|
Vandaag steken we even de grens over richting Ghyvelde alwaar de “Randonneurs des Polders” hun 8ste Rando Watergang inrichten. Geen problemen echter, bij onze aankomst worden we door een vriendelijke parkeerwachter naar de ruime parking verwezen. En ook bij het betreden van de startzaal ”Salle des Fêtes”, wordt iedereen vriendelijk onthaald door Roger, de plaatselijke secretaris. Hij heeft uitleg omtrent het parcours en de diverse bezienswaardigheden. We opteren op zijn aanraden dan ook voor het 22km parcours. De zon is van de partij en de “korte broeken en mouwenschouw” worden gretig bovengehaald.   Eventjes gaat het langs de Route Nationale, maar alras worden we rechts het natuurgebied Lac des Moëres onder de voeten geschoven. Heerlijk schuifelen we doorheen dit heerlijke stukje groen , waarna met het duinengebied van ‘ la dune Fossile ‘ de lijn wordt doorgetrokken. Deze duinen zijn meer dan 5000 jaar oud, hebben een typische plantengroei en een uitgebreid aanbod van mossen. Door hun hoge leeftijd zijn deze duinen ontkalkt en daarom zo uniek aan onze kust. Ze sluiten ook nauw aan bij de Cabourduinen te Adinkerke. Hierna gaat het de richting uit van Ghyvelde-centrum, met een enig zicht op de Sint-Vincentiuskerk , waar we na 5.6km terug de startzaal aantreffen voor een eerste rust. Ook de volgende lus brengt ons heel eventjes langsheen de drukke Route Nationale tot aan de ‘Pont de Ghyvelde’. Waarna een enig stukje ‘ Canal de Furnes ‘ het overneemt en we via de oude spoorwegbedding Dunkerque/Bray-Dunes , enkele duinenheuveltjes intuimelen.  
Langzaam schuiven we doorheen het mulle zand de richting uit van rustpost nummer twee in de camping municipaal van Bray-Dunes. We lassen een korte pauze in want de zweetdruppels worden alsmaar groter. Waarna we de duinenwandeling vervolgen en iets later als ware toeristen op de zeedijk van de Franse stad flaneren. Heel sporadisch echter, want daar wacht alwaar een zalig stukje bosgebied van ‘ les dunes Marchand ‘. .Dit duingebied staat nog onder invloed van de zee: het is de ideale plaats om er duinvorming te bewonderen, want het strand reinigen ze al jarenlang niet meer machinaal, maar wel manueel. Van zeereepduinen over stuifduinen, paraboolduinen tot mosduinen, ze passeren allemaal de revue.Na 4.5km mogen we gelukkig nog even op adem komen voor de 1ste keer in Salle Robert Merle. Het is een gezellige drukte in de ruime zaal,maar we moeten onze 2de lus nog afwerken..   Er restten ons nog een kleine vijf kilometer, maar het zouden zowaar wel de “zwaarste” gaan worden. Langs “le chemin de la dune” en voorbij het ‘Hôpitale Maritime de Zuydcoote’ (een revalidatiecentrum) is het nog eventjes ‘makkelijk’ stappen, maar algauw wacht terug een lastige kluif wanneer een zoveelste mulle duinenstrook wordt voorgeschoteld. Gelukkig laten “trapjes” het toe ons gemakkelijker naar boven “te hijsen”. Eens de “Dune Dewulf” verlaten, hebben we terug uitzicht op de controlepost die we voor de tweede aandoen. De laatste 3.9km zijn een fluitje van een cent en zo bereiken we onder dreigende wolken het einde van deze prachtige natuurwandeling. We waanden ons zowaar soms in “de camargue”.   
Meteen de reden om onze felicitaties over te maken aan de inrichters en medewerkers voor de perfecte organisatie en een gesprek aan te vatten met Blanckaert Roger en Hossaert Roger, respectievelijk secretaris en parcoursmeester van de club "randonneurs des polders Ghyvelde". De club werd destijds in 1999 opgericht als een onafhankelijke Franse wandelclub aangesloten bij het FFRP. Waarna in 2001 de club zich liet aansluiten bij Aktivia, omdat de mogelijkheden als Belgische wandelclub veel ruimer zijn. Dit bleek alras de juiste formule, waarbij ieder jaar heel wat Vlaamse wandelaars deelnemen aan de Rando Watergang.
 “ Het was eveneens het jaar dat ik me aansloot bij de vereniging “, aldus Roger Hossaert. “ Zelf wandel ik praktisch elk weekend en ook wel eens tijdens de week. Vooral in West- & Oost-Vlaanderen ben ik de laatste tijd aan te treffen. Maar ook alhier in Frans-Vlaanderen beginnen stilaan enkele clubs bepijlde tochten te organiseren. “
“ We vormen een hechte groep”, sluit Roger Blanckaert aan. “ De club telt weliswaar maar 51 leden en we richten ook maar één wandeling in onze ‘Rando Watergang’. Maar we zorgen ervoor dat de organisatie perfect is en elkeen tevreden huiswaarts kan keren. Ik kijk vandaag dan ook tevreden terug op de tocht en het aantal deelnemers. Hierbij mogen we ook onze 45 medewerkers niet vergeten, die alles vlot laten verlopen. En dat er dan eens iets kan mislopen, daar kunnen we wel van meespreken hoor. Een twee tal jaren terug waren de ‘kadees’ Aalst hier met de autocar aanwezig. Om 16 uur zou de club de terugreis aanvatten, maar er ontbrak weliswaar één persoon.
“ Ja, inderdaad Patrickske “ zegt Roger Hossaert spontaan. “ Die zullen we nooit vergeten. De grote middelen werden ingezet en toen hij om 18 uur nog steeds niet op het appel verscheen, werden zowaar zelf de ‘gendarmes’ en een ‘heli’ ingezet. Omstreeks 20.30 uur werd Patrickske teruggevonden, stappend langs het strand juist voor De Panne. De echtgenote van de voorzitter was ondertussen reeds met de personenwagen terug in Ghyvelde aangekomen om haar man op te pikken. We zijn dan van dit alles samen bekomen met een gezellig buffet, die we steeds aan onze medewerkers aanbieden ter afsluiting van de wandeling. En uiteraard ook wel op de goede afloop van Patrickske. "
“Dit voorval heeft beide clubs met elkaar nauw verbonden “, sluit Roger Blanckaert. ‘’ In die zin organiseren we steevast een clubuitstap naar Aalst en worden aldaar steeds met open armen ontvangen. Ook dit is het leuke aan de wandelsport “. Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
