 km.verder tot eindelijk nog een pijltje. Ergens op een uitkant van Vlissingen kom ik een elegante nieuwbouwwijk in, midden grachtjes en kanaaltjes, dat Lammerburg blijkt te zijn. Via wat asfaltwegjes en wandelpaden bereik ik een volgende wagenrust na 24,2 km.

Naast de wagen, een klaphekje met het bordje Walcheren Kuststrook. Wij volgen een keipaadje dat achter een duinengordel door een prachtig schorrengebied doorloopt . Bij Dishoek komen wij dit mooie stuk natuur uit. Slechts enkele pensionnetjes en wat eethuisjes, dan tot een zandweggetje dat naar het strand leidt , maar tussen wat lage bosjes draaien wij een klinkerwegje op, dat verderop een wandelpaadje wordt. Een Y splitsing , waar moet het naar toe ??? Maar het minst zanderige pad op, wat bosjes en graspartijen over , wat grindpaadjes , maar na een poos besef ik dat het hier in de soep draait . Achter een bosje, een theehuis waar een aantal fietsers mij de juiste richting , nl. die van de oude tankversperring, uitsturen . Op een fietspad blijf ik steeds in een lommerrijk bos lopen. Na nog wat vragen en zo’n dik half uur later, levert mijn zoektocht resultaat op , een driedubbele rij zware betonblokken en achter de hoek restaurant Valkenisse dat op mijn routebeschrijving staat aangeduid na 29 km. En hoera , bij een grindpad warempel een pijl . Er volgen wat stille wegjes tussen de velden midden een biljartvlak landschap tot wij een wandelpad van Walcheren Kuststrook inslaan . Wat houten hekjes bezijden een watergang , even wat straat , dan terug wandelpaadjes tot de grote weg , erover en dan recht naar Biggekerke waar recht over de kerk café Juliana wacht na 31,3 km.

Ik vraag de sympathieke waardin of ik een biertje krijg. Nee, maar ik kan er wel eentje “kopen“ . Typisch hollands . Op het kerkplein ,het beeld van een Zeeuwse boerin , dan het dorp uit tot de molen en dan het open landschap in .Midden de velden en weiden , langs grachtjes en kreekjes komen de torens van Middelburg stilaan dichterbij .Juist voor de stad bewandelen wij het mooie landgoed Ter Hooge , eerst wat weiland , dan een stukje bosparkoers , een vijver rond tot voor het kasteel en dan via een hoge beukenlaan het domein uit .Langs de Koudekerkseweg komen wij Middelburg in , Wij draaien nog even rond het 17de eeuwse domein Huis Toorenvliedt , komen er uit bij het dierenopvangcentrum , volgen nog wat straat en vinden achter het hoekje onze startplaats terug .

Mooie tocht in een typisch Hollands landschap , maar organisatie was meer dan olé , olé .Bepijling summier tot onbestaande , medewerkers op de rustplaatsen onvindbaar , enz…Bijna liep ik nu nog op Walcheren rond .
.

MEER FOTO's >>>