Pal onder de kerktoren van Watermaal-Bosvoorde ligt op een boogscheut van het Zoniënwoud het Nederlandstalig Gemeenschapscentrum Wabo. Van hieruit wordt de jaarlijkse Zoniënmars georganiseerd. Wij kiezen voor de afstand van 25 km.

Wij starten langs de drukke Ter Hulpense Steenweg, lopen het station van Bosvoorde voorbij, dwarsen een riante villawijk en verdwijnen dan via de Korporaaldreef tussen het jonge groen van het Zoniënwoud .Wij worden er verwelkomd door een vrijpostig roodborstje dat een ganse meute wandelaars van dichtbij komt bekijken. Door prachtige brede dreven waar een mild zonnetje vreemde arabesken op de grond tovert, lopen wij tot het natuurgebied van de Verdronken Kinderen. Langs een vijver waar mevrouw waterhoen op het nest zit komen wij er voorbij.

De naam van dit gebied vraagt wel wat verduidelijking, want het maakt deel uit van de Brusselse “zwans“. De morbide naam van de vijvers gaat terug op een hilarische vertaalfout van een overijverige ambtenaar: Molenaar Verdoncken vermaakte zijn bezit aan zijn kinderen. De Franse vertaling op basis van een extra letter (les enfants noyés), werd later in het Nederlands terug overgenomen .

Hierachter de prachtige Tumulidreef, maar vooraleer je hier voorbij bent moet eerst een nijdige “neep“ overwonnen worden. De Bunderdreef door, de Terhulpense Steenweg over, wij hobbelen de oneffen kasseitjes van de Molenweg over tot de kapel en wat verder na 7km de boshut waar een eerste controle wacht.

Achter de boshut lopen wij wat lage bosjes door tot wij tegen de autoweg aanbotsen en via wat paadjes midden een prachtig kathedraalachtig beukenwoud worden wij in de bredere Tamboerdreef afgezet. Een vlugge duik stuurt ons het viaductje onder de autoweg door en dan worden wij terug door het groen opgeslokt. Het Zoniënwoud op zondag is een paradijs voor heel wat sporters : fietsers , wandelaars , paardrijders , skeelers , joggers , enz… Eveneens heerst hier een Babylonische spraakverwarring wat het kosmopolitische karakter van Brussel extra in de verf zet. Een Italiaan roept ons andiamo toe , een chinees ni hao ; hao xie xie . Zo kuieren wij tot Jezus Eik, waar wij achter de mooie barokke kerk doorlopen om zo na 11,3km het C.C. de Bosuil te bereiken .

De oude dorpskern tussen het Zoniënwoud en de kerk is uitgegroeid tot een gastronomisch centrum met talrijke restaurants. U kan er terecht voor een hartig hapje of een gastronomisch festijn. Heel vlug wacht echter terug het bos. De schitterende Middendreef door waar we eekhoorntjes van boom naar boom zien zweven. Het parkoers wordt een poos sterk golvend met snelle afdalingen en steile klimmetjes .Wij lopen midden een prachtig natuurkader een brede lus deels op grondgebied Tervuren , dreef in , dreef uit. Dit is de Flossendelle wandeling, één van de mooiste stukken van het bos. Wij duiken nog eens een tunneltje onder de Ring door, klauteren omhoog tot de Grasdreef, stappen voorbij wat vijvers tot het Rood Klooster voor ons opdoemt . Een halve draai naar links brengt ons op de andere oever, nog eventjes klimmen en onder het viaduct van de autoweg hebben wij er een dikke 20km opzitten.

Aan de overkant van de straat via de kasseitjes van de Drie Borrenweg terug het bos in. Verder werpen wij een oog op het kasteeltje dat hier midden het groen bij een vijvertje pronkt. Dreef in, dreef uit komen wij via de Welriekende Dreef Bosvoorde terug in. Nog wat tussen de huizen tot wij bij de Terhulpense Steenweg onder de kerktoren van Bosvoorde uitkomen. Enkele honderden meter hoger het Gemeenschapscentrum Wabo waar wij onze 25 km.afronden .

Als je het Zoniënwoud in zijn mooiste lentetooi wilt zien moet je zeker bij Wabo zijn. Schitterende boswandeling die zijn gelijke niet kent .

MEER FOTO's >>>